Έζησε πριν από περίπου 3.500 χρόνια – αλλά η τεχνολογία ανακατασκευής προσώπου επανέφερε στη «ζωή» μια γυναίκα από τις Μυκήνες της ύστερης χάλκινης εποχής, πριν από τον Τρωικό Πόλεμο, στην εποχή του Ομήρου.
Η γυναίκα ήταν γύρω στα 30 όταν ενταφιάστηκε σε βασιλικό νεκροταφείο μεταξύ του 16ου και 17ου αιώνα π.Χ. – ο χώρος αποκαλύφθηκε τη δεκαετία του 1950 στην ηπειρωτική Ελλάδα στις Μυκήνες, τη θρυλική έδρα του βασιλιά Αγαμέμνονα του Ομήρου.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η ιστορικός Δρ. Emily Hauser, που ανέθεσε την ψηφιακή αναπαράσταση, δήλωσε στον Observer: «Είναι απίστευτα σύγχρονη. Μου έκοψε την ανάσα.
Για πρώτη φορά, κοιτάζουμε το πρόσωπο μιας γυναίκας από ένα βασίλειο που συνδέεται με την Ελένη της Τροίας – η αδελφή της Ελένης, Κλυταιμνήστρα, ήταν βασίλισσα των Μυκηνών στον μύθο – και από όπου ο ποιητής Όμηρος φαντάστηκε τους Έλληνες του Τρωικού πολέμου να ξεκινούν. Τέτοιες ψηφιακές ανακατασκευές μας πείθουν ότι πρόκειται για πραγματικούς ανθρώπους».
Δείτε ΕΔΩ την ψηφιακή αναπαράσταση του προσώπου της γυναίκας
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η Hauser, λέκτορας κλασικών σπουδών και αρχαίας ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Έξετερ, δήλωσε: «Είναι απίστευτα συναρπαστικό να σκεφτόμαστε ότι, για πρώτη φορά από τότε που μπήκε κάτω από τη γη πριν από 3.500 χρόνια, είμαστε σε θέση να κοιτάξουμε το πραγματικό πρόσωπο μιας βασιλικής γυναίκας της εποχής του χαλκού. Αυτή η γυναίκα πέθανε γύρω στις αρχές της ύστερης εποχής του χαλκού, αρκετές εκατοντάδες χρόνια πριν από την υποτιθέμενη ημερομηνία του Τρωικού πολέμου».
Ο Juanjo Ortega G., ένας digital καλλιτέχνης, «έπλασε» το πρόσωπο της γυναίκας από μια πήλινη αναπαράσταση που είχε γίνει τη δεκαετία του 1980 από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, πρωτοπόρο μιας από τις σημαντικότερες μεθόδους στην αναπαράσταση προσώπου.
«Μπορούμε -για πρώτη φορά- να κοιτάξουμε πίσω στα μάτια του παρελθόντος», σημείωσε η Χάουζερ.
Η γυναίκα είχε ταφεί με μια προσωπίδα από ήλεκτρο και τρία ξίφη, τα οποία εθεωρείτο ότι ανήκαν στον άνδρα που είχε ταφεί δίπλα της, αλλά τώρα πιστεύεται ότι ανήκαν σε εκείνη.
«Αυτή η γυναίκα θάφτηκε λόγω της καταγωγής της, όχι λόγω του γάμου της. Αυτό μας λέει μια διαφορετική ιστορία σχετικά με το πόσο σημαντική ήταν».
Πρόσθεσε ότι τα αρχαιολογικά στοιχεία και οι αναλύσεις DNA επιτρέπουν «στις πραγματικές γυναίκες της αρχαίας ιστορίας να βγουν από τη σκιά».
Η κατάσταση των οστών της γυναίκας υποδηλώνει ότι έπασχε από αρθρίτιδα στους σπονδύλους και τα χέρια της, ίσως «είναι μια υπενθύμιση της σωματικής καταπόνησης των γυναικών εκείνης της εποχής, όπως η Ελένη στην Ιλιάδα, που περιγράφεται να υφαίνει», σημειώνει η Χάουζερ.
«Έτσι, αυτός είναι ένας θαυμάσιος τρόπος να συνδέσουμε τις εμπειρίες πραγματικών γυναικών με τους αρχαίους μύθους και τις ιστορίες».
