Η Περσεφόνη ήταν κόρη της θεάς Δήμητρας και του Δία. Η ομορφιά της έκανε τον Άδη να την πάρει μαζί του στον κάτω κόσμο και να την κάνει γυναίκα του. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά: τον Ζαγρέα, τον Ευβουλέα και τον Σαβάζιο.
Σύμφωνα με τον ομηρικό ύμνο στη Δήμητρα, η αρπαγή της Περσεφόνης έγινε το Νυσίον Πεδίον όταν εκείνη μάζευε λουλούδια σε ένα λιβάδι, συντροφιά των Ωκεανιδών νυμφών, της Αθηνάς και της Άρτεμις.
Την ώρα που η Περσεφόνη μάζεψε έναν νάρκισσο, άνοιξε η γη κι από μέσα της ξεπήδηξε ο Άδης. Την έβαλε στο άρμα του και την πήρε μαζί του. Τις φωνές της άκουσαν μόνο η Εκάτη και ο Ήλιος.
Θέλοντας να πάρει την κόρη της πίσω, η θεά της Γεωργίας Δήμητρα έκανε συμφωνία με τον Άδη: έξι μήνες η Περσεφόνη θα ήταν στον πάνω κόσμο και έξι στον κάτω. Τους μήνες που η Περσεφόνη θα ήταν στον πάνω κόσμο, η χαρά της θεάς Δήμητρας αποτυπωνόταν στη φύση και είχε καλοκαιρία. Αντίθετα, τους έξι μήνες που ήταν με τον Άδη, είχε κακοκαιρία.
