Διακοπή για 1η Απριλίου στη δίκη για τα Τέμπη μετά το χάος που επικράτησε για την αίθουσα – Γιούχαραν τους δικαστές συγγενείς και επιζώντες

«Αυτό που ζήσαμε σήμερα αποτελεί την πλήρη απόδειξη ότι η κυβέρνηση δεν επιθυμεί μια πραγματική δίκη για το έγκλημα των Τεμπών, αλλά επιθυμεί πειθήνιους δικαστές, έτοιμους για όλα, να δικάσουν στο γόνατο, να δικάσουν χωρίς προϋποθέσεις, να εκφωνούν ονόματα κατηγορουμένων μέσα σε μία αίθουσα όπου λιποθυμούσαν συγγενείς θυμάτων και τραυματίες, επιζώντες και επιζώσες. Δικαστές που δεν είχαν την αξιοπρέπεια και τον αυτοσεβασμό να πουν το αυτονόητο: ότι σε αυτή τη δίκη, όπου δεν χωρούσαν ούτε οι συγγενείς των θυμάτων, ούτε οι επιζώντες και οι επιζώσες, ούτε οι συνήγοροί τους, δεν μπορούσε να γίνει διαδικασία.

Ακούσαμε πολλά παχιά λόγια όλες τις τελευταίες μέρες. Από την κυβέρνηση, ότι έχει εξασφαλίσει όλες τις προϋποθέσεις για να γίνει αυτή η δίκη. Από την συνδικαλιστική εκπροσώπηση των δικαστών, την Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, ότι υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις για να γίνει μια δίκαιη δίκη. Το πρώτο πράγμα που είπε η πρόεδρος ξεκινώντας τη διαδικασία ήταν να μην βιντεοσκοπεί κανείς. Γιατί αυτή την ντροπή προφανώς θέλουν να την διεξαγάγουν στα κρυφά. Αθέατη.

Εγώ σας προσκαλώ και σας καλώ, τους εκπροσώπους των μέσων ενημέρωσης. Την επόμενη φορά να μη βγείτε έξω από την αίθουσα. Να παραμείνετε εκεί. Να καταδείξετε ποιες είναι οι συνθήκες στις οποίες επιθυμεί η κυβέρνηση να διεξαγάγει αυτή τη δίκη. Συνθήκες τρώγλης, συνθήκες βαρύτατης προσβολής της αξιοπρέπειας ανθρώπων που χάσαν τους δικούς τους ανθρώπους, τα παιδιά τους και τους συγγενείς τους, βαρύτατης προσβολής της αξιοπρέπειας και της αντοχής των επιζώντων και των επιζωσών που όλοι δοκιμάστηκαν, βαρύτατης προσβολής στο αίσθημα δικαίου.

Η δίκη για το έγκλημα των Τεμπών και αυτή η δίκη και οι άλλες δίκες δεν θα γίνουν με τους όρους του κυρίου Φλωρίδη. Δεν θα γίνουν με τους όρους του κυρίου Σεβαστίδη. Θα γίνουν με τους όρους της δικαιοσύνης. Η δικαιοσύνη απαιτεί δημοσιότητα. Εμείς απαιτούμε την παρουσία των μέσων ενημέρωσης μέσα στη δικαστική αίθουσα, ούτε στιγμή να μην συνεχιστεί αυτή η προσβολή χωρίς να καταγράφεται.

Και εγώ επίσημα, μετά από τις χυδαίες τοποθετήσεις του κυρίου Σεβαστίδη που προσπαθούσε να εμφανίσει εμένα και συγγενείς των θυμάτων ότι εγώ δεν θέλω να γίνει η δίκη αυτή, τον καλώ να παραιτηθεί. Είναι η ελάχιστη πράξη ευθιξίας που θα μπορούσε να κάνει. Καλώ και τον κύριο Φλωρίδη να παραιτηθεί και κατά την δήλωση παραίτησής του να μας δώσει όλα τα στοιχεία για το πού πήγαν τα χρήματα για την κατασκευή αίθουσας που θα υποδεχόταν τη δίκη των Τεμπών. Πού πήγαν όλα αυτά τα χρήματα; Σε ποιες τσέπες, ποιοι τα κανόνισαν, ποιοι τα ενέκριναν και ποιοι λογάριασαν χωρίς τους γονείς, χωρίς τους συγγενείς, χωρίς εμάς τους συνηγόρους τους.

Θέλω να σας πω με όλη τη δύναμη της ψυχής μου ότι απέναντι σε αυτές τις δυνάμεις που ξεκάθαρα δεν επιθυμούν να αποδοθεί δικαιοσύνη, που ξεκάθαρα ποντάρουν στην συγκάλυψη και την παρασιώπηση της αλήθειας, υπάρχουν αποφασισμένοι άνθρωποι. Αποφασισμένες μανάδες και πατεράδες. Αποφασισμένα αδέρφια. Αποφασισμένα παιδιά. Και αποφασισμένοι και αποφασισμένες όλοι εμείς οι συνήγοροι που ενοχλούμε ναι, και αυτός είναι ο ρόλος της και η αποστολή μας. Να ενοχλούμε τις εξουσίες που δεν λογαριάζουν τους ανθρώπους. Να ενοχλούμε τις εξουσίες που αδικούν και αυθαιρετούν.

Θα συνεχίσουμε λοιπόν να ενοχλούμε. Η επιλογή της 1ης Απριλίου ως επόμενης δικασίμου δυστυχώς φαντάζει φάρσα στα αυτιά μας και βεβαίως εμείς περιμένουμε παραιτήσεις μετά από αυτό το αδιανόητο φιάσκο που κάποιοι το οργάνωσαν, το χρυσόπληρωσαν, το διαφήμισαν και δεν λογάριασαν τη δικαιοσύνη.

«Μέσα καταρχάς ήμασταν 700 άνθρωποι τουλάχιστον, σε μία κλειστή αίθουσα, χωρίς παράθυρα, με δύο πόρτες οι οποίες έκλειναν μόλις έμπαινε μέσα η έδρα. Σαν τα ποντίκια, σαν σαρδέλες, δεν έχω βρεθεί σε χειρότερες συνθήκες. Όρθιοι, να μην ξέρουμε ποιος κάθεται δίπλα μας, να σας πω ότι εμείς και τραυματίες καθόμασταν στα εδώλια των κατηγορουμένων, γιατί δεν είχε πού να σταθούμε. Περισσότεροι άνθρωποι ήταν όρθιοι, δεν υπήρχε ούτε ένα μέτρο κενός χώρος. Όλα τα καθίσματα φυσικά κατειλημμένα και όλος ο ελεύθερος χώρος οι διάδρομοι, ο ένας πάνω στον άλλον και να έχουμε την έδρα να μας λέει ότι αυτές είναι οι συνθήκες που πρέπει να γίνει η δίκη. Αυτή την εντολή έχει δώσει ο κύριος Φλωρίδης, με την υπέροχη αίθουσα... Πόσο; Ένα εκατομμύριο εξακόσιες χιλιάδες ευρώ. Αυτή είναι λοιπόν η αίθουσα. Δεν ξέρω αν χωράει 200 άτομα. Πρέπει εμείς 700 άνθρωποι να ζωριστούμε, να κλειστούμε εκεί μέσα για να γίνει αυτή η δίκη παρωδία, η οποία φαίνεται βέβαια ότι γίνεται ουσιαστικά εντελώς διεκπεραιωτικά, να τελειώνει, να το κλείνουμε το θέμα.

Τι να πω; Πραγματικά, εγώ να πω ένα ευχαριστώ και σε όλους τους δικηγόρους που πάλεψαν οι άνθρωποι, οι δικηγορικοί σύλλογοι που είπαν ότι δεν είναι συνθήκες αυτές για να μπορέσουν να γίνει μια δίκη, μας στάθηκαν στο πλευρό μας. Απογοητευμένοι πλήρως από τη στάση της έδρας, η οποία είναι πραγματικά πολύ περίεργη.

Διακοπή λοιπόν για την 1η Απριλίου. Δεν ξέρω τι θα αλλάξει την 1η Απριλίου, πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω. Αυτή η αίθουσα είναι εντελώς ακατάλληλη για να γίνει η δίκη. Θα πρέπει να μεταφερθούμε σε μία μεγάλη αίθουσα, σε μία μεγάλη πόλη. Θεσσαλονίκη ή Αθήνα. Γολγοθάς. Καλά που ήμασταν έτοιμοι, τρία χρόνια μετά. Σωστά; Μπράβο στον κύριο Φλωρίδη.

Και καμιά αίθουσα δεν είναι ικανή να χωρέσει τόσους ανθρώπους.

Είμαστε γενικά "πηγαίνουμε και βλέπουμε". Εμείς θα πηγαινοερχόμαστε, θα τραβάμε όλο αυτό το ψυχικό κόστος, αν θα γίνει η δίκη και πώς θα γίνει».

Την 1η Απριλίου θα συνεχιστεί η δίκη, η οποία πρακτικά δεν ξεκίνησε ποτέ, καθώς η αίθουσα ήταν ασφυκτικά γεμάτη με αποτέλεσμα να προκληθεί θύελλα αντιδράσεων. 

που συμμετέχουν στη διαδικασία

... οι συγγενείς στο άκουσμα της απόφασης για διακοπή

Ο Παύλος Μαρινάκης αναφέρθηκε και στην έναρξη της δίκης για το δυστύχημα στα Τέμπη, κάνοντας λόγο για μια «πολύ σημαντική ημέρα» για τη χώρα. Επισήμανε ότι η διαδικασία μπορεί να αποδειχθεί λυτρωτική, υπό την προϋπόθεση ότι θα αφεθούν οι δικαστικοί λειτουργοί να επιτελέσουν το έργο τους χωρίς παρεμβάσεις και πιέσεις.

Με αφορμή τις αντιδράσεις για τις συνθήκες διεξαγωγής της δίκης, υποστήριξε ότι έχει υπάρξει πρόβλεψη για μια από τις μεγαλύτερες διαθέσιμες αίθουσες, σημειώνοντας ότι οι θέσεις ξεπερνούν τις 460, με βάση τις ανάγκες που είχαν αποτυπωθεί ήδη από την ανακριτική διαδικασία.

«Η διαδικασία πριν ακόμα ξεκινήσει, πάσχει από ακυρότητα. Οι συνθήκες μέσα σε αυτή την πάρα πολύ μικρή αίθουσα, η οποία δεν έχει καμία εγγύηση ασφάλειας, ούτε αξιοπρεπούς διεξαγωγής για κανέναν από εμάς, τους συνηγόρους πολιτικής αγωγής, τους συνηγόρους υπεράσπισης, για τους κατηγορούμενους, για τους γονείς των θυμάτων, δεν χωράνε, όχι οι μισοί, δεν χωράει ούτε το ένα τρίτο του όγκου των ανθρώπων για τον οποίο όγκο υπήρχε η πρόνοια και η πρόβλεψη από την αρχή.

Γνώριζαν όλοι ότι θα είναι τουλάχιστον οι παριστάμενοι προς υποστήριξη κατηγορίας τουλάχιστον εκατόν πενήντα, εκατόν εξήντα συνήγοροι, αντίστοιχοι για την υπεράσπιση θα υπήρχαν τουλάχιστον αντίστοιχη παρουσία εκατό συνηγόρων. Τριάντα έξι είναι μόνο οι κατηγορούμενοι και οι συγγενείς. Η αίθουσα στην οποία έχουμε στοιβαχτεί θυμίζει συνθήκες σταβλισμού.

Ετέθησαν ακόμα και κυρίως ζητήματα ασφαλείας, και στο πλαίσιο αυτό ζητήθηκε από το δικαστήριο να διακόψει και να βρει, να εξασφαλίσει άλλον χώρο. Μας κάνει αλγεινή εντύπωση σε όλους τους συνηγόρους, δεν συζητούμε για τους γονείς οι οποίοι έχουνε και τον καημό τους, το ότι θεώρησαν ότι θα στοιβαχτούμε σε έναν χώρο που δεν έχει μικρόφωνα, δεν ξέρουμε αν έχει εξαερισμό, δεν ξέρουμε καν αν πληρούνται οι προϋποθέσεις αν έχει πιστοποιήσεις για πυρασφάλεια. Αυτά δεν τα έχουμε ξαναδεί. Αυτά δεν τα έχουμε ξαναδεί. Απαιτούμε λοιπόν από το δικαστήριο, απαιτούμε από το Υπουργείο να βρει μία άλλη αίθουσα, το συντομότερο δυνατόν. Κανένας δεν θέλει να λειτουργήσει παρελκυστικά για τη δίκη, αλλά δεν μπορεί η σπουδαιότερη δίκη και η σοβαρότερη που μας έχει πλήξει εθνικά όλους, να γίνει κάτω από συνθήκες σταβλισμού. [...]

Τώρα, το στοίχημα και η μπάλα είναι στο Υπουργείο. Εγώ ξαναλέω, δεν το έχουμε ξαναδεί αυτό, αλλά υπάρχουν και πολύ μεγαλύτεροι από εμένα συνήγοροι μέσα, που είμαι σίγουρος ότι δεν πρόκειται να αντέξουν ούτε σε δύο συνεδριάσεις. Είναι συνθήκες σταβλισμού. Ήδη προκύπτουν ζητήματα ακυρότητας».

«Τέτοια απαξίωση για την δική των Τεμπών; Εγώ περίμενα να αναφέρετε για την αίθουσα, όχι για τους δημοσιογράφους. Όπου θα μας έβλεπε όλο το πανελλήνιο και θα καταλάβαινε τα χάλια μας». 

Η κατάσταση μέσα στην αίθουσα του δικαστηρίου είναι χαοτική. Δικηγόροι διαμαρτύρονται, συγγενείς φωνάζουν και η πρόεδρος προσπαθεί επί ματαίω να συνεχίσει τη διαδικασία, παρά το γεγονός ότι συγγενείς και επιζώντες στέκονται καθώς δεν υπάρχουν κενές θέσεις. 

«Το δικαστήριο θα συνεχίσει με την εκφώνηση των ονομάτων των κατηγορουμένων», ανέφερε η πρόεδρος της έδρας, προκαλώντας και πάλι τις αντιδράσεις των δικηγόρων.

«Είναι άκυρη η διαδικασία» φώναξε η Ζωή Κωνσταντοπούλου. 

Την ίδια ώρα δικηγόροι ζητούν το πιστοποιητικό πυρασφάλειας και απαιτούν να το διαβάσει η εισαγγελέας.

Νέα ένταση στη δίκη που ξεκίνησε και πάλι λίγο μετά τις 12. Συγγενείς και δικηγόροι διαμαρτύρονται για την καταλληλότητα της αίθουσας.

Οι μισοί δικηγόροι είναι όρθιοι, πολλοί εκ των συγγενών κάθονται στο εδώλιο ενώ οι δημοσιογράφοι δεν χωράνε στην κεντρική αίθουσα στο κτίριο Γαιόπολις.

Οι αντεγκλήσεις είναι συχνές, ενώ συγγενείς επιτίθενται στους δικαστές, μιλώντας για ακατάλληλες συνθήκες.

Ο πρόεδρος του ΔΣΑ και ο Θεόδωρος Μαντάς έθεσαν θέμα αλλαγής του τόπου διεξαγωγής της δίκης, με τον κ. Μαντά να προτείνει να τεθεί στην ολομέλεια των δικηγορικών συλλόγων. 

Είναι πολύ έντονες οι διαμαρτυρίες, με αποτέλεσμα να έχει διακόψει το δικαστήριο για 3η ή 4η φορά. 

Συγκεκριμένα ζητούν να έρθουν πραγματογνώμονες από την Πυροσβεστική ώστε να διαπιστώσουν αν το κτήριο έχει τα κατάλληλα μέτρα προστασίας. 

«Στην υπόθεση Μάτι και Siemens, υπήρχε θέμα με την αίθουσα και διακόψαμε να βρούμε άλλη αίθουσα, εδώ τι συμβαίνει;»

Συνήγορος επιζήσαντα σημείωσε : «Παιδιά που σώθηκαν, έχουν κρίσεις πανικού και αγοραφοβία και δεν μπορούν να βρίσκονται σε έναν τέτοιο χώρο που δεν υπάρχει οξυγόνο».

Τόνισε χαρακτηριστικά πως «είναι με χάπια και αντικαταθλιπτικά». 

«Έχουμε αποφασίσει να γίνει η δίκη και για αυτό είμαστε εδώ. Για να λάβουμε απόφαση αποχής θα πρέπει να συνεδριάσει το αρμόδιο όργανο»

Ο εισαγγελέας της έδρας σημείωσε πως η διαδικασία πρέπει να συνεχιστεί, ωστε αυτοί που πρέπει να δικαιωθούν, να δικαιωθούν.

Η πρόεδρος τόνισε ότι: «Το δικαστήριο θα συνεχίσει την διαδικασία με την εκφώνηση των ονομάτων των κατηγορουμένων».

Η πρόεδρος λέει ότι δεν είναι δικό της θέμα η αίθουσα και δεν μπορεί να κάνει κάτι σημειώνοντας χαρακτηριστικά πως αυτή είναι εδώ για να δικάσει.

​Ο Πάνος Ρούτσι, εξερχόμενος από την αίθουσα κατά τη διάρκεια της διακοπής, περιέγραψε τη δύσκολη κατάσταση που επικρατεί στο εσωτερικό, τονίζοντας ότι η δίκη ουσιαστικά δεν έχει ξεκινήσει ακόμη.

​«Μέσα δεν πρόκειται να ξεκινήσει η δίκη με αυτές τις προδιαγραφές που έχουν φτιάξει. Είμαστε πάνω ο ένας στον άλλον, στοιβαγμένοι», δήλωσε φανερά αγανακτισμένος. Σύμφωνα με τον κ. Ρούτσι, τα τεχνικά προβλήματα είναι συνεχή: «Τα μικρόφωνα δεν λειτουργούν, τα φώτα αναβοσβήνουν. Οι δικηγόροι δεν ακούγονται, η Πρόεδρος μιλάει και κανένας δεν την ακούει».

​Ο ίδιος άφησε αιχμές για τη διαχείριση των πόρων που διατέθηκαν για τη διαμόρφωση του χώρου, αναφέροντας χαρακτηριστικά: «Δώσανε ένα 1,6 εκατ.ευρώ για αυτό το πράγμα και ούτε οι μισοί δεν χωράνε». Μάλιστα, όταν ερωτήθηκε για την παρουσία των κατηγορούμενων απάντησε: «Δεν τους βλέπουμε. Δεν φαίνεται τίποτα. Είμαστε στοιβαγμένοι, το καταλαβαίνετε; Δεν έχει ξεκινήσει απολύτως τίποτα ακόμα».

Οι συνήγοροι λένε ότι δεν γίνεται να γίνει δική μέσα σε αυτή την αίθουσα, καθώς οι συνθήκες δεν το επιτρέπουν, από θέμα χώρου αλλά και τις αξιοπρέπειας

Η πρόεδρος του δικαστηρίου ζήτησε συγγνώμη για το τεχνικό πρόβλημα και η συνεδρίαση ξεκίνησε εκ νέου. 

«Είναι κάτι πρωτόγνωρο για εμάς» είπε η πρόεδρος με τους συγγενείς να απαντούν «μακάρι να ήταν μόνο αυτό το πρόβλημα». 

Η Πρόεδρος ανέφερε: «Θα αρχίσουμε, επειδή η αίθουσα είναι ενιαία, θα παρακαλέσω να αρχίσουμε από τις νομιμοποιήσεις των συνηγόρων των κατηγορουμένων».

Σε αυτό το σημείο η Ζωή Κωνσταντοπούλου αντέδρασε. 

«Αρχίζει η συνεδρίαση του τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων. Απαγορεύεται η ολική ή μερική μετάδοση με οποιονδήποτε τρόπο ειδικά τηλεοπτικά, ραδιοφωνικά, μέσω ίντερνετ.

Το δικαστήριο θα διακόψει για να απομακρυνθούν τα ΜΜΕ. Παρακαλώ να διευκολυνθούν οι διάδικοι για να αρχίσουν οι νομιμοποιήσεις των συνηγόρων. Τα ΜΜΕ να αποχωρήσουν» είπε η πρόεδρος του δικαστηρίου κατά την έναρξη του δικαστηρίου. 

«Για την αίθουσα που βρισκόμαστε, ακούσαμε τα καλύτερα από τον κύριο Φλωρίδη, ο οποίος δηλώνει ιδιαίτερα περήφανος. Πρόκειται, όπως έχει ειπωθεί, για έναν χώρο που κόστισε περίπου ενάμισι εκατομμύριο ευρώ στον ελληνικό λαό.

Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Η εικόνα που αντικρίζουμε αποτελεί ντροπή και πλήρη απαξίωση όχι μόνο για εμάς, αλλά και για κάθε πολίτη. Μέσα στην αίθουσα είμαστε κυριολεκτικά στοιβαγμένοι ο ένας πάνω στον άλλον, σαν σαρδέλες, με την πλειοψηφία να στέκεται όρθια.

Οι συνθήκες που επικρατούν δεν μπορούν καν να χαρακτηριστούν απλώς τριτοκοσμικές - χρειάζεται ένας νέος όρος για να αποδώσει αυτό που συμβαίνει. Σε τέτοιες συνθήκες δεν είναι δυνατόν να διεξαχθεί μια δίκαιη και σοβαρή δίκη.

Παράλληλα, καταγγέλλουμε την πρόθεση να απομακρυνθούν οι δημοσιογράφοι και οι δακτυλογράφοι από την αίθουσα. Αυτό δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. Πρόκειται για μια δίκη δημοσίου ενδιαφέροντος, που αφορά ολόκληρη την κοινωνία, και είναι απαραίτητο να υπάρχει πλήρης ενημέρωση για όσα διαδραματίζονται».

Ομάδα φοιτητών που συμμετέχει στην κινητοποίηση έναντι του κτιρίου που φιλοξενεί τη δίκη για τα Τέμπη, ζωγραφίζει με κόκκινη μπογιά τα ονόματα των θυμάτων στο έδαφος.

Προσωρινή διακοπή στη δίκη για να βγουν από την αίθουσα οι κάμερες των ΜΜΕ

«Ο αγώνας μας είναι αγώνας για δικαιοσύνη. Και για τη δικαίωση των θυμάτων, των οικογενειών τους, των ανθρώπων που επέζησαν, για τη δικαίωση ολόκληρης της κοινωνίας. Ξέρουμε ότι έχουμε απέναντί μας αδίστακτες, βρώμικες εξουσίες. Ξέρουμε ότι έχουμε απέναντί μας σκοτεινούς, δρεπανηφόρους μηχανισμούς.

Όμως ξέρουμε ότι θα νικήσουμε, γιατί έχουμε το δίκιο με το μέρος μας, την κοινωνία στο πλευρό μας, την κοινωνία με τα μάτια ανοιχτά να ζητά δικαιοσύνη και να μη βολεύεται στην ψεύτικη και στημένη δικαιοσύνη, στη δικαιοσύνη του κουτιού που θέλουν κάποιοι να σερβίρουν, νομίζοντας ότι οι πολίτες είναι κουτοί.

Είμαστε εδώ για να δώσουμε τη μάχη για τη δικαίωση των θυμάτων, είμαστε εδώ για να δείξουμε τι σημαίνει αγώνας για δικαιοσύνη και κατάκτηση του δικαίου. Αυτός είναι ο ρόλος του συνηγόρου, αυτός είναι και ο ρόλος μιας κοινωνίας που δεν παραιτείται και δεν συμβιβάζεται»

«Βρισκόμαστε εδώ, μετά από έναν χρόνο αναμονής και υπομονής, για να ξεκινήσει επιτέλους αυτή η πολυπόθητη δίκη.

Ζητάμε και απαιτούμε αυτά που μας οφείλονται εδώ και έναν χρόνο: την αλήθεια και τη δικαιοσύνη.

Δεν πρόκειται να σωπάσουμε. Θα συνεχίσουμε μέχρι να λογοδοτήσουν όλοι όσοι πραγματικά ευθύνονται για αυτό το έγκλημα.

Σήμερα στο εδώλιο βρίσκονται 36 κατηγορούμενοι. Όμως εμείς, ενωμένοι σαν μια γροθιά, θα αγωνιστούμε ώστε να λογοδοτήσουν και όσοι βρίσκονται πιο ψηλά.

Πιστεύω ότι θα τα καταφέρουμε.

Σας ευχαριστώ όλους που βρίσκεστε σήμερα εδώ, δίπλα μας, σε αυτόν τον δύσκολο αγώνα. Σήμερα ξεκινά μια μεγάλη μάχη και θα τη δώσουμε μέχρι τέλους».

«Αντιμέτωποι με αυτούς τους ανθρώπους είμαστε εδώ και τρία χρόνια. Σήμερα λένε ξεκινάει η μεγάλη δίκη για τα Τέμπη.

Εγώ έχω να πω ότι σήμερα δεν ξεκινάει η μεγάλη δίκη, η μεγάλη δίκη για τη δολοφονία των παιδιών μας. Σήμερα ξεκινάει άλλη μία δίκη για τα Τέμπη. Φρόντισαν κάποιοι να χωριστεί η δικογραφία, για να μπορούν οι υπεύθυνοι και οι κατηγορούμενοι να πέσουν στα μαλακά.

Σήμερα για μένα ξεκινάει άλλη μία θεατρική παράσταση, πολύ κακοσκηνοθετημένη. Τι περιμένω να δω; Περιμένω να δω αυτά που βλέπω εδώ και τρία χρόνια, αυτά που ζούμε και βιώνουμε αυτά τα τρία χρόνια και στις άλλες δίκες για τα Τέμπη.

Κλειστές πόρτες, κλειστά στόματα, λιποθυμίες, αδιαθεσίες και όλες αυτές τις μεθοδεύσεις που χρησιμοποιούνται για να μη βγει η αλήθεια στο φως. Θέλω να δηλώσω ότι εμείς θα είμαστε εδώ, σε όλες τις δίκες, όχι μόνο σε αυτήν. Όσα εμπόδια και να βάζουν μπροστά μας, θα τα ξεπερνάμε.

Ενωμένοι, μια γροθιά και ό,τι και να προσπαθούν, όσο και να προσπαθούν να μας διαλύσουνε, δεν θα τα καταφέρουνε. Όπως τα παιδιά φύγανε μαζί αγκαλιά σε εκείνο το καταραμένο τρένο, έτσι θα παραμείνουμε και εμείς, μια αγκαλιά, μια γροθιά, μια δύναμη, μια φωνή μέχρι το τέλος τους». 

Τουλάχιστον πέντε λεωφορεία ξεκίνησαν από τη Θεσσαλονίκη κατά τις επτά το πρωί, με προορισμό το συνεδριακό κέντρο του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (Γαιόπολις-πρώην ΤΕΙ), που έχει «μεταμορφωθεί» σε δικαστική αίθουσα. 

Στα καθίσματα κάθονται άνθρωποι κάθε ηλικίας. Φοιτητές, εργαζόμενοι, ακόμη και συνταξιούχοι. Πολλοί, άγνωστοι μεταξύ τους, που σήμερα τους ενώνει κάτι κοινό: η ανάγκη να είναι παρόντες. Να ενώσουν τη φωνή τους με τους συγγενείς των θυμάτων  και να απαιτήσουν δικαιοσύνη για τα 57 θύματα και τις οικογενειές τους.

Η Μαρία Καρυστιανού μπήκε στη δικαστική αίθουσα και φώναζε «να μας πείτε τι μετέφερε το φορτίο! Εμεις δεν ήρθαμε εδώ για τα χρήματα»

Ζητάμε το ίδιο πράγμα. Ζητάμε δικαιοσύνη. Ζητάμε να αποκαλυφθεί η αλήθεια. Δυστυχώς, μέχρι τώρα λαμβάνουμε το ακριβώς αντίθετο. Φαίνεται ότι ένα κομμάτι της δικαιοσύνης, τουλάχιστον αυτό που αφορά τα Τέμπη, λειτουργεί ακριβώς αντίθετα.

Προς τη συγκάλυψη και την απομάκρυνση από την αλήθεια. Προσέρχομαι σε μία δίκη στην οποία, για τον θάνατο του παιδιού μου που κάηκε ζωντανό, δεν έχει γίνει ούτε έρευνα ούτε υπάρχει κατηγορούμενος. Αυτό είναι πάρα πολύ βαρύ για να το σηκώσει ένας γονιός. Ναι. Και θα το ξαναπώ. Και θα το λέω συνέχεια. Γιατί αυτό... αυτό φαίνεται ότι υπάρχει.

Ο ένας συγκαλύπτει τον άλλον. Γι' αυτό και όλα τα αιτήματά μας, γι' αυτό και όλες οι μηνύσεις καταλήγουν στο ίδιο σημείο. Στο αρχείο. Εννοείτε να μη θέλω να γίνει γενικώς η δίκη; Δεν γίνεται αυτό το πράγμα. Απλά ήθελα να γίνει όμως μία σωστή δίκη. Να έχει κατηγορούμενους αυτούς που πρέπει να έχει κατηγορούμενους. Όχι να προσερχόμαστε εδώ πέρα, να μην έχει γίνει έρευνα για την πυρόσφαιρα σαν να μην υπήρξε ποτέ, να μην υπάρχουνε οι εργολάβοι της 717. Είναι δυνατόν; Εάν βρεθούν σωστοί δικαστές, οι οποίοι θα 'χουν τη δύναμη - γιατί θεωρώ ότι πράγματα θα ακουστούνε στο δικαστήριο -  και γίνουν αυτά που πρέπει να γίνουν, μπορούν να αποκαλυφθούν ακόμη και τώρα πολλά. Αυτή είναι για μένα η μόνη μου ελπίδα. Διότι έτσι όπως ξεκινάμε, δεν ξεκινάμε καθόλου καλά.   Δυστυχώς εγώ έρχομαι με πολύ χαμηλές προσδοκίες, διότι συγκεκριμένα για το θάνατο του παιδιού μου που κάηκε ζωντανό, δεν έχει γίνει ούτε έρευνα, ούτε υπάρχει κατηγορούμενος. Πέραν αυτού, δεν υπάρχουν κατηγορούμενοι ούτε για την 717 και φυσικά η Hellenic Train κατηγορείται για πλημμέλημα.

Αυτά είναι απαράδεκτα. Δείχνουν ότι δεν υπάρχει καλή πρόθεση για να βγει η αλήθεια στο φως και να αποκαλυφθούν όλοι οι ένοχοι, γιατί προφανώς, επειδή είναι υψηλά ιστάμενοι, προστατεύονται. Το τραγικό είναι ότι μαζί με αυτούς προστατεύονται και οι εκτελούντες τις εντολές τους, που δεν ανήκουν σε πολιτικά πρόσωπα, που δεν έχουν θεωρητικά την ασυλία, υπάρχει όμως αυτή η ασυλία της προστασίας, διότι ακριβώς εάν οι συνεργάτες τους έρθουν και καθίσουν στο ειδώλιο, θ’ ανοίξουν τα στόματα και θα αποκαλυφθούν πολλά.

Άρα εμείς, ως γονείς, καθόμαστε και βλέπουμε όλη αυτή την κοροϊδία. Θα συνεχίσουμε όμως παρόλα αυτά να φωνάζουμε, να απαιτούμε την αλήθεια και να πράττουμε ό,τι πρέπει να κάνουμε».

«Ονομάζομαι Χρήστος Βλάχος και είμαι ο πατέρας του Βάιου Βλάχου, που έχασε τη ζωή του στη σύγκρουση των τρένων στα Τέμπη. Για εμένα, το παιδί μου δολοφονήθηκε σε αυτή την τραγωδία.

Βρισκόμαστε εδώ για την έναρξη ενός μαραθωνίου δικαστικών διαδικασιών. Αυτή η δίκη, όπως και η δικογραφία, αποκαλύπτει – κατά τη δική μου άποψη – τη συνολική διαφθορά του ελληνικού κράτους. Αυτή τη διαφθορά ερχόμαστε να δικάσουμε σήμερα, γιατί αυτή είναι που στέρησε τη ζωή από τα παιδιά μας.

Ελπίζω να υπάρξει μια σοβαρή και δίκαιη δίκη, αντάξια της μνήμης των θυμάτων. Τα πραγματικά πρόσωπα αυτής της υπόθεσης είναι τα παιδιά που χάθηκαν και οι οικογένειές τους.

Θέλω να πιστεύω ότι στο τέλος θα υπάρξει δικαίωση – με την έννοια ότι θα τιμωρηθούν όλοι οι ένοχοι, όσο ψηλά κι αν βρίσκονται.

Από την πρώτη στιγμή που βρέθηκα στο σημείο της τραγωδίας, αυτό που είδα και αυτό που καταγράφεται σήμερα δείχνει, κατά τη γνώμη μου, μια αλυσίδα ευθυνών που ξεκινά από χαμηλά και φτάνει μέχρι πολύ ψηλά.

Πιστεύω ότι αυτή η δίκη μπορεί να φτάσει στην αλήθεια και να αποδώσει ευθύνες σε όλους όσοι εμπλέκονται».

«Μονολεκτικά, περιμένω δικαιοσύνη. Περιφραστικά, ευελπιστώ ότι στην πορεία της δίκης θα υπάρξουν έντιμοι δικαστές, οι οποίοι θα δικάσουν σωστά, όπως απαιτεί όλη η κοινωνία, τα εκατομμύρια των ανθρώπων που μας στηρίζουν. Θέλω να πιστεύω ότι δεν θα παραβούν τον όρκο τους υπό πιέσεις από οποιονδήποτε κυβερνητικό παράγοντα, κάτι που μέχρι σήμερα, δυστυχώς, προσωπικά δεν το έχω διαπιστώσει.

Για τα παιδιά μας, τα 57 θύματα, τα «λουλούδια» του τρένου, η αλήθεια είναι ότι δεν νιώθω καθόλου καλά. Γιατί αν κάποιος είχε κάνει σωστά τη δουλειά του, το παιδί μου δεν θα βρισκόταν σήμερα κάτω από το μάρμαρο. Και ίσως να είχαν σωθεί και οι 57.

Την ίδια στιγμή, θεωρώ ότι βασικοί υπεύθυνοι παραμένουν εκτός κατηγορητηρίου. Υπάρχουν πολιτικά πρόσωπα που προστατεύονται, πίσω από νόμους που δεν έχουν αλλάξει, παρά τις υποσχέσεις.

Προσωπικά έχω κινηθεί νομικά και έχω καταθέσει μήνυση, η οποία όμως παραμένει σε εκκρεμότητα. Βλέπω μια τακτική καθυστέρησης, μια προσπάθεια να κερδηθεί χρόνος.

Εμείς, από την πλευρά μας, συνεχίζουμε και περιμένουμε να αποδοθεί δικαιοσύνη».

«Είμαι ο πάτερ Χριστόδουλος Παπαϊωάννου, πατέρας του Κυπριανού Παπαϊωάννου, που εχάθηκε εδώ στα Τέμπη με το δυστύχημα το γνωστό. Σήμερα είμαι εδώ για να δηλώσω ότι υπεύθυνα κι εγώ σαν άνθρωπος ζητώ να γίνει μια ανθρώπινη προσπάθεια, να βγει μια ανθρώπινη δικαιοσύνη, που ξέρω τι θα γίνει πάλι, θα προσπαθεί ο ένας να δικαιολογηθεί, ο άλλος να κερδίσει κάποια πράγματα. Είδα το τι παίζεται. Για μένα είναι συγκρατημένη η αισιοδοξία που υπάρχει μέσα μου για το τι μπορεί να συμβεί με αυτήν τη δίκη. Όμως, είναι μια προσπάθεια.

Ο Θεός να δώσει, προσεύχομαι. Εγώ προσεύχομαι και γι' αυτούς που θα δικαστούν, και για τους δικαστές, και για τους γονείς να παρηγορηθούν από αυτόν το τεράστιο έλλειμμα που νιώθουν μέσα τους, και τους νιώθω κι εγώ, γιατί το έχω κι εγώ αυτό το έλλειμμα του Κυπριανού από μέσα μου. Αλλά σίγουρα υπάρχει μια ανακατωσούρα μες στις ψυχές. Ο Θεός να δώσει να βγει κάτι καλόν.»

«Δεν θέλω φιέστες και επικοινωνιακά παιχνίδια, όπως αυτά που είδαμε χθες. Αυτό που χρειάζεται είναι να βάλουν μυαλό οι υπεύθυνοι και όσοι βρίσκονται από πάνω. Τι θα γίνει, θα φανεί τις επόμενες ημέρες.

Βλέπω όμως τη μεγάλη συμπαράσταση του κόσμου και αυτό μας δίνει δύναμη. Σε όσα ζητάμε, αισθάνομαι ότι καλύφθηκα από τη στάση που κρατήθηκε και για αυτό δεν θεώρησα απαραίτητο να βρεθώ κάπου αλλού.

Για τον σταθμάρχη, δεν έχω να πω πολλά. Πιστεύω ότι πρέπει να καταλαβαίνει τι έκανε. Αυτό αρκεί.

Εμείς ζητάμε ένα πράγμα: ό,τι συνέβη στα δικά μας παιδιά, να μην ξανασυμβεί σε κανένα άλλο παιδί.

Για τις αντιδράσεις που βλέπουμε, ειλικρινά δεν έχω τι να πω. Δεν υπάρχει λογική σε αυτά που γίνονται»