Οι αστροναύτες του προγράμματος αυτού, χάρη στο οποίο η ανθρωπότητα πάτησε για πρώτη φορά στη Σελήνη, είναι οι μοναδικοί που ταξίδεψαν πέρα από τη μαγνητόσφαιρα, που προστατεύει τη Γη από ένα μέρος αυτής της ακτινοβολίας.
Τη στιγμή που οι ΗΠΑ εξετάζουν το ενδεχόμενο να στείλουν μια επανδρωμένη αποστολή στον Άρη μέχρι το 2030 και ενώ η Σελήνη προκαλεί και πάλι το ενδιαφέρον των χωρών που έχουν διαστημικά προγράμματα, η έρευνα αυτή επιβεβαιώνει ότι η κατάκτηση του διαστήματος κρύβει κινδύνους για την υγεία.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
“Γνωρίζουμε ελάχιστα πράγματα για τις επιπτώσεις της διαστημικής ακτινοβολίας στην υγεία και ιδίως στο καρδιαγγειακό σύστημα”, υπογράμμισε ο ερευνητής του Πανεπιστημίου της Πολιτείας της Φλόριντα (FSU) Μάικλ Ντελπ, εκ των συντακτών της μελέτης. Η έρευνα αυτή “μας δίνει μια πρώτη εικόνα για τις αρνητικές επιπτώσεις που μπορεί να έχουν αυτές οι ακτινοβολίες στον άνθρωπο”, πρόσθεσε.
Το πρόγραμμα Apollo της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας NASA διήρκησε από το 1961 μέχρι το 1972. Οι εννέα από τις έντεκα επανδρωμένες αποστολές του ταξίδεψαν πέρα από τη χαμηλή τροχιά της Γης. Από τους 24 άνδρες του προγράμματος οι οκτώ έχουν πλέον πεθάνει. Στη μελέτη λαμβάνονται υπόψη μόνο οι επτά θάνατοι αφού ο Έντγκαρ Μίτσελ πέθανε τον Φεβρουάριο του 2016, αφού είχαν συγκεντρωθεί και αναλυθεί τα δεδομένα.
Σύμφωνα με τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξαν οι ερευνητές, το 43% των θανάτων των αστροναυτών του Apollo οφείλεται σε καρδιαγγειακά προβλήματα. Το ποσοστό αυτό είναι πενταπλάσιο σε σύγκριση με εκείνο των αστροναυτών που πέθαναν από καρδιαγγειακές νόσους αλλά δεν είχαν ταξιδέψει ποτέ στο διάστημα (9%) και τετραπλάσιο σε σύγκριση με εκείνους που παρέμειναν μόνο σε χαμηλή τροχιά (11%).
