Γερμανικές εκλογές σημαίνει εκλογές που επηρεάζουν ολόκληρη την Ευρώπη και το αποτέλεσμα δεν είναι ενθαρρυντικό.
Η ‘Ανγκελα Μέρκελ και το CDU έχασαν 8,5% της εκλογικής τους δύναμης. Το 32,9% είναι το χειρότερο ποσοστό από το 1949.
Ακόμη χειρότερη είναι η εξέλιξη για τους Σοσιαλδημοκράτες του Μάρτιν Σούλτς. Έχασαν 5,2%, απώλειες μικρότερες από το πρώτο κόμμα, όμως για το SPD η ήττα ήταν ιστορική. Το ποσοστό του έπεσε σε χαμηλό που φέρνει εξελίξεις.
Ουσιαστικά είναι το SPD που πλήρωσε περισσότερο την κυβερνητική πολιτική και έτσι ο μεγάλος συνασπισμός στη Γερμανία μάλλον αποτελεί ήδη παρελθόν.
Είναι καιρός για το SPD να γλείψει τις πληγές του και να κερδίσει το χαμένο έδαφος κάνοντας… αντιπολίτευση.
Κάπως έτσι η Άγκελα Μέρκελ ετοιμάζεται για την τέταρτη θητείας της πληγωμένη στους δυο βασικούς τομείς της πολιτικής της, στην Οικονομία και το Μεταναστευτικό, αλλά και χωρίς τον βασικό της εταίρο στην κυβέρνηση.
Έτσι και με βάση τα αποτελέσματα ο δρόμος οδηγεί τη σιδηρά κυρία της Γερμανίας… στη Τζαμάικα.
Στη συνεργασία δηλαδή με Φιλελεύθερους και Πράσινους. Αν βάλει κανείς κάτω τα χρώματα των τριών κομμάτων… έχει τη σημαία της Τζαμάικας και έτσι ο διαφαινόμενος νέος συνασπισμός παίρνει το όνομα αυτό.
Υπάρχουν πολλά αγκάθια
Ειδικά σε ό,τι έχει να κάνει με τους φιλελεύθερους η ρητορική που έφερε την επάνοδο στο κοινοβούλιο είναι πλήρως αντιευρωπαϊκή.
Για την ακρίβεια δεν θέλει αλλαγές όπως αυτές που προτείνει ο Μακρόν, ενώ στηρίζει την άποψη ότι η Γερμανία δεν πρέπει να πληρώνει τις οικονομικές αστοχίες των εταίρων της.
Μάλιστα ο επικεφαλής τους δηλώνει ξεκάθαρα ότι είναι υπέρ της επιστροφής της Ελλάδας σε μια νέα δραχμή για να μπορέσει η χώρα μας επανακάμψει… αν και δεν θέλει πλήρες Grexit.
Η Μέρκελ λοιπόν θα πρέπει να συμβιβαστεί με τέτοιες απόψεις, αλλά και με απόψεις όπως αυτές του αδελφού της κόμματος των Χριστιανοκοινωνιστών, οι οποίοι δεν έβλεπαν με καλό μάτι τις κινήσεις στο μεταναστευτικό και την καλούν εδώ και καιρό να ακολουθήσει πιο σκληρή πολιτική έναντι σε μετανάστες αλλά και εταίρους στην Ε.Ε.
Ενώ οι όροι των δύο παραπάνω είναι σαφείς, άγνωστο παραμένει το ποιοι θα είναι οι όροι των Πρασίνων. Η συμμαχία της “Τζαμάικα” ως τώρα δεν έχει δοκιμαστεί σε ομοσπονδιακό επίπεδο.
Εκτός από ορισμένα ζητήματα τα τρία κόμματα έχουν ελάχιστα κοινά μεταξύ τους στις βασικές πολιτικές και ο συνασπισμός φαντάζει δύσκολος.
Όσες δυσκολίες και να υπάρχουν ωστόσο η Άνγκελα Μέρκελ δεν μοιάζει διατεθιμένη να πάει ξανά σε εκλογές.
Φαίνεται να προτιμά το σχηματισμό κυβέρνησης ως το Δεκέμβριο και όλη η Ευρώπη κρατάει την ανάσα της για τις συμφωνίες που θα κάνει ώστε να το πετύχει.
