Δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια προσωρινή διευθέτηση, προκειμένου να κερδηθεί χρόνος και να διαπιστωθεί αν μπορεί να επιτευχθεί μια μόνιμη συμφωνία. Δεν υπάρχουν εγγυήσεις ότι θα πετύχει - και αν δεν πετύχει, ο κίνδυνος μιας νέας σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή θα γίνει ακόμη μεγαλύτερος.
Κι όμως, είναι η πρώτη φορά από την επίσκεψη του Ρίτσαρντ Νίξον στην Κίνα το 1972 που γεννιούνται τόσες ελπίδες από μια προσωρινή συμφωνία. Και, συγκεκριμένα, τη συμφωνία για το προσωρινό πάγωμα του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος. Διαβάστε αναλυτικά στο Onalert
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
