Το 2007 οι Ιταλοί που ζούσαν σε κατάσταση ένδειας ήταν 2,4 εκατομμύρια. Το 2012 (η πιο πρόσφατη χρονιά για την οποία υπάρχουν επίσημα στοιχεία) ανήλθαν τα 4,8 εκατομμύρια.
Στην έκθεσή της «Ο απολογισμός της κρίσης» η Caritas προσθέτει ότι οι οικονομικές δυσχέρειες συνεπεία της κρίσης αφορούν και παραδοσιακά εύπορες περιοχές της κεντρικής και βόρειας Ιταλίας, οικογένειες με δυο παιδιά και νοικοκυριά τα μέλη των οποίων δεν έχουν χάσει την θέση εργασίας τους.
Η εθελοντική οργάνωση της Καθολικής Εκκλησίας υπογραμμίζει παράλληλα ότι οι πολιτικές και τα μέτρα των κυβερνήσεων του Μάριο Μόντι και του Ενρίκο Λέτα για την αντιμετώπιση των συνεπειών της συρρίκνωσης των εισοδημάτων δεν απέφεραν τα επιθυμητά αποτελέσματα.
Η πρόσφατη μείωση των φόρων και κρατήσεων κατά 80 ευρώ τον μήνα που αποφάσισε η κυβέρνηση του Ματέο Ρέντσι υπέρ των χαμηλόμισθων δεν αναμένεται ότι θα έχει παρά μόνο «περιορισμένα αποτελέσματα όσον αφορά την συνολική αντιμετώπιση της φτώχειας», τονίζεται στην έκθεση.
Από το 2010 μέχρι το 2012, οι συνολικές δαπάνες των ιταλικών δήμων για την κοινωνική πολιτική και την αρωγή των ασθενέστερων, οικονομικά, πολιτών μειώθηκαν κατά 6%.
Η οργάνωση Caritas ζητά από την κυβέρνηση Ρέντσι την έγκριση ενός εγγυημένου «βασικού εισοδήματος ενάντια στον κοινωνικό αποκλεισμό». Βάσει της πρότασης αυτής, κάθε οικογένεια ιταλών ή αλλοδαπών με άδεια παραμονής, θα πρέπει να λαμβάνει σε μηνιαία βάση οικονομική ενίσχυση η οποία να αντιστοιχεί στην κάλυψη της διαφοράς ανάμεσα στις μηνιαίες αποδοχές της και το ποσό βάσει του οποίου κατατάσσεται ένα νοικοκυριό σε αυτά που ζουν υπό συνθήκες φτώχειας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Κάτι η κρίση, κάτι οι θάνατοι έφεραν μείωση στον πληθυσμό της Ελλάδας
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Τα φακελάκια και οι “μνημονιακές” τιμές
