Mε τις δημοσκοπήσεις να φέρουν το αποσχιστικό φλαμανδικό κόμμα N-VA πρώτη δύναμη στην ολλανδόφωνη Φλάνδρα – τη μεγαλύτερη περιφέρεια του Βελγίου και τους σοσιαλιστές να κυριαρχούν στη γαλλόφωνη Βαλονία – τη δεύτερη περιφέρεια της χώρας, οι Βέλγοι ετοιμάζονται να προσέλθουν την Κυριακή στις κάλπες για να εκλέξουν (πρόωρα) τη νέα κυβέρνησή τους.
Μία κυβέρνηση η οποία εκ των πραγμάτων θα έχει πρώτο θέμα της ημερήσιας διάταξης των εργασιών της την εξεύρεση συμβιβαστικών λύσεων στις ποικίλες διαμάχες που ταλανίζουν τα τελευταία χρόνια τις σχέσεις των Φλαμανδών με τους Βαλόνους.
Το Βέλγιο είναι, ως γνωστόν, βασιλευόμενη κοινοβουλευτική δημοκρατία που, μέσα από διαδοχικές μεταρρυθμίσεις, που ολοκληρώθηκαν με την αναθεώρηση του Συντάγματος στις 14 Ιουλίου του 1993, εξελίχθηκε σε ομοσπονδιακό κράτος.
Διακρίνονται σήμερα τρία επίπεδα εξουσίας:
Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση, με βάση τις Βρυξέλλες.
Οι τρεις γλωσσικές κοινότητες (με αντίστοιχα κοινοβούλια- κυβερνήσεις που προκύπτουν από τις περιφερειες)
Οι τρεις περιφέρειες (με αντίστοιχα κοινοβούλια-κυβερνήσεις που προκύπτουν από τις περιφερειακές εκλογές)
Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση απαρτίζεται από υπουργούς που δεν ξεπερνούν τους 14 (χωρίς τον πρωθυπουργό και τους γενικούς γραμματείς) με ισοδύναμο αριθμό γαλλόφωνων και φλαμανδόφωνων εκπροσώπων.
Οι κύριες αρμοδιότητες της ομοσπονδιακής κυβέρνησης άπτονται θεμάτων οικονομικής πολιτικής, εξωτερικών σχέσεων και άμυνας, ασύλου, μετανάστευσης, απασχόλησης, δημόσιας υγείας και κοινωνικής ασφάλισης.
– Κομματικό σύστημα και εκλογές
Στο Βέλγιο πραγματοποιούνται εκλογές με άμεση, μυστική, καθολική ψηφοφορία υποχρεωτικού χαρακτήρα, κάθε τέσσερα χρόνια για την εκλογή αντιπροσώπων στο ομοσπονδιακό κοινοβούλιο που απαρτίζεται από δύο νομοθετικά σώματα: τη Βουλή των Αντιπροσώπων και τη Γερουσία.
Ειδικότερα, οι πρόωρες βουλευτικές εκλογές της 13ης Ιουνίου 2010 αφορούν την ανάδειξη 150 βουλευτών για τη Βουλή των Αντιπροσώπων και 40 αντιπροσώπων για τη Γερουσία
Με βάση τα αποτελέσματα των εκλογών (που διεξάγονται με το σύστημα της απλής αναλογικής) πραγματοποιούνται στη συνέχεια διαβουλεύσεις μεταξύ των κομμάτων σχετικά με το κυβερνητικό πρόγραμμα και με στόχο το σχηματισμό της ομοσπονδιακής κυβέρνησης συνασπισμού. Ορίζεται επίσης (με εντολή του βασιλιά που συνήθως δίνεται στον ηγέτη του πρώτου σε ψήφους κόμματος) ο νέος πρωθυπουργός της χώρας.
Το εκλογικό όριο (για την είσοδο ενός κόμματος στην ομοσπονδιακή βουλή) είναι 5%.
