Τη δεκαετία του ’90 οι άγγλοι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν έναν πραγματικό θησαυρό στο κέντρο του Ανατολικού Λονδίνου, στη συνοικία Spitalfields: μαζικούς τάφους με 15.000 σκελετούς, οι οποίοι, υπέθεσαν οι ειδικοί, ανήκαν στα θύματα του Μαύρου Θανάτου το 1348 (η πανδημία της πανώλους που αφάνισε το ένα τρίτο του πληθυσμού της Ευρώπης) ή του Μεγάλου Λιμού το 1315.
Νέα ευρήματα από την εξέταση των σκελετών, όμως, αποδεικνύουν τώρα ότι και οι δύο αυτές υποθέσεις ήταν λανθασμένες. Οι μαζικοί θάνατοι, περίπου το ένα τρίτο του τότε πληθυσμού του Λονδίνου, οφείλονται στην έκρηξη ενός ηφαιστείου στους Τροπικούς, που συνέβη έναν αιώνα νωρίτερα, περίπου το 1258.
Οι ειδικοί χρησιμοποίησαν τη μέθοδο χρονολόγησης με ραδιενεργό άνθρακα και γεωλογικά στοιχεία από όλη την υφήλιο για να φτάσουν στο νέο συμπέρασμα.
Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν ακόμα την τοποθεσία της έκρηξης (Μεξικό, Εκουαδόρ ή Ινδονησία οι πιθανότερες), η οποία υπολογίζεται πως ήταν οκτώ φορές ισχυρότερη από του ηφαιστείου του Κρακατόα και η πιο ισχυρή των τελευταίων 10.000 ετών.
Η έκρηξη απελευθέρωσε τεράστιες ποσότητες θειούχων αερίων που κάλυψαν όλον τον πλανήτη και μόλυναν την ατμόσφαιρα, φτάνοντας ακόμα και στα ανώτερα στρώματά της, έως τη στρατόσφαιρα. Ο ήλιος χάθηκε και το κλίμα έγινε ψυχρό, οι καλλιέργειες καταστράφηκαν και χιλιάδες άνθρωποι πέθαναν ως αποτέλεσμα.
Την καταστροφή περιγράφει στα γραπτά του ένας μοναχός, που επισκέφθηκε το Λονδίνο το 1258. Τότε οι άνθρωποι απέδωσαν την καταστροφή σε τιμωρία από τον Θεό. Δεκαπέντε χιλιάδες άνθρωποι πέθαναν στο Λονδίνο, σε σύνολο 50.000 κατοίκων. Ο τάφος τους είναι αυτός που βρέθηκε στο Spitalfields.
ΠΗΓΗ: ΤΑ ΝΕΑ
