Μεταξύ των αγανακτισμένων – εξαιτίας της έλλειψης χώρου – Νεοϋορκέζων, οι αλλαγές που δρομολογούνται στον τομέα των ακινήτων πρόκειται, παραδόξως, να φέρουν χαρά. Ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης Μάικλ Μπλούμπεργκ προκήρυξε αρχιτεκτονικό διαγωνισμό για τον σχεδιασμό ενός πρότυπου συγκροτήματος μικροκατοικιών, το εμβαδόν των οποίων δεν θα ξεπερνά τα 27 τ.μ., τη στιγμή που σήμερα το κατώτερο επιτρεπτό όριο είναι τα 41 τ.μ. Στη Νέα Υόρκη ζουν σχεδόν 1,8 εκατ. μονογονεϊκές οικογένειες ή ζευγάρια δίχως παιδιά, αλλά στούντιο ή διαμερίσματα με μία κρεβατοκάμαρα υπάρχουν μόλις ένα εκατομμύριο.
Για να χτιστεί όμως το συγκεκριμένο συγκρότημα ο δήμος θα πρέπει να εγκρίνει την οικοδόμηση κατοικιών με επιφάνεια μικρότερη από την επιτρεπτή, που ισούται με 41 τ.μ. Οι υποψηφιότητες των αρχιτεκτόνων θα αξιολογηθούν με κριτήριο τον σχεδιασμό των κοινόχρηστων χώρων που θα συμπεριλαμβάνονται στο συγκρότημα και τον τρόπο με τον οποίο θα εισέρχονται το φως και ο αέρας σε αυτό. Η προθεσμία για την υποβολή των προτάσεων λήγει στις 14 Σεπτεμβρίου. Αρκετοί Νεοϋορκέζοι, οι οποίοι ήδη ζουν σε περιορισμένους χώρους, ενδέχεται να μην ενθουσιαστούν με τη συγκεκριμένη πρόταση του δημάρχου τους. Από την άλλη μεριά όμως, μια «μικροσκοπική κατοικία» πλέον αποτελεί τη μοναδική επιλογή για εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους με περιορισμένο εισόδημα. Η συρροή εργαζομένων νεαρής ηλικίας στη Νέα Υόρκη κατά τις τελευταίες δεκαετίες είναι σχεδόν ανάλογη με εκείνη που σημειώθηκε τις δεκαετίες του ’20 και του ’30, περίοδο κατά την οποία έγιναν δημοφιλείς κατοικίες όπως τα στούντιο και οι γκαρσονιέρες. Ωστόσο τα μικροσκοπικά διαμερίσματα δεν αποτελούν μόνο λύση αναγκαστική αλλά επιλογή συνειδητή καθώς είναι πολλοί εκείνοι που υποστηρίζουν πως οι περιορισμένοι προσωπικοί χώροι συμβάλλουν στο να είναι η ζωή τους πιο απλή και αποδοτική.
Ο Σκοτ ΜακΚάλεϊ, για παράδειγμα, ο οποίος ζει σε ένα στούντιο μικρότερο από 35 τετραγωνικά μέτρα, ισχυρίζεται ότι στους μικρούς χώρους τα πάντα γίνονται ευκολότερα, από τη διακόσμηση και την καθαριότητα ως τη φιλοξενία κάποιου. Το τραπέζι στο οποίο τρώει είναι και το γραφείο στο οποίο εργάζεται, το κρεβάτι του είναι εντοιχισμένο, τα προσωπικά του αντικείμενα περιορίζονται στα απολύτως απαραίτητα ενώ όποτε δεν χρησιμοποιεί τον φούρνο του ως φούρνο, τον χρησιμοποιεί ως ντουλάπι. Ο ίδιος όμως δηλώνει με σιγουριά πως το «πραγματικά σημαντικό δεν είναι ο διαθέσιμος χώρος, αλλά η λειτουργικότητά του».
Οι αρχιτέκτονες του γραφείου Jordan Parnass Digital Architecture τονίζουν ότι πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στον σχεδιασμό χώρων πολλαπλών χρήσεων καθώς και επίπλων τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για διαφορετικούς σκοπούς. Ο διευθυντής του γραφείου Ντάρικ Μπορόφσκι, ο οποίος ζει σε ένα διαμέρισμα 70 τ.μ. μαζί με τους δύο γιους του, αναγνωρίζει πως οι χώροι στη Νέα Υόρκη είναι περιορισμένοι αλλά παράλληλα υπογραμμίζει πως όσοι κατοικούν σε αυτούς, δεν είναι απαραίτητο να υποφέρουν.
