“Και ομολογώντας αυτό το μέγα και σωτηριώδες θαύμα, δεν είμαστε μόνοι εμείς “που αξιώθηκε με μια τέτοια Πόλη”, κατά τον Αλεξανδρινό. Αλλά ως απόγονοι γένους παλαιοτάτου συνοδευόμαστε από τους Κωνσταντίνους και τους Ηρακλείους και τους άλλους ευσεβείς αυτοκράτορες και σεβασμίους Πατριάρχας, αρχιερείς και μοναχούς, Στουδίτες και άλλους, και λογάδες του Γένους και ομού “μετά πνευμάτων δικαίων τετελειωμένων” ανά τους αιώνες διακηρύττουμε στεντορεία τη φωνή, με την αρχοντιά και το αυτοκρατορικό μεγαλείο, ότι Χριστός Ανέστη !”, κατέληξε ο Πατριάρχης πριν το πλήθος των πιστών που είχε συρρεύσει στο Φανάρι, ξεχυθεί στους δρόμους της Πόλης με τις εορταστικές του λαμπάδες.
