Ήδη πολλοί περιμένουν πως η πρώτη κίνηση του Μάριο Ντράγκι ως πρόεδρος της ΕΚΤ θα είναι να μειώσει το βασικό επιτόκιο, σε μια προσπάθεια να βοηθήσει την ευρωζώνη. Τον περασμένο Ιούλιο, η ΕΚΤ προχώρησε σε δεύτερη διαδοχική αύξηση του βασικού της επιτοκίου που έφτασε πλέον το 1,5 %.
Η Telegraph τον έχει ονομάσει Super Mario και αυτό περιμένουν όλοι οι ηγέτες της ευρωζώνης, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι μόνο να είναι ο Ιταλός τραπεζίτης. Αναλαμβάνει τα ηνία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας την ώρα που η Ευρώπη ταράζεται από μια άνευ προηγουμένου οικονομική κρίση. 
Ο Μάριο Ντράγκι γίνεται ο «φύλακας-άγγελος» του ευρώ. Ο προκάτοχος του, Ζαν Κλοντ Τρισέ είχε στη διάθεσή του τέσσερα χρόνια να εγκλιματιστεί πριν βρεθεί αντιμέτωπος με την κρίση. Ο Ιταλός τραπεζίτης δεν έχει τέτοια πολυτέλεια. Βουτάει στα βαθιά και ελπίζει να μην πνιγεί και κυρίως να μην πάρει το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα μαζί του. Το ίδιο ελπίζουν κι άλλοι.
Αναλαμβάνει καθήκοντα την ώρα που η χώρα του, η Ιταλία, γίνεται το νέο «μαύρο πρόβατο» της ευρωζώνης, με την κρίση να βρίσκεται ήδη στη Ρώμη, τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι να μην πείθει ούτε το εσωτερικό ούτε το εξωτερικό, τα spreads και τα cds να βρίσκονται στο… Θεό!
Ο άνθρωπος που «αναγέννησε» την Τράπεζα της Ιταλίας
Γεννήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου του 1947 στην Ιταλία. Είναι παντρεμένος και πατέρας δυο παιδιών. Αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο La Sapienza της Ρώμης και το 1976 πήρε διδακτορικό στα οικονομικά από το Massachusets Institute of Technology (ΜΙΤ) το 1976. Διετέλεσε καθηγητής του πανεπιστημίου της Φλωρεντίας την περίοδο 1981-1991.
Από το 1984 έως το 1990 ήταν εκτελεστικός διευθυντής της Παγκόσμιας Τράπεζας, ενώ το 1991 ανέλαβε γενικός διευθυντής του ιταλικού υπουργείου Οικονομικών. Έμεινε σε αυτή τη θέση έως το 2001. Στα 10 χρόνια της παρουσίας του στο υπουργείο Οικονομικών (συνεργάστηκε με 9 κυβερνήσεις, της αριστεράς και της δεξιάς) ήταν πρόεδρος της επιτροπής που αναθεώρησε το επιχειρηματικό και χρηματοοικονομικό νομικό πλαίσιο και κατάρτισε το νόμο που διέπει τις ιταλικές χρηματαγορές.
Είναι ο άνθρωπος που αποκατέστησε την καταρρακωμένη αξιοπιστία της Τράπεζας της Ιταλίας (16 Ιανουαρίου 2006-31 Οκτωβρίου 2011). Διακρίνεται για την διακριτικότητα και τη σοβαρότητά του, αποφεύγει την ιταλική κοσμική ζωή, είναι κοινωνικός. Όσοι συνεργάστηκαν μαζί του, τον χαρακτηρίζουν ήρεμο, αναλυτικό και ανοιχτόμυαλο και άνθρωπο που του αρέσει να διορθώνει κάθε λεπτομέρεια.
Αναγνωρισμένος οικονομολόγος και τραπεζίτης, είναι γνωστός ως Ciampi Boy (από τον ισχυρό πρώην διοικητή της Τράπεζας της Ιταλίας και μετέπειτα πρόεδρο της Ιταλικής Δημοκρατίας Κάρλο Ατζέλιο Τσιάμπι). Κλήθηκε το 2005 να αποκαταστήσει την αξιοπιστία της Τράπεζας της Ιταλίας που είχε πληγεί από τη διοίκηση του Αντόνιο Φάτζιο, ο οποίος ενεπλάκη σε τραπεζικό σκάνδαλο.
Το 2005 αποχώρησε από την αμερικανική Goldman Sachs, της οποίας ήταν αντιπρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος από το 2002. Ο Γάλλος ευρωβουλευτής Pascal Canfin τον κατηγόρησε πως ενεπλάκη σε swaps ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, δηλαδή της Ελλάδας, που είχαν σκοπό να αποκρύψουν την οικονομική κατάσταση της χώρας.
Οι εξηγήσεις του πως οι «αμαρτωλές» συμφωνίες υπογράφηκαν πριν εκείνος ενασχοληθεί με την Goldman Sachs έπεισαν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
