Αναφερόμενος στα παιδικά του χρόνια και στις σπουδές του σε ιησουιτικό σχολείο, ο πρώην πρόεδρος της Κούβας σημειώνει ότι γύρω στα 1939 έγραψε, στα αγγλικά, μια επιστολή που απευθυνόταν στον Ρούζβελτ, τον οποίο συμπαθούσε. Νόμιζε μάλιστα ότι ο Αμερικανός πρόεδρος του απάντησε, αλλά στην πραγματικότητα ήταν η αμερικανική πρεσβεία που τον ευχαριστούσε για την επιστολή του.
“Τι μεγάλος άνδρας! Είχα ήδη ένα φίλο, τον πρόεδρο των ΗΠΑ”, γράφει ο πατέρας της κουβανικής επανάστασης του 1959 ο οποίος επρόκειτο να γίνει το “μαύρο πρόβατο” της Ουάσινγκτον επί μισό αιώνα και να αποτελέσει στόχο της CIA.
“Ο Φράνκλιν Ντελάνο Ρούζβελτ, ο οποίος αγωνίστηκε με τις προσωπικές αντιξοότητες του και υιοθέτησε μια ορθή στάση απέναντι στο φασισμό, δεν ήταν ικανός να διατάξει τη δολοφονία ενός αντιπάλου και, απ’ όσα ξέρω για αυτόν, αναμφίβολα δεν θα είχε ρίξει ατομικές βόμβες σε δύο ανυπεράσπιστες πόλεις της Ιαπωνίας, ούτε θα είχε ξεκινήσει τον Ψυχρό Πόλεμο, δυο γεγονότα που ήταν μη απαραίτητα και βλακώδη”, δημειώνει ο Κάστρο.
Ο Φιντέλ Κάστρο δεν κάνει καμία αποκάλυψη, ούτε αναφέρεται στην προσωπική του ζωή, σε αυτήν την αυτοβιογραφία που συνοδεύει το βιβλίο του “Η στρατηγική νίκη” στο οποίο αφηγείται τους αγώνες των ανταρτών εναντίον του δικτάτορα Φουλχένσιο Μπατίστα. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα cubadebate.cu επικεντρώνεται κυρίως στα χρόνια των πανεπιστημιακών σπουδών του στην Αβάνα (1945-50).
