πέθανε τελικά χθες Τρίτη, 16 ημέρες αφότου σταμάτησε να τρέφεται.
Η Μάργκαρετ Πέιτζ, η οποία είχε υποστεί εγκεφαλική αιμορραγία πριν 20 χρόνια, απεβίωσε στο νοσοκομείο St John of God στο Ουέλινγκτον, όπου ζούσε τα τελευταία τέσσερα χρόνια.
“Η κα Πέιτζ επέμεινε αποφασιστικά να αρνείται την τροφή ως την τελευταία ημέρα της ζωής της”, δήλωσε ο Ραλφ Λα Σαλ, διευθυντής του νοσοκομείου, στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Press Association της Νέας Ζηλανδίας σήμερα Τετάρτη.
Εξήγησε ότι το προσωπικό του νοσοκομείου της πρόσφερε τροφή και νερό κάθε φορά που εισερχόταν κάποιο μέλος του στο δωμάτιό της, αλλά σεβάστηκε την απόφασή της να σταματήσει να τρώει ως δικαίωμά της.
Τρεις ψυχίατροι που εξέτασαν την ασθενή την έκριναν ικανή να λαμβάνει αποφάσεις για τον εαυτό της και η πρόεδρος της επιτροπής ηθικής της ιατρικής ένωσης Τρίσα Μπρίσκοου είπε την περασμένη εβδομάδα ότι οι ενέργειες της γυναίκας ήταν πέραν της ευθύνης των θεραπόντων ιατρών.
Η Μπρίσκοου είπε ότι η δουλειά του γιατρού είναι να απαλύνει τον πόνο του ή της ασθενούς, και όχι να αποτρέπει το θάνατο. “Αν ο/η ασθενής έχει σώα τα φρένα, έχει το δικαίωμα να επιλέγει τι θέλει όσον αφορά τη θεραπεία”.
Η υπόθεση έγινε γνωστή όταν ο πρώην σύζυγός της Μπάρι Πέιτζ –το ζευγάρι είχε χωρίσει πριν 12 χρόνια– έκανε την περασμένη εβδομάδα δημόσια έκκληση να σιτιστεί αναγκαστικά η ασθενής για να “σωθεί η ζωή της”.
Επικαλέστηκε το άρθρο 41 του εγχώριου ποινικού κώδικα, που αναφέρει ότι δικαιολογείται η χρήση λελογισμένης βίας για να αποτραπεί μια αυτοκτονία.
Όμως ο Τζον Ντόσον, καθηγητής στο πανεπιστήμιο Όταγκο, ειδικός στη νομοθεσία που διέπει ζητήματα ψυχικής υγείας, αντέτεινε ότι το άρθρο αυτό αφορά έκτακτες καταστάσεις όπως την προσπάθεια κάποιου να αποτρέψει κάποιον άλλον άνθρωπο να πηδήσει από ένα κτίριο.
“Η κα Πέιτζ δεν είναι τέτοιου είδους περίπτωση”, είπε.
Ο Ντόσον πρόσθεσε ότι η χάρτα των δικαιωμάτων που ισχύει στη χώρα αναγνωρίζει το δικαίωμα ενός ατόμου να αρνείται την ιατρική φροντίδα. “Δεν είναι παράνομο ούτε είναι έγκλημα να αυτοκτονεί κανείς”.
Η Λέσλι Μάρτιν, υπέρμαχος της ευθανασίας, η οποία είχε εκτίσει ποινή φυλάκισης διότι δημοσίευσε ένα βιβλίο στο οποίο παραδεχόταν ότι βοήθησε την βαριά άρρωστη μητέρα της να πεθάνει, είπε στην εφημερίδα Dominion-Post ότι είναι “λυπηρό” που η Πέιτζ χρειάστηκε να λιμοκτονήσει.
“Με ικανοποιεί ο ισχυρός βαθμός στήριξης που είχε, αλλά με λυπεί το γεγονός ότι αυτό είναι το καλύτερο που μπορούμε να προσφέρουμε σε ανθρώπους που βρίσκονται σε τέτοια κατάσταση”, δήλωσε η Μάρτιν, η οποία έχει ιδρύσει την οργάνωση Dignity New Zealand για την προώθηση της ιδέας της ευθανασίας για ασθενείς σε τερματική κατάσταση.
