Η Γκλόρια Στάινεμ, η Αμερικανίδα φεμινίστρια και δημοσιογράφος που με τη δράση της συνέβαλε καθοριστικά στην προώθηση των δικαιωμάτων των γυναικών σε όλο τον κόσμο, πέθανε σε ηλικία 92 ετών.
Η Γκλόρια Στάινεμ, «έφυγε γαλήνια στο σπίτι της στη Νέα Υόρκη, με αγαπημένους γύρω της» σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση του θανάτου της στο Instagram, η οποία ωστόσο δεν αναφέρει την ιατία. «Τα σχεδόν 100 χρόνια της Γκλόρια στη Γη ήταν χρόνια γεμάτα ζωή και συνέχισε να αγωνίζεται για την ισότητα μέχρι το τέλος», ανέφερε η ανακοίνωση.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
«Το μεγαλύτερο χάρισμά της ήταν η ικανότητά της να ακούει τους άλλους και να τους κάνει να αισθάνονται ότι τους βλέπουν και τους ακούν. Τα λόγια, οι πράξεις και το παράδειγμά της έδωσαν στους ανθρώπους την ελευθερία να είναι ο πραγματικός τους εαυτός».
Η δημοσιογράφος που έφερε τον φεμινισμό στο προσκήνιο
Η Στάινεμ έφερε τη φεμινιστική οπτική στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης μέσα από την ερευνητική δημοσιογραφία, τις δημόσιες ομιλίες και τον ακτιβισμό.
Συγγραφέας εννέα βιβλίων, αγωνίστηκε κατά της ενδοοικογενειακής βίας, του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων, της βιομηχανίας πορνογραφίας, καθώς και κατά των πολέμων του Βιετνάμ και του Περσικού Κόλπου.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Παράλληλα, στήριξε μια σειρά από κινήματα και κοινωνικούς αγώνες, μεταξύ άλλων το Black Lives Matter, την επανένωση της Κορέας, τα αναπαραγωγικά δικαιώματα των γυναικών, τα δικαιώματα της LGBTQ+ κοινότητας και το κίνημα Time’s Up.
Το 1984 συνελήφθη στην Ουάσινγκτον, έξω από την πρεσβεία της Νότιας Αφρικής, ενώ διαδήλωνε κατά του απαρτχάιντ.
Τα δύσκολα παιδικά χρόνια
Η Γκλόρια Στάινεμ γεννήθηκε στο Οχάιο το 1934 και μεγάλωσε σε τροχόσπιτο. Η μητέρα της αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας, γεγονός που δυσκόλευε την εργασία και τη ζωή της οικογένειας, ενώ περνούσε κατά διαστήματα από ψυχιατρικά ιδρύματα.
Όταν η Γκλόρια ήταν 10 ετών, οι γονείς της χώρισαν. Μεγαλώνοντας με τη μητέρα της σε ένα φτωχικό σπίτι στο Τολέδο, άρχισε να αντιλαμβάνεται την εχθρότητα και τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε η μητέρα της ως εργαζόμενη γυναίκα.
Μετά την αποφοίτησή της από γυναικείο κολέγιο φιλελεύθερων σπουδών το 1956, ταξίδεψε στην Ινδία, όπου έζησε για δύο χρόνια και εργάστηκε ως νομική υπάλληλος στο Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας.
Από την CIA στο περιοδικό Esquire
Επιστρέφοντας στις ΗΠΑ, εργάστηκε ως διευθύντρια του Independent Research Service, μιας οργάνωσης που λειτουργούσε ως βιτρίνα της CIA και στρατολογούσε Αμερικανούς φοιτητές με στόχο να διαταράξουν τα Παγκόσμια Φεστιβάλ Νεολαίας στη Βιέννη και το Ελσίνκι, τα οποία βρίσκονταν υπό σοβιετική επιρροή.
Η ίδια αποκάλυψε αργότερα ότι γνώριζε ποιος χρηματοδοτούσε την επιχείρηση και δήλωσε πως, αν είχε ξανά την επιλογή, «θα το έκανε και πάλι».
Το 1962 ανέλαβε την πρώτη της «σοβαρή δημοσιογραφική αποστολή» για το περιοδικό Esquire. Το άρθρο της για την αντισύλληψη ανέδειξε το δίλημμα που αντιμετώπιζαν πολλές γυναίκες, οι οποίες καλούνταν να επιλέξουν ανάμεσα στην επαγγελματική τους καριέρα και την οικογένεια.
Έναν χρόνο αργότερα, η Στάινεμ εργάστηκε κρυφά για 11 ημέρες ως κουνελάκι του Playboy, προκειμένου να ερευνήσει τις συνθήκες εργασίας των γυναικών στα Playboy Clubs του Χιου Χέφνερ. Μόλις προσλήφθηκε πέρασε από το Bunny School, όπου έμαθε πώς να χαμογελάει, να στέκεται, να περπατάει, ακόμα και πώς να λυγίζει τα γόνατα με τον σωστό τρόπο ώστε να σκύβει μπροστά σε πελάτες χωρίς να κουνηθεί η ουρά της. Κάθε πρωί τη ζύγιζαν και αν είχε πάρει έστω και μισό κιλό την τιμωρούσαν.
Το μεροκάματο ήταν υποτυπώδες, τα φιλοδωρήματα συχνά κατακρατούνταν και πίσω από τη βιτρίνα του Playboy υπήρχε σεξουαλική παρενόχληση, ψυχική φθορά και σωματική εξάντληση. Όταν δημοσιεύτηκε το άρθρο, «A Bunny’s Tale» στο περιοδικό Show, προκάλεσε σεισμό.
