“Ήμουν μια αντίθετη φωνή (σ.σ. εντός της κυβέρνησής του). Δεν ήθελα να χρησιμοποιήσω βία” είπε ο πρώην πρόεδρος μιλώντας στο τηλεοπτικό κανάλι NBC. “Ήθελα να δώσω μια ευκαιρία στη διπλωματία”, εξήγησε.
Σε ερώτηση για το κατά πόσο τον επηρέαζε ο πρώην αντιπρόεδρος Ντικ Τσένι, που τον υποκίνησε να επιτεθεί στο Ιράκ, ο Μπους απάντησε ότι το θέμα αυτό δεν είναι σημαντικό. “Εγώ είμαι αυτός που αποφάσιζε πότε θα επιτεθούμε. (Ο Τσένι) θα μπορούσε να είχε πει ‘πάμε’ αλλά εγώ είπα όχι”, πρόσθεσε.
Σύμφωνα με ένα απόσπασμα του βιβλίου του Decision Points, ο Μπους υποστηρίζει ότι αισθάνθηκε “απογοητευμένος και θυμωμένος” όταν δεν βρέθηκαν όπλα μαζικής καταστροφής στο Ιράκ, αφού η ύπαρξή τους είχε προβληθεί ως δικαιολογία για την εισβολή.
Στη συνέντευξη πάντως αρνήθηκε να ζητήσει συγγνώμη από τους Αμερικανούς που τους οδήγησε στον πόλεμο. “Αυτό θα σήμαινε ότι επρόκειτο για μια κακή απόφαση. Και δεν πιστεύω ότι ήταν κακή”, είπε, ισχυριζόμενος ότι “ο κόσμος είναι καλύτερος χωρίς τον Σαντάμ Χουσέιν”. Αποκάλυψε ωστόσο ότι το καλοκαίρι του 2006 ήταν “το χαμηλότερο σημείο” της προεδρίας του επειδή πίστευε ότι οι ΗΠΑ θα έχαναν τον πόλεμο.
Σχετικά με το σκάνδαλο στη φυλακή Αμπού Γράιμπ και τα βασανιστήρια σε βάρος Ιρακινών κρατουμένων από Αμερικανούς στρατιώτες, επιβεβαίωσε ότι ο τότε υπουργός Άμυνας, Ντόναλντ Ράμσφελντ, του είχε προτείνει να παραιτηθεί. “Σκέφτηκα σοβαρά να δεχτώ. Ήξερα ότι θα ήταν μια πολύ ισχυρή ένδειξη η αντικατάσταση του επικεφαλής του Πενταγώνου μετά από ένα τόσο σοβαρό λάθος. Όμως με συγκράτησε ένας σημαντικός λόγος: δεν υπήρχε φυσικός υποψήφιος για να τον αντικαταστήσει”, είπε.
