Ο Γιώργος Κωνσταντίνου έδωσε μία νέα αποκαλυπτική συνέντευξη και μίλησε – μεταξύ άλλων – για τον θάνατο της σπουδαίας ηθοποιού και πολυαγαπημένης του φίλης, Μάρως Κοντού.
Ο γνωστός καλλιτέχνης ήταν την Τρίτη (01.09.2026) στην εκπομπή «Studio στις 3» του ΣΚΑΪ και απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις της Νάνσυς Ζαμπέτογλου και του Θανάση Αναγνωστόπουλου. Ο Γιώργος Κωνσταντίνου εξομολογήθηκε ότι τον ξάφνιασε ο θάνατος της Μάρως Κοντού και ότι το προηγούμενο βράδυ την είχε δει στον ύπνο του.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
«Όσο κι αν σας ακουστεί παράξενο, με ξαφνιάζει (σ.σ. που έχουν πεθάνει οι φίλοι μου). Με ξαφνιάζει, γιατί ξέρετε όλους αυτούς επειδή τους έζησα από κοντά, τους έχω ζωντανούς μέσα μου. Και όταν τους βλέπω και ξέρω ότι έχουν φύγει εκείνη την ώρα ξαφνιάζομαι. Λέω κοίτα και βλέπω πάρα πολλούς. Βλέπω μια ταινία και δεν υπάρχει κανένας. Και αυτό το πράγμα με ξαφνιάζει και λέω “γιατί να φεύγει ο άνθρωπος;”. Κάτι αφελέστατο. Ναι. Κι όμως. Μου δημιουργεί κάτι», παραδέχτηκε ο Γιώργος Κωνσταντίνου.
«Είχαμε πολύ μεγάλη σχέση, γιατί με τη Μάρω ξεκινήσαμε μαζί. Ξεκινήσαμε από την “Οδό Ονείρων”. Όταν αυτή είχε αρχίσει να γίνει πρωταγωνίστρια, ενώ εγώ ήμουνα τίποτα. Εγώ έγινα μετά το προφιτερόλ. Λοιπόν, και από τότε είχαμε μια φιλία. Ξέρετε, έχουμε φίλους όλοι, αλλά η φιλία των ηθοποιών είναι πολύ πιο δυνατή όταν βρίσκονται σε μια σεζόν. Εγώ με τους συνεργάτες που έχω μέχρι που έχω περάσει όλα αυτά τα χρόνια, μέσα τουλάχιστον στο διάστημα που ζούμε τις παραστάσεις, έχουμε γίνει πάρα πολύ καλοί φίλοι. Είμαστε αληθινοί, ειλικρινείς, αγαπησιάρηδες. Όλοι. Τώρα ειδικά που και πάντα είχα, ήθελα και όχι ήθελα, ένιωθα μεγάλη αγάπη για τους νέους ηθοποιούς. Πολλές φορές τους χάζευα. Καθόμουνα στην κουίντα να βλέπω ηθοποιούς να παίζουν νέους και έλεγα τι ωραία παίζει αυτός. Λοιπόν. Είχα την τύχη με αυτό το έργο του Τζεφ Μπάρον, το “Κάθε Πέμπτη Κύριε Γκρην”, να έχω νέους ανθρώπους», πρόσθεσε.
Αμέσως μετά, ο Γιώργος Κωνσταντίνου αναφέρθηκε στη μοναδική φιλική σχέση που είχε καταφέρει να χτίσει με τη Μάρω Κοντού, δηλώνοντας ότι ήταν ένας συγγενής που διάλεξε να έχει στη ζωή του.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
«Η Μάρω ήταν φίλη, ήταν και συγγενής. Δηλαδή είναι αυτές οι συγγένειες που τις φτιάχνουμε εμείς στη ζωή μας. Επικοινωνούσαμε συνέχεια, την έπαιρνα τηλέφωνο, μου έπαιρνε τηλέφωνο. Δηλαδή μου… την έσκασε ουσιαστικά. Εγώ δεν το περίμενα. Ειλικρινά, δεν το περίμενα. Δεν είχα μάθει τίποτα. Δεν ήξερα αν έχει κάτι. Τίποτα, τίποτα, απολύτως. Μα δεν το ήξερα. Και ειδικά τελευταίο, δηλαδή δυο μήνες πριν, εκτός του ότι τηλεφωνιόμαστε κατά καιρούς, συναντηθήκαμε κιόλας σε ένα εστιατόριο και κάθισα και άφησα το τραπέζι το δικό μου, κάθισα δίπλα της. Δηλαδή γιατί ήταν τόσο ζωντανή από τα τηλέφωνα, τόσο, πώς το λένε, δεν είχε κάτι που να ‘λεγα κάτι της συμβαίνει», δήλωσε ο γνωστός ηθοποιός για τη σχέση του με τη Μάρω Κοντού.
«Και μου ήρθε ταμπλάς. Και να σας πω ένα μεταφυσικό, αν επιτρέπεται. Το βράδυ κοιμόμουνα και βλέπω ότι εγώ και η Μάρω, μαζί ήταν και ένας ηθοποιός. Δεν μπορώ να τον διακρίνω τώρα ποιος ήταν ακριβώς. Πηγαίναμε να κάνουμε ένα γύρισμα, κάτι. Και όπως πηγαίνουμε και μιλάγαμε με τη Μάρω, ξαφνικά τη χάνω και λέω “Πού είναι η Μάρω;”. Λέει “Θα ‘ρθει αργότερα”. “Μα τι αργότερα”, λέω “τώρα θα γίνει”. Και αρχίζω να φωνάζω “Μάρω” και μου λέει τότε η Μάρω, ακούει τη φωνή μου, μου λέει “Καλά, θα το κάνουμε σε άλλη φορά, άλλη φορά αυτό”. Δεν κατάλαβα, ήταν ένα φλου όνειρο. Ξυπνάω το πρωί και ανοίγω το τηλέφωνο και βλέπω “συλλυπητήρια”.
Πώς γίνεται αυτό; Ήταν η μέρα που είχε πεθάνει. Το όνειρο ήταν το προηγούμενο βράδυ», εξομολογήθηκε ο Γιώργος Κωνσταντίνου.
«Δεν ήθελα να γράψει τη βιογραφία μου κάποιος άλλος. Για αυτό τον λόγο την έκανα. Δεν ήθελα προσωπικά δεδομένα καθόλου, διότι πιστεύω ότι δεν τον αφορά τον κόσμο. Είναι άποψή μου. Μπορεί να τον αφορά πάρα πολύ, αλλά εγώ δε θέλω να το πιστεύω αυτό. Γι’ αυτό και απλώς ανέφερα τις εποχές, τι συνέβαινε στα χρονικά αυτά διαστήματα τα οποία έζησα», είπε ο Γιώργος Κωνσταντίνου για τη βιογραφία του, με τίτλο «Showtime».
«Αν έγραφα αυτά τα οποία έχω ζήσει και έριχνα και μερικά προσωπικά δεδομένα, θα έπρεπε να έχουμε γύρω στους πενήντα τόμους για να μπορούσαμε να διαβάσουμε όλα αυτά τα πράγματα», πρόσθεσε ο γνωστός ηθοποιός.
«Πέρασα δυσκολίες απίστευτες. Αλλά καμιά φορά όμως σκέφτομαι το πόσο δύσκολα πέρασα, ιδίως τα παιδικά μου χρόνια και μετά και πόσους αγώνες έκανα ως ηθοποιός, γιατί είναι ένα λειτούργημα. Το λέω πάντα λειτούργημα, δεν το λέω επάγγελμα. Επάγγελμα, τι επάγγελμα; Επάγγελμα ηθοποιός;
Ο ηθοποιός πρέπει να δουλεύει όλο του το είναι, από το μυαλό μέχρι την καρδιά του, για να μπορεί να βγει και να παίξει, να παίξει αληθινά και να μην κοροϊδεύει τον κόσμο. Πάντα πίστευα ότι είναι ένα λειτούργημα», δήλωσε ο Γιώργος Κωνσταντίνου σε άλλο σημείο της συνέντευξή του.
