Ο Σύνδεσμος απαριθμεί τις επιβαρύνσεις που έχει υποστεί ο παραγωγικός κλάδος το τελευταίο διάστημα στις οποίες περιλαμβάνονται:
– Η αύξηση του κόστους ενέργειας, λόγω της αύξησης των τιμολογίων στο ηλεκτρικό ρεύμα (2008), της επιβολής Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης (ΕΦΚ) στο ρεύμα (2010), του διπλασιασμού του ΕΦΚ στο μαζούτ (2011) και της επιβολής ΕΦΚ στο φυσικό αέριο(2011).
– Η αύξηση του κόστους πρώτων υλών, οι περισσότερες από τις οποίες είναι εισαγόμενες.
– Το χαμηλό επίπεδο των βασικών υποδομών (όπως π.χ. των υποδομών φόρτωσης στο λιμάνι του Βόλου).
– Το πολύ υψηλό κόστος των μεταφορών, το οποίο μόλις πρόσφατα έχει μειωθεί.
– Ο διπλασιασμός του κόστους δανεισμού το τελευταίο έτος.
– Η χειροτέρευση των όρων πληρωμής για τα εισαγόμενα υλικά (π.χ. υλικά συσκευασίας) που συνιστούν σημαντική αύξηση κόστους.
– Η σημαντική αύξηση των φόρων.
– Η μεγάλη καθυστέρηση επιστροφής του ΦΠΑ.
– Η διατήρηση πολλών ρυθμιστικών και διοικητικών εμποδίων.
«Είναι φανερό ότι οι παραπάνω παράγοντες επιβαρύνουν το κόστος και δεν επιτρέπουν τη μείωση των τιμών» αναφέρει ο ΣΕΒ. Υποστηρίζει, μάλιστα, ότι η συμπίεση του εργατικού κόστους δεν αποτελεί καθοριστικό παράγοντα μείωσης των τιμών.
Όπως σημειώνει: «Χαρακτηριστική περίπτωση είναι οι ενεργοβόρες βιομηχανίες, όπου το κόστος ενέργειας αποτελεί το 40-50% του κόστους παραγωγής. Για να αντισταθμιστεί η αύξηση του κόστους ενέργειας κατά 20%, που έχει επιβληθεί, απαιτείται να μειωθεί το εργατικό κόστος κατά 80%. Συνεπώς, οι καθοριστικοί παράγοντες για τη μείωση των τιμών των παραγομένων προϊόντων εξακολουθούν να είναι: η μείωση των φόρων, η άρση των ρυθμιστικών και διοικητικών εμποδίων και η βελτίωση της αποτελεσματικότητας της λειτουργίας του κράτους».
Στο υπόμνημά του προς το υπουργείο, ο ΣΕΒ ζητά απλοποίηση του επενδυτικού νόμου και τροποποιήσεις, όπως κλιμάκωση της κρατικής ενίσχυσης ανάλογα με τομεακά κριτήρια (ανάπτυξη τεχνολογίας, συνέργειες με τον περιβάλλοντα παραγωγικό ιστό, ανάπτυξη της αλυσίδας αξίας). Ζητά επίσης να υπάρξει ουσιαστική αξιολόγηση των ενισχύσεων που έχουν διοχετευθεί μέχρι σήμερα, μέσω του Επενδυτικού Νόμου.
Ο ΣΕΒ ζητά ακόμη, μεταξύ άλλων, κωδικοποίηση της νομοθεσίας για την αδειοδότηση, οριοθέτηση βιομηχανικών πάρκων, κατάργηση του Αγορανομικού Κώδικα, υποχρεωτική ηλεκτρονική τιμολόγηση σε όλες τις συναλλαγές με το Δημόσιο, μεταφορά του Γενικού Εμπορικού Μητρώου στη Γενική Γραμματεία Εμπορίου, ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς για κάθε είδους προμήθειες, ανεξαρτήτως ύψους, άρση ρυθμιστικών εμποδίων για τον ανταγωνισμό, απελευθέρωση επαγγελμάτων, κ.α.
Ο Σύνδεσμος αποδίδει εξάλλου τις πιέσεις για εσωτερική υποτίμηση (δηλαδή μείωση των εισοδημάτων προκειμένου να πέσουν οι τιμές) στην τεχνολογική υστέρηση της χώρας.
«Με τις ανεπαρκείς επιδόσεις της ελληνικής οικονομίας σε όρους οικονομίας της γνώσης καθ’ όλη τη διάρκεια της ανοδικής πορείας, φθάσαμε σε σημείο οι εταίροι και δανειστές της χώρας να θεωρούν, σήμερα, ως διέξοδο για την χώρα και να την επιβάλλουν, τις χαμηλές αμοιβές και την εσωτερική υποτίμηση εν γένει» αναφέρεται συγκεκριμένα στο υπόμνημα.
