Είναι πολύ αμφίβολο αν μπορούν πραγματικά να τεθούν οριογραμμές οποιουδήποτε χρώματος απέναντι σε συνομιλητές που διασύρουν την οντότητα μας ως σύγχρονο κράτος με την απειλή του διορισμού διαχειριστή επιτρόπου.
Δεν μπορεί να μην ήξεραν πως μια τέτοια προοπτική θα ήταν ρεαλιστικά μη αποδεκτή . Κι όμως διακίνησαν και επικοινωνιακά την σχετική αλληλογραφία για να γίνει όσο πιο ανάγλυφη και κατάφωρη η προσβολή. Στην προκριμένη περίπτωση η εκδήλωση πρόθεσης μοιάζει μέρος του παιχνιδιού στο οποίο είσαι εξευτελισμένος είτε διεξαχθεί είτε όχι.
Και να προστεθεί έτσι αυτή η έκτακτη ύβρις στο διαρκές εδώ και μήνες μειωτικό μοτίβο περί της Ελλάδας που συνιστά ειδική περίπτωση χώρας, προσδίδοντας της έτσι χαρακτηριστικά αναπηρίας.
Αδειανά μοιάζουν τα βαριά παλτά αυτή την κρίσιμη εποχή καθώς έτσι κι αλλιώς παραδίδουν μια ανέτοιμη και φενακισμένη κοινωνία από την ευφορία της τεχνητής αφθονίας στις οδύνες των στερήσεων και των εκτάκτων αναγκών .
Η εικοσαετής παρένθεση με τις οικονομικές Αλκυονίδες μοιάζει να κλείνει ερμητικά αφήνοντας πίσω νέα σειρά αφηγήσεων για τις επόμενες γενιές , που φορτωμένες με τις ντάνες των κουρεμένων ή ακούρευτων δανεικών δισεκατομμυρίων θα βλέπουν τα DVD των Ολυμπιακών της Αθήνας και θα ακούν : Κάπου εδώ τέλειωσαν όλα και πολλοί νόμιζαν ότι μόλις αρχίζαμε.
Παραδίδουν τα αδειανά παλτά την κοινωνία στο κράτος της οργής και των αδιεξόδων που γεννούν βία με κάθε πρόσχημα . Η κατάσταση που διαμορφώνεται με φόντο τις συμμορίες των οπαδών στον αθλητισμό , αλλά και τις οργανωμένες ρατσιστικές ομάδες είναι εξαιρετικά ανησυχητική. Ξεκάθαρα δείγματα μια κατάστασης που έχει ξεφύγει από τον έλεγχο και προοιωνίζεται τα χειρότερα.
Το μίγμα γίνεται εκρηκτικό και είναι διαμορφωμένα τα συγκρουσιακά μέτωπα στις πολυπληθείς ομάδες νέων που μαστίζονται από την ανεργία ,την φτώχεια και στερούνται μιας γιάρδας ορίζοντα.
Τυλιγμένοι στα βαριά παλτά οι κυβερνήτες , υπό άλλες συνθήκες, όπως λίγα χρόνια πίσω θα μάλωναν για το αλάτι που δεν φτάνει για να μην κλείσουν από τα χιόνια οι εθνικές οδοί. Όμως τώρα περιμένουν ηρωικά να υπερασπίσουν τις κόκκινες γραμμές, αφού χρόνια τώρα συστηματικά οπισθοχωρούσαν ως αυτές, έρμαια του λαϊκισμού και της εξουσιομανίας.
