Άννα Κορακάκη: Όταν σβήσουν τα φώτα… – Ο Κυριάκος Μητσοτάκης γράφει για την χρυσή ολυμπιονίκη

ΟΛΗ Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ

Η μεγάλη επιτυχία της Άννας Κορακάκη μας έκανε όλους να αισθανθούμε υπερήφανους. Δεν το γράφω ως πολιτικός. Το εκφράζω ως ένας Έλληνας πολίτης που παρακολούθησε τις προσπάθειές της με αγωνία μαζί με τα τρία μου παιδιά.

Κάθε τέτοια επιτυχία συνοδεύεται αναπόφευκτα από στερεότυπες δηλώσεις συγχαρητηρίων από την πολιτική ηγεσία. Τα παράπονα των αθλητών για τους πολιτικούς που τους θυμούνται μόνο στις διακρίσεις είναι δικαιολογημένα. Οι συνθήκες στις οποίες έκανε προπόνηση η Άννα βρίσκονται σε πλήρη αναντιστοιχία με το μεγάλο της ταλέντο. Αυτό κάνει την επιτυχία της ακόμα πιο ξεχωριστή.

Δυστυχώς και ο αθλητισμός δεν γλίτωσε τις μεγάλες περικοπές των μνημονιακών χρόνων. Από τις υπερβολές του παρελθόντος φτάσαμε στο άλλο άκρο. Το εκκρεμές καλείται να ισορροπήσει και πάλι. Ο ιδιωτικός τομέας, δεν θα πρέπει να μείνει αμέτοχος παρατηρητής. Μέσα από προγράμματα χορηγιών, θα πρέπει να συμπληρώσει τους λιγοστούς πόρους που διαθέτει ο κρατικός προϋπολογισμός για τη στήριξη των ομοσπονδιών.

Τελικά όμως δεν υπάρχει κανένα υποκατάστατο για την σκληρή προπόνηση, τη θέληση, την αυτοπειθαρχία, την απόλυτη αφοσίωση στον στόχο. Κάθε διάκριση, κάθε νίκη, μικρή ή μεγάλη, έχει υψηλές απαιτήσεις. Ακόμα περισσότερο η αριστεία σε όλες τις εκφάνσεις της.

Όταν σβήσουν τα φώτα της Ολυμπιακής δόξας, η Άννα θα μπορεί πια να προπονείται σε συνθήκες που θα αρμόζουν σε μια χρυσή Ολυμπιονίκη. Δικιά μας δουλειά είναι να βρούμε και να στηρίξουμε τα επόμενα μεγάλα ταλέντα που θα τιμήσουν την πατρίδα μας.

Ως ερασιτέχνης αθλητής που βρίσκει συχνά ψυχικό καταφύγιο στην ομορφιά του αθλητισμού, γνωρίζω καλά ότι ο αθλητισμός μπορεί να προσφέρει όχι μόνο υγεία αλλά και χαρές μοναδικές σε όλα τα επίπεδα. Το παράδειγμα της Άννας, αλλά και των υπόλοιπων αθλητών που είμαι σίγουρος ότι θα μας προσφέρουν και άλλες διακρίσεις, θα εμπνεύσουν μία νέα γενιά παιδιών να ασχοληθούν με τον αθλητισμό. Και αυτή είναι η μεγαλύτερη παρακαταθήκη μιας νέας κοπέλας από τη Δράμα, που μας απέδειξε ότι δεν υπάρχουν όρια στους στόχους που κάποιος θέτει για τον εαυτό του.