Ο ίδιος εκτιμά ότι “κάθε προσπάθεια να χαραχτεί μια εθνική πορεία σχετικά κυρίαρχη που να βασίζεται σε μια δημοκρατική εντολή, πρέπει να τιμωρείται ως προεκλογική προειδοποίηση προς την Ισπανία, την Ιταλία, την Πορτογαλία, την Ιρλανδία και παντού όπου δρουν αντικαπιταλιστικά κόμματα.
Η Νέα Αναπτυξιακή Τράπεζα (NDB) των χωρών BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα και Νότια Αφρική) έχει προσφέρει επίσημα τη στήριξή της στην Ελλάδα; ρωτά η εφημερίδα και ο 65χρονος Κρόνιν απαντά: “Πριν από το δημοψήφισμα στην Ελλάδα, γινόταν λόγος η νεοσύστατη τράπεζα των BRICS να μπορεί να προσφέρει μια εναλλακτική πηγή χρηματοδότησης. Απ ‘όσο γνωρίζω, το θέμα αυτό ουδέποτε τέθηκε επίσημα από τις BRICS, ούτε μεμονωμένα, από έναν από τους εταίρους. Υπάρχει βέβαια μια συμπάθεια για την Ελλάδα εκ μέρους των μελών της BRICS, αυτό είναι ένα βασικό κίνητρο για την εμπλοκή τους και για να μπορεί έγκαιρα αυτή η τράπεζα ανάπτυξης να επιτρέπει στα μέλη και σε τρίτες χώρες να διαφεύγουν από τον ασφυκτικό κλοιό των θεσμικών οργάνων του Bretton Woods και των ιμπεριαλιστικών χρηματοπιστωτικών ολιγοπωλίων. Ωστόσο, δεν θα πρέπει να υπερβάλουμε την ικανότητα ενός μόνου οργάνου, που ιδρύθηκε πολύ πρόσφατα.
Στην ερώτηση αν η Ελλάδα μπορεί ακόμη να βρει υποστήριξη εκτός Ευρώπης για να χαλαρώσει τις ευρωπαϊκές υπαγορεύσεις και την διαρθρωτική προσαρμογή που επέβαλε το ΔΝΤ, ο Κρόνιν, ο οποίος είναι επίσης μέλος της ηγεσίας του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου (ANC) και αναπληρωτής γενικός γραμματέας του Νοτιοαφρικανικού Κομμουνιστικού Κόμματος (SACP) δήλωσε τα εξής:
“Από πολλές απόψεις, η σημερινή πραγματικότητα της ΕΕ αντανακλά την παγκόσμια πραγματικότητα, με οικονομίες του κέντρου (κυρίως τη Γερμανία), ημιπεριφερειακές οικονομίες (Ελλάδα, Ιρλανδία) και περιφέρειες (ένα μεγάλο μέρος της ανατολικής Ευρώπης). Αυτό υπογραμμίζει την ανάγκη για μια παγκόσμια αντικαπιταλιστική αλληλεγγύη και μια προάσπιση της εθνικής και δημοκρατικής κυριαρχίας. Η συνέργεια των γερμανών σοσιαλδημοκρατών (και άλλων κεντροαριστερών ευρωπαϊκών κομμάτων) στην υποστήριξη του προγράμματος των μέτρων λιτότητας για την Ελλάδα είναι ιδιαίτερα διδακτική, όπως είναι, εξάλλου, η ιστορική ευθύνη του ΠΑΣΟΚ για ένα μεγάλο μέρος της σημερινής κρίσης”.
Όταν ρωτήθηκε για το πώς βλέπουν οι χώρες του νότου τις κρίσεις δημοσίου χρέους στην Ευρώπη, ο Τζέρεμι Κρόνιν, ο οποίος επίσης είναι ποιητής και συγγραφέας, απάντησε:
“Κατ’ αρχάς, κοιτάζοντας την περίπτωση της Ελλάδας, από πλευράς Νότου, σαφώς ένα σχέδιο Β ήταν και παραμένει ο μόνος δρόμος διεξόδου, παρότι τέτοιες επιλογές μπορεί ν΄αποδειχθούν δύσκολες. Η ανάγνωσή μας είναι ότι το πακέτο των μέτρων λιτότητας που επιβλήθηκε στην Ελλάδα υπαγορεύτηκε περισσότερο από πολιτικά κίνητρα παρά από οικονομικές επιταγές. Οποιαδήποτε προσπάθεια να χαραχτεί μια εθνική πορεία σχετικά κυρίαρχη που να βασίζεται σε μια δημοκρατική εντολή, πρέπει να τιμωρείται ως προεκλογική προειδοποίηση προς την Ισπανία, την Ιταλία, την Πορτογαλία, την Ιρλανδία και παντού όπου δρουν αντικαπιταλιστικά κόμματα. Υποψιάζομαι ότι αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το ΔΝΤ έλαβε μια περισσότερο οικονομική θέση και λιγότερο πολιτική και δήλωσε σαφώς ότι η παρούσα διευθέτηση δεν είναι βιώσιμη”.
