Στην Ουάσινγκτον, στην έδρα του ΔΝΤ, από την Παρασκευή έως και την Κυριακή στο πλαίσιο της εαρινής Συνόδου του Ταμείου θα λυθεί κατά πάσα πιθανότητα το ελληνικό ζήτημα χωρίς ωστόσο να είναι ακόμη σαφές το πλαίσιο της λύσης καθώς η αξιολόγηση εκκρεμεί, αφού ούτε τα ξημερώματα βγήκε “λευκός καπνός” από τις διαπραγματεύσεις.
Τα χρονικά περιθώρια για επίτευξη συμφωνίας με τους δανειστές προφανώς στενεύουν και ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος μεταβαίνει στην έδρα του ΔΝΤ με τη πλάτη στον τοίχο καθώς εξακολουθούν να καταγράφονται παρά την πρόοδο, πολλές μικρές ή μεγάλες διάφορες, γεγονός που διαμορφώνει σκηνικό αδιεξόδου θυμίζοντας το 2015.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Να σημειωθεί ότι η πλευρά των “Θεσμών” δεν θα ήταν αρνητική σε μια κλιμακωτή διαδικασία υλοποίησης προαπαιτούμενων όμως η ελληνική κυβέρνηση επιδιώκει να κλείσουν όλα τα μέτωπα ώστε να δοθεί ανάσα στις επενδύσεις, στην αγορά με εκταμίευση οφειλών αλλά κυρίως στις τράπεζες ενώ ενδεικτικό της κατάστασης είναι αυτό που είπε χθες σε συνέντευξη του ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Ξανθός ότι δηλαδή το υπουργείο του διεκδικεί σημαντικό μέρος της δόσης ώστε να καλύψει τα 3 δισεκατομμύρια των οφειλών σε παρόχους από το ΕΣΥ και τον ΕΟΠΠΥ.
Παράλληλα φαίνεται ο στόχος για αναδιάρθρωση του χρέους να μοιάζει με όνειρο θερινής νυχτός ιδίως στη περίπτωση που η πλευρά της ΕΕ αποδεχτεί τις τελικές θέσεις του ΔΝΤ για την εξυπηρέτηση του χρέους που συνδέονται άμεσα με τη λήψη “σκληρών” μέτρων από την Αθήνα στο ασφαλιστικό και στα μισθολογικά του Δημοσίου.
Στην έδρα λοιπόν του ΔΝΤ Κ. Λαγκάρντ, Π. Τόμσεν, Β. Σόιμπλε, Μ. Σαπέν, Μ. Ντράγκι και Γ. Ντάισελμπλουμ, το λεγόμενο και “κλάμπ” της Ουάσιγκτον παρόντος του Ε. Τσακαλώτου, θα “ράψει” το κοστούμι μιας συνολικής “πολιτικής λύσης” ενδεχομένως. Σε διαφορετική περίπτωση οι διαπραγματεύσεις κινδυνεύουν να βρεθούν στη δίνη του Βρετανικού δημοψηφίσματος που είναι προγραμματισμένο για τις 24 Ιουνίου.
Γεγονός που μπορεί να διαμορφώσει εκ νέου συνθήκες χρηματοδοτικής ασφυξίας στη χώρα α λα 2015 οπότε η κυβέρνηση θα αναγκαστεί και πάλι να “συνθηκολογήσει” χωρίς όμως αυτή τη φορά να είναι δεδομένη η στήριξη της ΝΔ, της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και του Ποταμιού και την κυβερνητική πλειοψηφία να καλείται να σηκώσει μόνη της το βάρος της νέας συνθηκολόγησης.
