Από την κουβέντα μου έκανε εντύπωση το γεγονός ότι περισσότερο αισιόδοξος για επικράτηση των υποψηφίων του κόμματος στο δήμο Αθηναίων και την περιφέρεια Αττικής παρά για την κάλπη των ευρωεκλογών.
Ίσως στην Κουμουνδούρου μετά το “στραπάτσο” της προηγούμενης Κυριακής με τα exit polls προτιμούν να τηρήσουν αυτή τη φορά μια στάση “συγκρατημένης αισιοδοξίας”, καθώς μπορεί να μην αμφισβητείται η πρωτιά, ωστόσο δεν υπάρχουν ασφαλείς; προβλέψεις για το μέγεθός της σε συνδυασμό μάλιστα με το αναμενόμενο υψηλό ποσοστό αποχής.
Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ πάντως “δουλεύει” τις τελευταίες μέρες πάνω σε δύο βασικά σενάρια:
– το πρώτο και αισιόδοξο ότι στην κάλπη των ευρωεκλογών θα είναι πρώτος με διαφορά από τη ΝΔ πάνω από 3 μονάδες και επικράτηση Ρένας Δούρου ή Γαβριήλ Σακελλαρίδη ή και των δύο, γεγονός που θα σηματοδοτήσει ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις ιδίως μάλιστα να το άθροισμα ΝΔ-ΕΛΙΑ είναι αρκετά κάτω από το 41% του Ιουνίου του 2012 ή και μικρότερο από το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ
– το δεύτερο σενάριο και πιο απαισιόδοξο δίνει νίκη με μικρή διαφορά στις ευρωεκλογές, λιγότερες από 3 μονάδες και παράλληλα ήττα ή στο δήμο Αθηναίων ή στην Περιφέρεια ή και στα δύο και τον χάρτη “γαλαζοπράσινο” οπότε τότε οι εξελίξεις θα αφορούν και τον ΣΥΡΙΖΑ σε εσωκομματικό επίπεδο καθώς θα αρχίσουν τα όργανα
– το τρίτο και κακό σενάριο είναι το ενδεχόμενο ήττας στις ευρωεκλογές, που θα έχει ως αποτέλεσμα να ανοίξει ο ασκός του Αιόλου με απρόβλεπτες συνέπειες για την συνοχή του κόμματος και την ηγεσία Τσίπρα.
Εν τέλει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ την “επόμενη μέρα” των εκλογών καλείται ούτως η άλλως να διασφαλίσει την ενότητα και την ενιαία έκφραση του κόμματος στην πορεία προς τις εθνικές εκλογές. Ενιαία έκφραση η οποία είναι ζητούμενη παρά τις αποφάσεις του τελευταίου Συνεδρίου, αφού η κόντρα “προεδρικών”-“αριστερής πλατφόρμας” του Παναγιώτη Λαφαζάνη για τις προγραμματικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ σε σχέση με το πολιτικό-οικονομικό μείγμα εξόδου από την κρίση είναι υπαρκτή και διαιρεί το κόμμα σε “ευρωπαϊστές” και “ευρωσκεπτικιστές”
