Υπάρχουν εστιατόρια που ακολουθούν τις τάσεις και άλλα που τις διαμορφώνουν. Το L’Abreuvoir ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Από τα μέσα της δεκαετίας του ’60 μέχρι σήμερα, το ιστορικό γαλλικό εστιατόριο της Αθήνας έχει ταυτιστεί με την έννοια της κλασικής γαλλικής κουζίνας, εκπαιδεύοντας γενιές Αθηναίων στο τι σημαίνει τεχνική, συνέπεια και αστική γαστρονομία. Η πρόσφατη απώλεια του ανθρώπου που το ονειρεύτηκε και το έκανε πράξη γίνεται αφορμή να ξαναδούμε τη διαδρομή και τη σημασία ενός χώρου που εξακολουθεί να λειτουργεί ως σταθερό σημείο αναφοράς στη γαστρονομική σκηνή της πόλης.
Από τότε που ο Αλέξης Κώτσης και η σύζυγός του Γιάννα άνοιξαν τις πόρτες του L’Abreuvoir στις 18 Μαρτίου 1965 στο Κολωνάκι, το εστιατόριο έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διάδοση της γαλλικής κουζίνας στην ελληνική πρωτεύουσα. Σε μια εποχή που η πόλη δεν διέθετε την ποικιλία σε διεθνείς κουζίνες που τη χαρακτηρίζει σήμερα, η ιδέα ενός γαλλικού bistrot, με αυθεντική φιλοσοφία, αυστηρά επιλεγμένο μενού και προσεγμένο service, ήταν ξεκάθαρα ριζοσπαστική, για αυτό και μαγνήτισε αμέσως το ενδιαφέρον όσων αναζητούσαν κάτι πέρα από το καθιερωμένο.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Κάπως έτσι, το L’Abreuvoir ξεκίνησε την «καριέρα» του ως εστιατόριο και τελικά έγινε παράδοση. Στα τραπέζια του σερβιρίστηκαν πιάτα που σήμερα θεωρούνται “κλασικά” της γαλλικής γαστρονομίας, αλλά τότε ήταν σχεδόν άγνωστα στο ελληνικό κοινό. Η γαλλική κρεμμυδόσουπα, το φιλέτο ταρτάρ, τα σαλιγκάρια Βουργουνδίας, η γλώσσα meunière το chateaubriand, τα τουρνεντό Rossini, η εμβληματική entrecôte Café de Paris οι ψιλοκομμένες τηγανητές πατάτες τύπου alumette και η σπουδαία τερίνα φουά γκρα— πιάτα που εξακολουθούν να φιγουράρουν στον κατάλογο με μικρές παραλλαγές — υπήρξαν για δεκαετίες σημείο αναφοράς για όσους εκτιμούν την παραδοσιακή γεύση και την τέχνη της κλασικής γαλλικής κουζίνας.
View this post on Instagram
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Για πάνω από πενήντα χρόνια μετά την ίδρυσή του, ο χώρος του L’ Abreuvoir διατήρησε τη ζωντάνια και την αισθητική που τον χαρακτήριζαν από την πρώτη μέρα. Η αυλή με τις μουριές, τα άψογα στρωμένα τραπέζια και η εμπειρία του service au guéridon, όπου μέρος του πιάτου ολοκληρώνεται μπροστά στον πελάτη, συνέβαλαν ώστε κάθε γεύμα να αποκτά την αίσθηση τελετουργίας η οποία ξεπερνά την ίδια τη γεύση και μένει ανεξίτηλη στη μνήμη.
Η ιστορία του εστιατορίου είναι ταυτισμένη με αυτήν της ίδιας της Αθήνας. Σε μια πόλη που αλλάζει, με τις τάσεις της εστίασης να έρχονται και να φεύγουν, το L’Abreuvoir παραμένει σταθερά εκεί, ως μια σταθερά που συνδέει το πρόσφατο παρελθόν με το σήμερα και με διάθεση να προσαρμόζεται στις νέες απαιτήσεις.
Η απώλεια του Αλέξη Κώτση δεν μετατρέπει το L’Abreuvoir σε μνημείο. Αντίθετα, γίνεται αφορμή να αναλογιστούμε πόσο σημαντική ήταν η συμβολή του στην ελληνική γαστρονομική κουλτούρα. Ήταν αυτός, άλλωστε, που όχι μόνο πρώτος τόλμησε να φέρει την αυθεντική γαλλική κουζίνα όταν το διεθνές φαγητό ήταν σχεδόν άγνωστο στην πόλη, αλλά κι εκείνος που κατόρθωσε να την εδραιώσει σε ένα κοινό, το οποίο σήμερα θεωρεί αυτονόητη την πρόσβαση σε τέτοιες εμπειρίες.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Στις μέρες μας, υπό από τη διεύθυνση των παιδιών του, του Σπύρου και της Κλαίρης Κώτση, το L’ Abreuvoir συνεχίζει να τιμά την πρωτοπορία και την αυθεντικότητα που του χάρισαν φήμη και σεβασμό. Η παρουσία του παραμένει ζωντανή, υπενθυμίζοντας την αφοσίωση, η οποία απαιτείται για να διατηρήσει κανείς έναν χώρο διαχρονικής αξίας. Εξάλλου, η πραγματική κληρονομιά ενός εστιατορίου βρίσκεται και στη δυνατότητά του να επιμένει στον χαρακτήρα του στο πέρασμα του χρόνου.
Σε μια πόλη που αλλάζει διαρκώς, το L’Abreuvoir παραμένει σταθερό. Όχι αμετάβλητο, αλλά σαφές ως προς την ταυτότητά του, εξακολουθώντας να αποτελεί σημείο αναφοράς για τη γαλλική κουζίνα στην Αθήνα.
