Ο απώτερος στόχος είναι να τις χρησιμοποιήσουν ως τηλεκατευθυνόμενους «έξυπνους» αισθητήρες, καθώς τα εν λόγω έντομα μπορούν να τρυπώνουν και να συλλέγουν πληροφορίες μέσα στα χαλάσματα, βοηθώντας π.χ. στην ανεύρεση επιζώντων μετά από ένα καταστροφικό σεισμό (ο επιζών δυστυχώς δεν θα ξέρει ότι οι κατσαρίδες που τον περιτριγυρίζουν, είναι για το καλό του!).
Όπως είπε ο Μπόζκουρτ, έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα δύσκολη η κατασκευή μικροσκοπικών ρομπότ που να μπορούν να λειτουργήσουν σε ένα αβέβαιο και δυναμικό περιβάλλον μετά από μία φυσική ή άλλη καταστροφή. Γι’ αυτό, οι ερευνητές στράφηκαν στην εναλλακτική λύση των «βιο-μποτικών» κατσαρίδων.
Οι αμερικανοί μηχανικοί ανέπτυξαν ένα φθηνό και ελαφρύ (βάρους μόλις 0,7 γραμμαρίων) ολοκληρωμένο κύκλωμα («τσιπάκι»), που περιλαμβάνει ένα ασύρματο δέκτη και πομπό και το οποίο τοποθετείται στην πλάτη των κατσαρίδων σαν σακίδιο. Το τσιπ περιέχει και έναν μικροελεγκτήρα που παρακολουθεί συνεχώς τη διεπαφή ανάμεσα στα εμφυτευμένα ηλεκτρόδια (που συνδέονται με το τσιπ) και τους βιολογικούς ιστούς της κατσαρίδας, ώστε η τελευταία να μην υποστεί νευρική βλάβη.
Το τσιπ συνδέεται ηλεκτρονικά με τις αντένες και με αισθητήρια όργανα στην κοιλιά της κατσαρίδας, δίνοντας ηλεκτρικές ωθήσεις ώστε αυτή να κινείται προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις. Οι ερευνητές, όπως έδειξαν πειραματικά, κατάφεραν να οδηγήσουν τις κατσαρίδες να κινηθούν κατά μήκος μίας γραμμής που ελισσόταν και δεν ήταν ευθεία.
Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ
