να θέσουν τέλος στη ζωή τους με τη βοήθεια κάποιου οικείου τους πρότεινε ο βρετανός συγγραφέας Τέρι Πράτσετ, ο οποίος έχει προσβληθεί από Αλτσχάιμερ.
“Εάν ήξερα ότι μπορώ να πεθάνω όποτε θέλω, τότε η κάθε μέρα που ζω θα άξιζε όσο ένα εκατομμύριο βιβλία. Εάν ήξερα ότι μπορώ να πεθάνω, θα ζούσα. Είναι δική μου η ζωή, δικός μου ο θάνατος, δική μου η επιλογή”, δήλωσε ο συγγραφέας σε μία ομιλία του με τίτλο “Σφίγγοντας το χέρι στο θάνατο”.
Ο Σερ Τέρι Πράτσετ προτείνει μάλιστα να είναι ο πρώτος που θα προσφύγει σε αυτά τα δικαστήρια.
“Φυσικά και δεν περιμένω να είναι όλοι οι γιατροί έτοιμοι να βοηθήσουν κάποιον να πεθάνει… Αλλά μου φαίνεται λογικό να στηριζόμαστε στην ιατρική επιστήμη, που εδώ και αιώνες μάς βοηθάει να ζούμε καλύτερα και περισσότερο, να μας βοηθήσει να πεθάνουμε σπίτι μας εν ειρήνη και περιστοιχισμένοι από τους δικούς μας ανθρώπους, χωρίς να χρειάζεται να περάσουμε μία μακρά παραμονή στην αίθουσα αναμονής του Θεού”, πρόσθεσε ο συγγραφέας στην παρέμβασή του στο Βασιλικό Ιατρικό Κολλέγιο.
Το 75% των Βρετανών είναι υπέρ της θέσπισης νέου νόμου που θα επιτρέπει την υποβοηθούμενη αυτοκτονία, σύμφωνα με δημοσκόπηση του ινστιτούτου YouGov που δημοσιεύει σήμερα η εφημερίδα Daily Telegraph.
Η βρετανική δικαιοσύνη αποσαφήνισε τον περασμένο Σεπτέμβριο τον νόμο περί υποβοηθούμενης αυτοκτονίας ανακοινώνοντας ότι τα άτομα που βοηθούν τον γονέα τους να βάλει τέλος στη ζωή του πιθανότατα δεν θα διώκονται, εάν κίνητρο της χειρονομίας ήταν η συμπόνοια και εάν ο ασθενής έχει εκφράσει την επιθυμία του αυτή πέρα από κάθε αμφιβολία. Αλλά ο νόμος που καταδικάζει την υποβοηθούμενη αυτοκτονία δεν καταργήθηκε, ούτε τροποποιήθηκε.
Αιτία της αποσαφήνισης αυτής ήταν η προσφυγή της Ντέπι Πάρντι, μίας βρετανίδας που έπασχε από σκλήρυνση κατά πλάκας και επιθυμούσε να μεταβεί για ευθανασία στην Ελβετία, και η οποία φοβόταν ενδεχόμενη δίωξη του συζύγου της, σε περίπτωση που εκείνος μετέβαινε μαζί της στην Ελβετία.
