Στις 5 Μαρτίου του 2004 είχε διακομιστεί στην Ευρωκλινική Αθηνών με ενοχλήσεις στο στήθος. Αρχικά φοβήθηκαν την καρδιά του, η σηψαιμία προκάλεσε μια μη αναστρέψιμη κατάσταση.
Γεννήθηκε στις 25 Νοεμβρίου του 1952 κι άρχισε την ενασχόληση του με το ποδόσφαιρο σε ηλικία 8 ετών, στις ακαδημίες του Ολυμπιακού. Το 1972 βρέθηκε στην ομάδα των ανδρών των “ερυθρόλευκων” και στις 10 Δεκεμβρίου έκανε την πρώτη του εμφάνιση σε ματς με την Καβάλα (0-0).
Φόρεσε τα “ερυθρόλευκα” ως το 1981 και κατέκτησε με τους Πειραιώτες 5 πρωταθλήματα και 3 Κύπελλα. Επόμενος σταθμός του ήταν ο αιώνιος αντίπαλος Παναθηναϊκός, με τον οποίο συνέδεσε περισσότερο το όνομά του. Με το “τριφύλλι” πανηγύρισε ένα πρωτάθλημα, δυο Κύπελλα και βίωσε μια πολύ καλή πορεία στην Ευρώπη, την περίοδο 1984/85, όταν η ομάδα του προκρίθηκε στα ημιτελικά του Πρωταθλητριών και αποκλείστηκε από τη Λίβερπουλ. Χρίστηκε διεθνής 46 φορές και αγωνίστηκε πρώτη φορά με την Εθνική στις 15 Νοεμβρίου του 1975, σε φιλικό ματς με την Κύπρο. Τελευταία φορά έπαιξε για τη “γαλανόλευκη” σε παιχνίδι κόντρα στην Πολωνία, για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1986. Αγωνίστηκε και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1980.
Ακολούθησε η προπονητική του καριέρα. Το 1987-88 ήταν στον Εθνικό Ελληνορώσων, και συνέχισε στο Μεσολόγγι, στην Προοδευτική και τον Εθνικό.
Βρέθηκε στον πάγκο του Παναργειακού, του Πανιώνιου και του Πανηλειακού πριν πάει τη σεζόν 1999-00 στον Παναθηναϊκό. Εφτασε κοντά στο πρωτάθλημα το 2000… Ομως, οι “πράσινοι” ισοφαρίστηκαν από τον Αλεξανδρή (2-2) σε ματς με τον Ολυμπιακό και έχασε από την Παναχαϊκή με γκολ του Κατσουράνη. Ετσι, δεν πήρε τον τίτλο.
Την επόμενη χρόνια πήγε στον Ηρακλή και επέστρεψε μετά στους “πράσινους”, με τους οποίους το 2001-2002 προκρίθηκε στους 16 του Champions League, αλλά έπειτα από δύο αγώνες τον αντικατέστησε ο Σέρχιο Μαρκαριάν. Εφυγε μετά την ήττα από τον ΠΑΟΚ και στις 9 Δεκεμβρίου του 2001 δήλωσε: «Ήρθε ο καιρός να ασχοληθώ με την οικογένεια μου και το ψάρεμα».
