Στο πλαίσιο της περιοδείας του τροπαίου του πρωταθλήματος της ΑΕΚ, ο Μάριος Ηλιόπουλος βρέθηκε στην Καλαμάτα και στην ιδιαίτερη πατρίδα του αείμνηστου πατέρα του, τη Λογγά Μεσσηνίας.
Με δάκρυα στα μάτια, ο Μάριος Ηλιόπουλος αναφέρθηκε στις οικογενειακές του μήνες, οι οποίες ταυτίζονται με την προσφυγιά, καθώς η οικογένεια του εκδιώχθηκε από τους Γερμανούς το ’44.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η αναφορά του Μάριου Ηλιόπουλου στην οικογένεια του και στην ΑΕΚ
Για τα συναισθήματα του που βρέθηκε στον τόπο του: «Νιώθω συναισθήματα έντονα. Είναι απίστευτα αυτά που νιώθω. Ο αείμνηστος ο πατέρας μου ερχόταν στην περιοχή εδώ. Οι μνήμες είναι ανάμεικτες. Είναι μνήμες περηφάνειας, συγκίνησης, παρόμοιες με αυτές της προσφυγιάς, γιατί το ’44 οι Γερμανοί θεωρώντας την οικογένεια ότι έχει και είχε σχέσεις με το ΕΑΜ, θεωρήθηκαν (και ήταν) κομουνιστές και εκδιώχθηκαν, τους έκαψαν οι Γερμανοί το σπίτι.
Ο πατέρας μου έφυγε 12 χρόνων, κατατρεγμένοι όλοι χωρίς ρούχα και υπάρχοντα και πήγαν λαθρεπιβάτες στην Κρήτη. Τον παππού μου τον φυγάδευσαν στην Αθήνα γιατί τον έψαχναν για να τον σκοτώσουν. Καταλαβαίνεται, ότι Πρεσβεύουμε με την ΑΕΚ την προσφυγιά, το ψυχικό σθένος, το πως ένα γεγονός τραγικό μπορεί να γίνεται προοπτική, έμπνευση για το μέλλον και επιτυχία».
Για την ενασχόληση του με το ποδόσφαιρο: «Το ποδόσφαιρο είναι το πιο δημοφιλές άθλημα, μέσα από αυτό, αυτός που ηγείται, έχει ευαισθησία στην Προσφυγιά, αξιακό κώδικα, έχει σαν σύμβολο στο μυαλό του τον Δικέφαλο Αετό… Είναι κοντά όλο αυτό σε μια διαδικασία όπως αυτή που περιγράφουμε.
Φέτος, πήραμε το πρωτάθλημα αλλά αυτό είναι ένα μήνυμα. Είναι πολύ πιο σοβαρό, το πως πήραμε το πρωτάθλημα, το πιο καθαρό πρωτάθλημα δεκαετιών απέναντι σε όλους και σε όλα και γι’ αυτό θεωρώ υποχρέωση μου να είμαστε κοντά στην κοινωνία. Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τις ρίζες μας, τις ρίζες που είχαν οι γονείς του πατέρα μου στο ΕΑΜ και στην αντίσταση γι’ αυτό και θα περνάω κοινωνικά μηνύματα με κάθε κόστος όταν βλέπω αδικία θα την λέω και δεν θα σταματάω».
