Η κινητοποίηση, η οποία οργανώθηκε με την ανταλλαγή μηνυμάτων κινητών τηλεφώνων, χωρίς την απευθείας δραστηριοποίηση των συνδικάτων, είχε ως κύριο στόχο, την απόρριψη της απόφασης της κυβέρνησης του Μάριο Μόντι, να αυξήσει το ωράριο εργασίας των καθηγητών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης από 18 σε 24 ώρες την εβδομάδα, χωρίς οικονομικό αντάλλαγμα.
Σύμφωνα με τους μέχρι τώρα υπολογισμούς, η κυβέρνηση του Ιταλού τεχνοκράτη πρωθυπουργού με την συγκεκριμένη αύξηση ωραρίου, ελπίζει να εξοικονομήσει από το 2014 και μετά 721 εκατομμύρια το χρόνο, χάρη στον περιορισμό των υπερωριών και των αναπληρωματικών καθηγητών.
Το μέτρο, όμως, προκαλεί αντιδράσεις και στο εσωτερικό της πλειοψηφίας που υποστηρίζει την κυβέρνηση: ο επικεφαλής του κεντροαριστερού Δημοκρατικού Κόμματος, Πιερλουίτζι Μπερσάνι, δήλωσε ότι «τα μέτρα, αν δεν αλλάξουν, δεν μπορούν να ψηφιστούν, διότι θα αποτελούσαν ένα ξεκάθαρο και καίριο πλήγμα κατά του παιδαγωγικού συστήματος της χώρας».
«Με την εκμετάλλευση των καθηγητών η οικονομική ανάκαμψη απομακρύνεται» και «είκοσι τέσσερις ώρες μέσα στις τάξεις σημαίνει ποιότητα μηδέν», έγραφαν ορισμένα από τα πανό των καθηγητών που πήραν μέρος στην χθεσινή κινητοποίηση.
Ο υπουργός Υγείας, Φραντσέσκο Προφούμο, φέρεται να βρίσκεται σε αναζήτηση συμβιβαστικής λύσης και προτίθεται να προτείνει μια λίγο πιο περιορισμένη αύξηση ωραρίου στους καθηγητές, που να μην ξεπερνά τις είκοσι μια ώρες την εβδομάδα, αναφέρουν δημοσιεύματα στον ιταλικό Τύπο.
Όλα δείχνουν όμως ότι ο διάλογος δεν θα φέρει εύκολα αποτέλεσμα, αφού «μεγάλο μέρος των δυνάμεων που στηρίζουν την κυβέρνηση έχει ενοχληθεί έντονα από το ότι οι περικοπές πλήττουν μόνον την δημόσια παιδεία, ενώ η κρατική χρηματοδότηση των ιδιωτικών σχολείων δεν πρόκειται να υποστεί κανενός είδους μείωση».
