Είχε φτάσει η ώρα της εκτέλεσης. Η Κρίστα Πάικ βρισκόταν δεμένη στο κρεβάτι της θανατικής πτέρυγας στο Τενεσί, γνωρίζοντας ότι τα επόμενα λεπτά θα ήταν τα τελευταία της. Η διαδικασία, όμως, καθυστέρησε για περίπου μία ώρα. Και όταν τελικά ξεκίνησε, συνέβη κάτι που κανείς δεν περίμενε: η 50χρονη δέχθηκε όχι μία, αλλά δύο θανατηφόρες ενέσεις και παρέμεινε ζωντανή.
Λίγο αργότερα, οι δημοσιογράφοι άκουσαν μόνο το ροχαλητό της. Η κουρτίνα έκλεισε, το μικρόφωνο σίγησε και ασθενοφόρα έφτασαν στη φυλακή. Η γυναίκα που επρόκειτο να γίνει η πρώτη εκτελεσμένη στο Τενεσί εδώ και περισσότερα από 200 χρόνια μεταφέρθηκε τελικά στο νοσοκομείο. Τι πήγε τόσο «λάθος»;
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Πίσω από τη θανατική καταδίκη και την αποτυχημένη εκτέλεση βρίσκεται ένα φρικτό έγκλημα του 1995, ένα ιστορικό κακοποίησης, ζητήματα ψυχικής υγείας και μια υπόθεση στην οποία τρεις νέοι άνθρωποι κατέληξαν να τιμωρηθούν με εντελώς διαφορετικό τρόπο.
Η δολοφονία της Κόλιν Σλέμερ το 1995 και η πεντάλφα στο στήθος
Το 1995, η 18χρονη τότε Κρίστα Πάικ και δύο έφηβοι συνεργοί της κατηγορήθηκαν ότι βασάνισαν και σκότωσαν την 19χρονη Κόλιν Σλέμερ, συμφοιτήτριά τους σε πρόγραμμα επαγγελματικής κατάρτισης.
Σύμφωνα με την αστυνομία, η Πάικ και ακόμη δύο έφηβοι παρέσυραν τη Σλέμερ σε εγκαταλελειμμένο χώρο κοντά στο Πανεπιστήμιο του Τενεσί, όπου τη βασάνισαν, τη μαχαίρωσαν και τη χτύπησαν μέχρι θανάτου. Η ίδια η Πάικ δεν αρνείται τη συμμετοχή της στη δολοφονία.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η υπόθεση πήρε γρήγορα μεγάλες διαστάσεις, καθώς οι ερευνητές είχαν συνδέσει το έγκλημα με αποκρυφιστικές πρακτικές. Μία πεντάλφα είχε χαραχθεί στο στήθος της Σλέμερ, ενώ σύμφωνα με την αστυνομία η Πάικ είχε πει σε άλλη μαθήτρια ότι είχε κρατήσει ως «σουβενίρ» ένα κομμάτι από το κρανίο του θύματος.
