Τέσσερις φίλοι, 2 γυναίκες και δύο άντρες, με δεσμό του ίδιου φύλου για πολλά χρόνια, αποφάσισαν να γίνουν γονείς. Οι άντρες θα έδιναν το σπέρμα τους, εναλλάξ κάθε μήνα, και η μία εκ των δύο γυναικών, εκείνη που θα έμενε έγκυος, θα έφερνε στον κόσμο το μωρό, θα είχαν όμως και οι τέσσερις ίσα δικαιώματα στην αγάπη και την ανατροφή του παιδιού. Αυτά, πριν γεννηθεί.
Γιατί μετά τη γέννησή του, το αγοράκι έγινε το “μήλο της Έριδος” ανάμεσα στα δυο ζευγάρια, με αποτέλεσμα να φτάσουν στα δικαστήρια, για να λύσουν τις διαφορές τους.
Η υπόθεση αυτή εξελίσσεται στη Μελβούρνη. Οι μπαμπάδες αρχικά έμεναν στο Σίδνεϊ, αλλά λίγο πριν από τη γέννηση του παιδιού εγκαταστάθηκαν στη Μελβούρνη, για να είναι κοντά του και να μπορούν να εκπληρώνουν πληρέστερα τα καθήκοντα του πατέρα. Ωστόσο, δεν τα βρήκαν με τις μαμάδες του και έτσι προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη.
Η δικαστής Λίντα Ντισό, η οποία θα έπρεπε να αποφασίσει τι ήταν το καλύτερο για το αγοράκι, χωρίς να υπολογίσει τις κοινωνικό-ηθικές παραμέτρους, το τι συγκροτεί μια πυρηνική οικογένεια σήμερα, δήλωσε ότι και οι τέσσερις γονείς, που το διεκδικούν, θα πρέπει να αφιερώνουν χρόνο στο παιδί.
Το δίχρονο παιδί, είπε η δικαστής, «είναι προϊόν τεσσάρων ωραίων ανθρώπων. Έχει δικαίωμα να τούς ξέρει, να μάθει ότι τον αγαπούν και να συνυπάρχει μαζί τους».
Το παιδάκι γεννήθηκε το 2008 και ζει με την μητέρα του και την σύντροφό της.
Η δικαστής αρνήθηκε να λάβει υπόψη της τον ισχυρισμό των γυναικών, ότι οι άντρες, πριν από τη γέννηση του παιδιού, είχαν συμφωνήσει ότι δεν θα είχαν μεγάλη ανάμιξη στην ανατροφή του. Η απόφαση που εξέδωσε η δικαστής ήταν, την επιμέλεια του παιδιού να έχουν οι γυναίκες-γονείς, υπό την προϋπόθεση το παιδί να έχει επαφή και επικοινωνία και με τους άντρες-γονείς.
