O Ντμίτρι Βρούμπελ, ο ζωγράφος του διάσημου γκράφιτι στο Τείχος του Βερολίνου που απεικονίζει τον ηγέτη της Σοβιετικής Ένωσης Λεονίντ Μπρέζνιεφ να φιλά στο στόμα τον τότε ηγέτη της Ανατολικής Γερμανίας Έριχ Χόνεκερ, έφυγε από την ζωή. Ο καλλιτέχνης πέθανε στο Βερολίνο στις 14 Αυγούστου σε ηλικία 62 ετών.
Το διάσημο έργο του ζωγράφου, «Κύριε: βοήθησε με να επιζήσω ανάμεσα σ’ αυτή την θανατηφόρο αγάπη», στο Τείχος του Βερολίνου ήταν αυτό για το οποίο ήταν περισσότερο γνωστός.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η ιστορία πίσω από το έργο
Την φωτογραφία με το φιλί των δύο ηγετών, που είχε τραβήξει ο Γάλλος φωτογράφος Ρεζί Μποσιού, την είχε δείξει στον Ντμίτρι Βρούμπελ μια γνωστή του από το Παρίσι, γράφει η ρωσική ιστοσελίδα Snob.ru.
Ο ίδιος βλέποντας την φωτογραφία είχε πει τότε: «Αυτό ήταν ένα αποκρουστικό, αηδιαστικό πράγμα, στην αρχή παρά λίγο να ξεράσω, αλλά παρόλα αυτά όπως συμβαίνει συνήθως, ήθελα να καταγράψω αυτό που δεν καταγράφεται στην τέχνη και αυτό το έργο άρχισε κατά κάποιο τρόπο να μου γίνεται έμμονη ιδέα».
Στις αρχές του 1990, την γκαλερί που είχε δημιουργήσει στο διαμέρισμά του, επισκέφθηκε ο γκαλερίστας Αλεξάντρ Μπροντόφσκι ο οποίος είχε έρθει από το Βερολίνο για να βρει ζωγράφους για την πρώτη έκθεση του σοβιετικού αβανγκάρντ στην Ανατολική Γερμανία. Ο Μπροντόφκσι προσκάλεσε τον Ντμίτρι Βρούμπελ προτείνοντάς του να ζωγραφίσει στο τείχος του Βερολίνου.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Φτάνοντας στο Βερολίνο και στο σημείο του Τείχους όπου θα ζωγράφιζε υπήρχε ένα φορτηγό με χρώματα, ενώ σε μερικά σημεία είχαν κάποιοι καλλιτέχνες ζωγραφίσει τα έργα τους, το δε σημείο αυτό άρχισαν να το αποκαλούν East Side Gallery (γκαλερί της ανατολικής πλευράς).
O Ρώσος φιλόσοφος και φίλος του Ντμίτρι Βρούμπελ, Αλεξάντρ Μαρόζοφ, αναφερόμενος στην φράση κάτω από το γκράφιτι «Κύριε: βοήθησε με να επιζήσω ανάμεσα σ’ αυτή την θανατηφόρο αγάπη», λέει ότι αν και είναι άγνωστη η προέλευσή της, θυμίζει ρήση από την Βίβλο. Επισημαίνει μάλιστα ότι «η απεικόνιση αυτή αρχικά εκλαμβάνονταν ως μια σατιρική απεικόνιση. Στον κόσμο τα φλογερά αυτά φιλιά προκαλούσαν ανάμικτα συναισθήματα. Ήταν αυτονόητο ότι συνιστούσαν μια επίδειξη ‘αγάπης’. Όλοι το καταλάβαιναν. Όμως τι σήμαινε στην περίπτωση αυτή η ‘αγάπη’;».
Ο Αλεξάντρ Μαρόζοφ αποκαλύπτει στην Novaya Gazeta-Europe ότι τρεις εβδομάδες πριν βρεθεί στο νοσοκομείο ο Βρούμπελ σε κωματώδη κατάσταση, αυτό που απασχολούσε τον Ρώσο ζωγράφο ήταν οι φωτογραφίες του Ντμίτρι Κοζάτσκι. «Ο Βρούπελ έκλαιγε κυριολεκτικά όταν μιλούσε για τον πόλεμο, γι’ αυτές τις φωτογραφίες, με ποιο καλλιτεχνικό τρόπο τραβήχτηκαν» λέει.
«Ήθελε να κάνει μια έκθεση VR (εικονικής πραγματικότητας ) με αυτές τις φωτογραφίες, πώς να κάνει ένα μουσείο για την Μπούτσα με την βοήθεια των τεχνολογιών VR. Αναζητούσε τρόπους για να ενδυναμώσει τις οπτικές μαρτυρίες του πολέμου με λογοτεχνικές ρήσεις. Για τον ίδιο μια ευθεία γραμμή πέρασε μετά από 30 χρόνια ανάμεσα στο ‘θανατηφόρο φιλί’ στο Τείχος του Βερολίνου και αυτή την βία που ξεδίπλωσαν τα ρωσικά στρατεύματα στην Ουκρανία το 2022».
