Ο ποντίφικας, παράλληλα, τόνισε ότι «η ισόβια κάθειρξη δεν είναι άλλο από μια κεκαλυμμένη θανατική ποινή».
Ο Φραγκίσκος τάχθηκε υπέρ της αναζήτησης εναλλακτικών στην φυλάκιση ποινών, προχωρώντας και σε περαιτέρω κριτική: «υπάρχει η πεποίθηση ότι με έναν ενιαίο τρόπο τιμωρίας μπορούν να λυθούν ετερογενή κοινωνικά προβλήματα. Είναι σαν να θέλουν να μας δώσουν, όμως, το ίδιο φάρμακο για μια σειρά διαφορετικών ασθενειών», υπογράμμισε ο πάπας.
Ο Φραγκίσκος στιγμάτισε, επίσης, τον «επιπρόσθετο πόνο» που προκαλούν οι συνθήκες απομόνωσης τις οποίες συναντά, κανείς, όχι μόνον σε σωφρονιστικά ιδρύματα υψίστης ασφαλείας, αλλά και σε αστυνομικά τμήματα, ψυχιατρικά νοσοκομεία, κέντρα ταυτοποίησης μεταναστών ή κράτησης ανηλίκων.
Αναφερόμενος, παράλληλα στο μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα της διαφθοράς, ο Φραγκίσκος υπογράμμισε ότι «οι ποινικές κυρώσεις είναι επιλεκτικές, αφού είναι σαν ένα δίχτυ στο οποίο πιάνονται μόνον τα μικρά ψάρια, ενώ τα μεγάλα περνούν».
Ο πάπας Χόρχε Μάριο Βεργκόλιο πρόσθεσε ότι «η διαφθορά που πρέπει να καταπολεμηθεί με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα είναι εκείνη που ζημιώνει την δημόσια διοίκηση και αυτή που προσπαθεί να παρεμποδίσει το έργο της δικαιοσύνης».
