Κόσμος

Ο Τζέφρι πριν γίνει Επστάιν: Το παιδί που το φώναζαν «Bear» κι έγινε ένα τέρας

Ο Τζέφρι Επστάιν
Προσθήκη του newsit.gr ως προτεινόμενη πηγή στην Google

Τζέφρι Επστάιν. Και μόνο στο άκουσμα του ονόματος, κάνει κανείς αποκλειστικά αρνητικούς συνειρμούς. Ο Αμερικανός χρηματιστής και καταδικασμένος παιδόφιλος έχει μείνει στην ιστορία για τη δημιουργία ενός τεράστιου κυκλώματος σεξουαλικής εκμετάλλευσης και trafficking ανηλίκων – από το 1994 έως το 2004 – με θύματα δεκάδες νεαρά κορίτσια. Η δράση του έχει απασχολήσει εκτενώς τη διεθνή δικαιοσύνη και συνεχίζει να αποκαλύπτεται μέσα από τα συνεχιζόμενα δικαστικά αρχεία.

Ο Τζέφρι Επστάιν βρέθηκε νεκρός στο κελί του στη Νέα Υόρκη του 2019, ενώ περίμενε να οδηγηθεί ενώπιον της δικαιοσύνης για τα εγκλήματά του. Η ιατροδικαστική εξέταση έδειξε ότι ο θάνατός του ήταν αυτοκτονία.

Η υπόθεση του Επστάιν έχει απασχολήσει εκτενώς τη διεθνή δικαιοσύνη και τα μέσα ενημέρωσης, ενώ εξακολουθεί να βρίσκεται στο επίκεντρο νέων αποκαλύψεων, καθώς δικαστικά έγγραφα και καταθέσεις συνεχίζουν να έρχονται στο φως, φωτίζοντας σταδιακά πτυχές ενός από τα πιο σκοτεινά σκάνδαλα της σύγχρονης εποχής.

Στα διαβόητα αρχεία περιλαμβάνονται πολιτικοί, καλλιτέχνες, γαλαζοαίματοι: ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και ο πρώην πρόεδρος Μπιλ Κλίντον, ο ιδρυτής της Microsoft Μπιλ Γκέιτς, ο Έλον Μασκ, ο Ντέιβιντ Κόπερφιλντ και ο ηθοποιός Γούντι Άλεν. Ο πρώην πρίγκιπας Άντριου του Ηνωμένου Βασιλείου και η πριγκίπισσα Μέτε-Μάριτ της Νορβηγίας.

Πριν το όνομά του συνδεθεί με ένα από τα πιο σοκαριστικά σκάνδαλα της σύγχρονης ιστορίας, ο Τζέφρι Επστάιν ήταν ένα παιδί που μεγάλωνε σε μια φαινομενικά ήσυχη, προστατευμένη γειτονιά της Νέας Υόρκης. Σήμερα, μέσα από δικαστικά έγγραφα, παλιές μαρτυρίες και συνεντεύξεις με ανθρώπους που τον γνώρισαν από κοντά, επιχειρείται μια δύσκολη – και συχνά αμφιλεγόμενη – προσπάθεια: να εντοπιστούν τα πρώτα ίχνη μιας προσωπικότητας που αργότερα θα προκαλούσε ανατριχίλα.

Το ερώτημα που επανέρχεται συνεχώς είναι απλό, αλλά αναπάντητο: Μπορεί η παιδική ηλικία να εξηγήσει ένα ενήλικο «τέρας»;

Το παιδί που το έλεγαν «Bear»

Ο Επστάιν μεγάλωσε από την ηλικία των 6 ετών στο Sea Gate, μια κοινότητα στο Κόνι Άιλαντ. Η περιοχή λειτουργούσε σχεδόν σαν ιδιωτικός κόσμος: πύλες, φύλακες και αυστηρός έλεγχος πρόσβασης δημιουργούσαν μια αίσθηση ασφάλειας αλλά και αποκοπής από την υπόλοιπη Νέα Υόρκη.

Φωτογραφίες εγγράφων που περιλαμβάνονται στην ανακοίνωση του Υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ σχετικά με τους φακέλους του Τζέφρι Επστάιν
Φωτογραφίες εγγράφων που περιλαμβάνονται στην ανακοίνωση του Υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ σχετικά με τους φακέλους του Τζέφρι Επστάιν / AP Photo/Jon Elswick, Αρχείο)

Εκεί, σε μια γειτονιά που κατοικούνταν κυρίως από οικογένειες εργατικής και μεσαίας τάξης, ο νεαρός Τζέφρι ζούσε με τον πατέρα του, υπάλληλο στο τμήμα για τα πάρκα της πόλης, και τη μητέρα του, σχολική βοηθό. Παρότι το σπίτι της οικογένειας ήταν σχετικά μεγάλο, η πραγματικότητα ήταν πιο περιορισμένη: ένα μικρό διαμέρισμα στον δεύτερο όροφο, μέσα σε μια ευρύτερη κατοικία.
Οι συνθήκες δεν προμήνυαν πλούτο ή επιρροή. Αντίθετα, οι μαρτυρίες σκιαγραφούν μια οικογένεια μάλλον εσωστρεφή, με λίγες κοινωνικές επαφές και περιορισμένη συμμετοχή στη ζωή της γειτονιάς.

Στο Sea Gate, ο μικρός Τζέφρι απέκτησε το παρατσούκλι «Bear» (αρκούδα). Σύμφωνα με τον αδελφό του, περνούσε μεγάλο μέρος της ημέρας κοιμισμένος, με τους φίλους του να τον περιμένουν υπομονετικά να ξυπνήσει για να παίξουν.

Άλλοι τον θυμούνται κάπως αλλιώς: απορροφημένο σε βιβλία μαθηματικών, να διαβάζει για ευχαρίστηση ή να ακούει κλασική μουσική σχεδόν εμμονικά.

Ένα παιδί που έμοιαζε να κινείται ανάμεσα στην απομόνωση και σε μια εσωτερική πειθαρχία που δεν ταίριαζε στην ηλικία του.

Ωστόσο, ακόμη και σε αυτή την εικόνα, δεν υπάρχει κάτι ξεκάθαρα ανησυχητικό.

Περισσότερο μοιάζει με ένα παιδί εσωστρεφές, ίσως ιδιόρρυθμο, παρά με κάποιον που θα μπορούσε να προδιαγράψει το μέλλον του.

Το Sea Gate δεν ήταν απλώς μια γειτονιά. Ήταν ένας κλειστός κόσμος με δική του αστυνομία, δικούς του κανόνες και μια έντονη αίσθηση αποκλειστικότητας. Τα παιδιά μεγάλωναν σχεδόν ανεξάρτητα από τους ενήλικες, παίζοντας στους δρόμους και στις παραλίες.

Όμως, ακριβώς έξω από τα κάγκελα, η Νέα Υόρκη της δεκαετίας του ’60 άλλαζε ραγδαία. Οικονομική παρακμή, κοινωνικές εντάσεις και φυλετικές συγκρούσεις διαμόρφωναν ένα εντελώς διαφορετικό τοπίο.

Μέσα σε αυτή τη διπλή πραγματικότητα, τα παιδιά του Sea Gate μεγάλωναν με την αίσθηση ότι ανήκουν σε έναν προστατευμένο πυρήνα – αλλά και με μια έμμεση πεποίθηση ότι είναι διαφορετικά από τους υπόλοιπους.

Η παρέα των «4»

Καθώς μεγάλωνε, ο Επστάιν εντάχθηκε σε μια στενή παρέα τεσσάρων αγοριών. Ήταν έξυπνοι, δεμένοι και, σύμφωνα με μαρτυρίες, ιδιαίτερα πνευματώδεις. Μουσική, χιούμορ, μικρές παρανομίες και έντονη περιέργεια για τις σχέσεις με τα κορίτσια χαρακτήριζαν τη δυναμική τους.

«Δεν μαθαίνεις τη ζωή στο σπίτι σου. Τη μαθαίνεις από εμάς», θυμόταν αργότερα ένας από αυτούς, περιγράφοντας μια παιδική ηλικία χωρίς σαφή όρια.

Ο Επστάιν δεν ήταν απαραίτητα ο πιο κοινωνικός της ομάδας, αλλά συχνά αυτός που κρατούσε τον άξονα των σχέσεων. Όσοι τον γνώρισαν μιλούν για ένα παιδί που μπορούσε να είναι ταυτόχρονα αποστασιοποιημένο και ιδιαίτερα επιδραστικό σε όσους τον αποδέχονταν.

Στο σχολείο δεν ξεχώριζε ιδιαίτερα. Οι βαθμοί του ήταν μέτριοι, με αδυναμίες στην προσπάθεια και τη συνέπεια. Παρά τους μεταγενέστερους ισχυρισμούς περί μαθηματικής ιδιοφυΐας, οι συμμαθητές του τον περιγράφουν ως έναν μέτρι μαθητή χωρίς ιδιαίτερη ακαδημαϊκή λάμψη.

Κάποιοι τον θυμούνται σχεδόν αόρατο, αφού δεν συμμετείχε ιδιαίτερα σε συζητήσεις, δεν τραβούσε την προσοχή.

Ο Ντόναλντ Τραμπ και Τζέφρι Επστάιν / GettyImages

Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι περνούσε απαρατήρητος. Όσοι τον γνώριζαν είχαν την εικόνα κάποιου που προτιμά τον έλεγχο, τη διακριτική επιρροή και τις σχέσεις αποκλειστικότητας.

Στην εφηβεία, ο Επστάιν αλλάζει εξωτερικά. Χάνει βάρος, γίνεται πιο λεπτός και αρχίζει να ταξιδεύει, κυρίως με την παρέα του. Τα ταξίδια αυτά – στην Ευρώπη, σε καλοκαιρινές εξορμήσεις και σε άτυπες περιπλανήσεις – λειτουργούν ως είσοδος σε έναν κόσμο χωρίς σταθερές.

Εκεί, σύμφωνα με τις μαρτυρίες των φίλων του, αναπτύσσει μια έντονη ικανότητα προσαρμογής. Δεν ακολουθεί κανόνες με ευλάβεια, αλλά τους χειρίζεται, τους δοκιμάζει, τους παρακάμπτει. Η έννοια της «ελευθερίας» σε αυτή τη φάση μοιάζει περισσότερο με απουσία ορίων παρά με συνειδητή ανεξαρτησία.

Αυτό που κάνει την αναδρομή στην παιδική του ηλικία τόσο δύσκολη είναι η απόλυτη αντίφαση των μαρτυριών. Για κάποιους ήταν ένα εσωστρεφές, έξυπνο αλλά κοινωνικά δύσκολο παιδί. Για άλλους, ένας χαρισματικός φίλος με χιούμορ, γενναιοδωρία και αφοσίωση.

Και οι δύο εικόνες φαίνεται να συνυπάρχουν χωρίς να αλληλοαναιρούνται πλήρως, σημειώνουν οι New York Times.

Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο ίσως δεν είναι το τι ήταν, αλλά το πώς σχετιζόταν με τους άλλους: έντονη προσκόλληση σε λίγους, απόσταση από τους πολλούς, και μια σταθερή ανάγκη να ορίζει ο ίδιος τα όρια κάθε σχέσης.

Κοιτάζοντας πίσω, προκύπτει ένα δύσκολο ερώτημα: υπήρχε κάτι «ορατό» που να προμήνυε το μέλλον και το τέρας στο οποίο θα εξελισσόταν;

Σχόλια
Σχολίασε εδώ
50 /50
2000 /2000
Όροι Χρήσης. Το site προστατεύεται από reCAPTCHA, ισχύουν Πολιτική Απορρήτου & Όροι Χρήσης της Google.
Κόσμος
Ακολουθήστε το Νewsit.gr στο Google News και ενημερωθείτε πρώτοι για όλη την ειδησεογραφία και τα τελευταία νέα της ημέρας
Πιο δημοφιλή
1
2
3
4
5
Πιο σχολιασμένα
157
134
85
55
51
Κόσμος: Περισσότερα άρθρα
Μάχη με τον χρόνο για επιζώντες από τον διπλό σεισμό στη Βενεζουέλα - 920 νεκροί και πάνω 50.000 αγνοούμενοι
Στη Λα Γουάιρα, πολλά κτίρια έχουν μετατραπεί σε τεράστιους σωρούς ερειπίων με τους κατοίκους και τα σωστικά συνεργεία που φτάνουν από όλο τον κόσμο να αναζητούν ένα ίχνος ζωής
Συντρίμμια από τον σεισμό στη Βενεζουέλα
Ιράν: Χτυπήσαμε στρατιωτικούς στόχους των ΗΠΑ σε αντίποινα για τις δικές τους επιθέσεις
Το βράδυ της Παρασκευής είχε γίνει αμερικανική επίθεση σε αποθήκες πυραύλων της Τεχεράνης ως απάντηση ιρανικού πλήγματος σε εμπορικό πλοίο με σημαία Σιγκαπούρης στα Στενά του Ορμούζ
Αμερικανικά πυραυλικά συστήματα αεράμυνας τύπου Patriot στο Κουβέιτ
Newsit logo
Newsit logo