Η 1η Αυγούστου είναι «η ημερομηνία κατά την οποία θα έχουμε χρησιμοποιήσει περισσότερα δένδρα, νερό, καλλιεργήσιμα εδάφη και ψάρια απ’ όσα η Γη μπορεί να μας παράσχει μέσα σ’ έναν χρόνο για να τραφούμε, να στεγαστούμε και να μετακινηθούμε και θα έχουμε εκπέμψει περισσότερο άνθρακα απ’ όσον μπορούν να απορροφήσουν οι ωκεανοί και τα δάση», εξηγεί η Βαλερί Γκραμόν του Παγκόσμιου Ταμείου για τη Φύση (WWF), εταίρου της Global Footprint Network.
«Θα χρειαζόμασταν σήμερα το αντίστοιχο 1,7 Γης για να ανταποκριθούμε στις ανάγκες μας», υπογραμμίζει το WWF σε ανακοίνωσή του.
Η ημερομηνία αυτή είναι η πιο πρόωρη που έχει ποτέ καταγραφεί αφότου άρχισε να προσδιορίζεται η «ημέρα της υπέρβασης» στις αρχές της δεκαετίας του 1970, όταν η ημέρα αυτή είχε οριστεί στις 29 Δεκεμβρίου. Το 2017 είχε καταγραφεί στις 3 Αυγούστου.
Η κίνηση «επιταχύνθηκε εξαιτίας της υπερκατανάλωσης και της σπατάλης», εξηγεί η Βαλερί Γκραμόν, η οποία υπενθυμίζει πως περίπου το ένα τρίτο των τροφίμων στον κόσμο καταλήγει στους σκουπιδοτενεκέδες. «Δυσκολεύουμε την ικανότητα του πλανήτη να αναγεννάται», αντλώντας για παράδειγμα από τα αποθέματα ψαριών, προσθέτει.
Η κατάσταση διαφέρει πολύ ανάλογα με τη χώρα. «Έχουμε διαφορετικές ευθύνες: μικρές χώρες με μικρό πληθυσμό, όπως το Κατάρ και το Λουξεμβούργο, έχουν εξαιρετικά ισχυρό οικολογικό αποτύπωμα», υπογραμμίζει ο Πιέρ Κανέ του WWF. Αν το σύνολο της ανθρωπότητας ζούσε όπως αυτοί, η «ημέρα της υπέρβασης» θα ερχόταν από τις 9 ως τις 19 Φεβρουαρίου. Αντιθέτως, σε μια χώρα όπως το Βιετνάμ, η ημερομηνία υπέρβασης είναι η 21η Δεκεμβρίου.
«Οφείλουμε να περάσουμε από την κραυγή συναγερμού στη δράση», εκτιμά ο Πιέρ Κανέ, ο οποίος εκφράζει την ανησυχία του για τη νέα άνοδο των εκπομπών CO2 σε παγκόσμιο επίπεδο το 2017, έπειτα από τρία χρόνια σταθεροποίησης.
Στην ιστοσελίδα για την «ημέρα της υπέρβασης» παρουσιάζονται διάφορες λύσεις για να ανατραπεί η τάση: επανεξέταση του τρόπου με τον οποίο διαμορφώνονται οι πόλεις, ανάπτυξη και προώθηση της πράσινης ενέργειας, μάχη κατά της σπατάλης των τροφίμων και της υπερκατανάλωσης κρέατος, περιορισμός της δημογραφικής επέκτασης.
