Στο άρθρο που υπογράφεται από τον αρχισυντάκτη της εφημερίδας, Ράινχαρντ Γκέβαιλ, αναφέρεται πως η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, μπορεί να είναι άπειρη και να ενεργεί αδέξια, ωστόσο είναι μόλις πέντε μήνες στο αξίωμα, έχοντας ελάχιστη υποστήριξη.
Όπως αναφέρεται, μπορεί κανείς να κατηγορεί τους Έλληνες για αρκετά πράγματα, όπως για την εξαπάτηση του κράτους κατά τη διάρκεια των προηγούμενων χριστιανοδημοκρατικών και σοσιαλδημοκρατικών κυβερνήσεων – κάτι που πρέπει να αλλάξει. Το βασικό ωστόσο λάθος βρίσκεται στο μηχανισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου λανθασμένα κριτήρια και η πλήρης κυριαρχία της Γερμανίας κοστίζουν πολύ περισσότερο από την φτωχή Ελλάδα. Αυτό το έχουν καταλάβει η Κίνα και οι ΗΠΑ. Γιατί δεν το καταλαβαίνει η Ευρώπη; – αναρωτιέται ο αρχισυντάκτης της εφημερίδας.
Ο Ράινχαρντ Γκέβαιλ αναφέρει στην αρχή του άρθρου ότι ο βραβευμένος με το Νόμπελ Οικονομίας, Τζόζεφ Στίγκλιτς προειδοποίησε, “ξεχάστε την πολιτική λιτότητας, ή ζήστε με τις τεράστιες αρνητικές συνέπειες της”, και ο Κινέζος πρωθυπουργός τάχτηκε στις Βρυξέλλες υπέρ της παραμονής της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, τονίζοντας την πρόθεση της Κίνας να παράσχει τα οικονομικά μέσα για τα επενδυτικά ταμεία της Ε.Ε..
Παρατηρώντας, ότι από την πλευρά του ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών προειδοποίησε επανειλημμένα την Ε.Ε. ότι μια έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη θα είχε καταστροφικές συνέπειες στην παγκόσμια οικονομία, ο αρχισυντάκτης της εφημερίδας διερωτάται τί άραγε κάνει η Ευρώπη – για να απαντήσει ο ίδιος, ότι αυτή επιμένει στα μέτρα λιτότητας στην Ελλάδα.
Το ότι με αυτή την πολιτική λιτότητας, η Ελλάδα έχει χάσει από το 2010 το ένα τέταρτο της οικονομικής της απόδοσης φαίνεται να μην ενδιαφέρει κανέναν στην ΕΕ – σημειώνεται στο άρθρο. Αντίστοιχα δεν ενδιαφέρει κανέναν, το ότι η Ευρωζώνη με τη “λόξα” της για λιτότητα απειλεί την ευημερία της πλουσιότερης οικονομικά περιοχής του κόσμου, όπως επίσης φαίνονται ασήμαντα για την Ε.Ε. η ανάπτυξη και οι θέσεις εργασίας, καθώς η ίδια έχει ως μόνο μέλημά της την ύπαρξη ενός πρωτογενούς πλεονάσματος στον Προϋπολογισμό του 2015, γράφει ο Ράινχαρντ Γκέβαιλ.
Αυτήν την απόμακρη Ε.Ε., είναι φυσικό να την αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό οι Ευρωπαίοι πολίτες που ζούσαν έως τώρα σε έθνη και να ανησυχούν όταν οι δήμαρχοι και οι κυβερνήσεις δεν μπορούν πλέον να είναι αυτόνομοι – σημειώνεται στο άρθρο. Ακριβώς αυτή ωστόσο είναι η εξέλιξη του κόσμου, και εάν η Ευρώπη δεν αντιμετωπίσει πολιτικά την παγκοσμιοποίηση, τότε η Ελλάδα θα είναι το μικρότερο των προβλημάτων.
Τί είναι τα 300 δισεκατομμύρια ευρώ χρέους της Ελλάδας, μπροστά στο δεκαπλάσιο αυτού του ποσού που εισέρρευσε στις τράπεζες κατά τη διάρκεια της δημοσιονομικής κρίσης, σαν να μην υπήρχε καν μια τέτοια κρίση; – αναρωτιέται ο αρχισυντάκτης της “Βίνερ Τσάιτουνγκ”.
ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ
