Ο ηθοποιός δηλώνει ότι έχει σοκαριστεί ακριβώς από την θερμή υποδοχή που του επιφύλαξαν (ως Χίτλερ) οι Γερμανοί.
Η ταινία «Look Who’s Back» είναι μια μεταφορά του σατιρικού μυθιστορήματος του συγγραφέα Τίμουρ Φέρμες που έχει πουλήσει περισσότερα από ένα εκατομμύριο αντίτυπα. Στις σελίδες του βιβλίου, ο Χίτλερ ξυπνά στη σύγχρονη εποχή, αναδεικνύεται σε διασημότητα και εισέρχεται και πάλι και στον πολιτικό στίβο.
Ο Φέρμες επισήμανε ότι έγραψε το βιβλίο προκειμένου να καταγγείλει τον «εφησυχασμό» των Γερμανών για τους ναζιστές και να επισημάνει την πεποίθησή του ότι ο Χίτλερ θα είχε ενδεχομένως σήμερα μια ευκαιρία να επιτύχει ξανά, παρότι το σύγχρονο γερμανικό κράτος έχει οικοδομηθεί για να εγγυηθεί ότι η ναζιστική τυραννία δεν θα αναβιώσει ποτέ ξανά.
Ο σκηνοθέτης της ταινίας και ο βασικός πρωταγωνιστής υπογράμμισαν ότι ο χρόνος που πέρασαν περιοδεύοντας στη Γερμανία τους «άνοιξε τα μάτια», καθώς υπήρξαν μάρτυρες μιας μετατόπισης της γερμανικής κοινωνίας προς πολύ πιο συντηρητικές θέσεις σε επίπεδο συμπεριφοράς.
«Πώς μπορεί να γίνεται αυτό, τόσοι πολλοί άνθρωποι να αντιδρούν θετικά στον Χίτλερ, να τον αποδέχονται;» διερωτήθηκε ο σκηνοθέτης Ντέιβιντ Βνεντ μιλώντας στο τηλεοπτικό δίκτυο ARD.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Στην ταινία εμφανίζεται ο ηθοποιός Όλιβερ Μασούκι, με το χαρακτηριστικό μουστάκι του δικτάτορα, να αναμειγνύεται με τον κόσμο, να ανταλλάσσει χειραψίες, να ποζάρει για μια φωτογραφία στο πλευρό πυροσβεστών και να χαϊδεύει κατοικίδια ζωάκια ή ακόμα και κατσικάκια.
«Ο κόσμος σύντομα ξεχνάει ότι τον καταγράφουν οι κάμερες και αρχίζει να συνομιλεί με τον άνδρα, να του ανοίγεται» τόνισε ο Μασούκι.
Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν λίγο πριν την ανάδειξη του αντιισλαμικού κινήματος PEGIDA, δεκάδες χιλιάδες υποστηρικτές του οποίου βγήκαν στους δρόμους.
«Δε μας εξέπληξε που κατέκλυσαν τους δρόμους. Πρόκειται για τη μεσαία τάξη που κλίνει προς τα δεξιά – τα έχουμε καταγράψει όλα με τις κάμερες» δήλωσε ο Μασούκι.
Η επιτυχία του βιβλίου και το ενδιαφέρον των μέσων μαζικής ενημέρωσης αντανακλούν, σημειώνει το πρακτορείο ειδήσεων Ρόιτερς, τη σαγήνη που νιώθει μέρος της γερμανικής κοινωνίας προς το σκοτεινότερο κεφάλαιο της ιστορίας της, 70 χρόνια μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και του Ολοκαυτώματος.
ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ
