Η ηθοποιός Mariska Hargitay πρωταγωνίστρια της σειράς «Law & Order: Special Victims Unit» αποκάλυψε ότι έπεσε θύμα βιασμού στα 30 της από έναν άνδρα που θεωρούσε φίλο της.
Η ηθοποιός μοιράστηκε την τραυματική εμπειρία του βιασμού της με ένα κείμενο που έγραψε και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό People.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
«Ένας άντρας με βίασε στα 30 μου. Δεν ήταν καθόλου σεξουαλικό. Ήταν κυριαρχία και έλεγχος. Υπερβολικός έλεγχος» είπε αρχικά η γνωστή ηθοποιός και συνέχισε: «Ήταν φίλος. Μετά δεν ήταν.
Δοκίμασα όλους τους τρόπους που ήξερα για να ξεφύγω από αυτό. Προσπάθησα να κάνω αστεία, να γίνω γοητευτική, να βάλω ένα όριο, να χρησιμοποιήσω τη λογική, να πω “όχι”.
Μου άρπαξε τα χέρια και με κράτησε κάτω. Ήμουν τρομοκρατημένη. Δεν ήθελα να κλιμακωθεί σε βία. Τώρα ξέρω ότι ήταν ήδη σεξουαλική βία, αλλά φοβόμουν ότι θα γινόταν σωματικά βίαιος. “Πάγωσα”, μια συνηθισμένη αντίδραση στο τραύμα όταν δεν υπάρχει επιλογή διαφυγής. Βγήκα έξω από το σώμα μου».
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η Mariska Hargitay λέει ότι προσπάθησε να «θάψει» τον βιασμό της στο πίσω μέρος του μυαλού της, ώστε να μπορέσει να το ξεπεράσει. «Δεν συνέβη ποτέ. Τώρα τιμώ αυτό το κομμάτι. Έκανα αυτό που έπρεπε να κάνω για να επιβιώσω».
Εξομολογήθηκε ακόμη ότι είχε πει στον σύζυγό της, Peter Hermann, ότι «δεν ήταν βιασμός» επειδή γνώριζε τον δράστη.
«Για πολύ καιρό, επικεντρώθηκα στη δημιουργία ενός ιδρύματος για να βοηθήσω τους επιζώντες κακοποίησης και σεξουαλικής βίας να θεραπευτούν. Έφτιαξα το Joyful Heart. Νομίζω ότι έπρεπε να δω πώς θα μπορούσε να θεραπευτεί κανείς από αυτό» λέει στη συνέχεια και τονίζει ότι μέσω του ιδρύματος βρήκε τη θεραπεία που χρειαζόταν.
Επίσης, η 60χρονη ηθοποιός τόνισε πως πολύς κόσμος θεωρεί ότι δεν υφίσταται βιασμός εάν γνωρίζεις τον θύτη, υπογραμμίζοντας πως αυτό είναι λάθος.
«Κατά καιρούς είχα μιλήσει για το τι μου έκανε αυτό το άτομο, αλλά το είχα ελαχιστοποιήσει. Ο σύζυγός μου με θυμάται να λέω, “δηλαδή, δεν ήταν βιασμός”. Τότε τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν μέσα μου, και άρχισα να μιλάω για αυτό πιο σοβαρά με τους πιο κοντινούς μου ανθρώπους.
Ήταν οι πρώτοι που το ονόμασαν όπως ήταν: βιασμό. Ήταν ευγενικοί και προσεκτικοί, αλλά το να το πουν με το όνομά του ήταν σημαντικό. Τότε έκανα την δική μου συνειδητοποίηση, τον δικό μου απολογισμό».
«Γίνομαι 60 και είμαι τόσο βαθιά ευγνώμων για το πού βρίσκομαι. Είμαι ανανεωμένη και πλημμυρίζω από συμπόνια για όλους εμάς που έχουμε υποφέρει. Και στέκομαι περήφανα στη διαδικασία» κατέληξε.
