Γιάννης Πάριος και Νάνα Μούσχουρη μίλησαν για την Μαρινέλλα στην εκπομπή «Το Πρωινό» του ΑΝΤ1. Οι δύο σπουδαίοι καλλιτέχνες μίλησαν για την προσωπικότητα και την καριέρα της συναδέλφου τους, που έφυγε από τη ζωή το Σάββατο (28-03-2026) σε ηλικία 87 ετών. «Υποκλίθηκαν» στην αξία της και τόνισαν πως κατάφερε να αφήσει εποχή στην ελληνική μουσική με σκληρή δουλειά και σωστές συνεργασίες.
Ο Γιάννης Πάριος και η Νάνα Μούσχουρη εξέφρασαν τη θλίψη τους για την απώλεια και τόνισαν πως η Μαρινέλλα θα συνεχίσει να ζει μέσα από τα τραγούδια της. Μέσα από τις επιτυχίες που ερμήνευσε και καθόρισαν μια ολόκληρη εποχή στην εγχώρια δισκογραφία. Με θάρρος, πείσμα και δουλειά, κατάφερε όλα όσα ονειρευόταν όταν έμπαινε πριν από δεκαετίες σε αυτόν τον δύσκολο χώρο.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Ο Γιάννης Πάριος ανέφερε για την Μαρινέλλα: «Αυτοί οι άνθρωποι δεν φεύγουν ποτέ. Αυτοί οι φάροι. Δεν έφυγε ούτε πρόκειται να φύγει. Μόνο το όνομά της φτάνει. Δεν ήταν “η μεγάλη κυρία της ελληνικής μουσικής”. Ήταν κυρία. Το κυρία φτάνει αλλά ήταν και μεγάλη τραγουδίστρια» είπε αρχικά ο 80χρονος καλλιτέχνης που είχε συνεργαστεί ουκ ολίγες φορές στο παρελθόν με την Μαρινέλλα.
Συνέχισε στο ίδιο πνεύμα λέγοντας: «Ενώ ήταν καθηγήτρια πανεπιστημίου στη μουσική, ήταν ταυτόχρονα και η πιο υπάκουη μαθήτρια. Και η πιο σωστή επαγγελματίας. Να μας περιμένει, ερχόμαστε» είπε συγκινημένος ο Γιάννης Πάριος.
Συγκλονισμένη από τον θάνατο της Μαρινέλλας και η Νάνα Μούσχουρη: «Δεν μπορώ να συνέλθω ακόμα από το σοκ. Κρίμα. Είναι τόσα πολλά χρόνια και είμαι πολύ, πολύ στεναχωρημένη. Εγώ γνώρισα τη Μαρινέλλα πολύ νωρίς, στο μεγάλο της σουξέ.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Εγώ δεν ήμουνα πάρα πολύ γνωστή εκείνη την εποχή, αλλά την αγαπούσα πάρα πολύ. Κι όταν αργότερα βγήκα έξω το ’60, την κάλεσα κάποτε και ήρθε και έπαιξε στο BBC μαζί μου. Και περάσαμε πάρα πολύ ωραία τις τρεις-τέσσερις μέρες που κάθισε για να κάνουμε πρόβες, και τελικά κάναμε ένα τραγούδι το οποίο είναι και πολύ σημαντικό, το «Το Μινόρε της Αυγής».
Το γεγονός ότι πριν από ένα χρόνο που έγινε αυτό, από εκείνη τη στιγμή έχω μία θλίψη, γιατί ήθελα να πάω να τη δω και δεν μπορούσα, γιατί ήταν στο νοσοκομείο και δεν ήτανε αρκετά καλά για να δει κόσμο. Κι αυτό μου μένει παράπονο. Αυτό που μ’ ενδιαφέρει, είναι η τραγουδίστρια κι ο άνθρωπος. Και για μένα ήτανε πολύ αγαπημένη. Αλλά το πιο σημαντικό είναι, εκείνη να βρει την ειρήνη. Και ελπίζω να είναι εκεί που πάει, ευτυχισμένη. Και ποτέ δεν ξέρεις, καμιά φορά, όταν θα φύγω κι εγώ, μπορεί να συναντηθούμε».
