Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση Σαμαρά προσπαθεί να αντιμετωπίσει, τη μεταρρυθμιστική κόπωση που παρατηρείται στο εσωτερικό της, αλλά και να πιέσει την τρόικα για αλλαγή ρότας. Μέλημά της λένε στο Μέγαρο Μαξίμου είναι η αποκατάσταση της διαπραγματευτικής αξιοπιστίας της. «Εάν πηγαίνουν καλά τα έσοδα, θα υπάρχουν περισσότερες ευκαιρίες για μειώσεις φόρων, υπό την προϋπόθεση ότι έχει προχωρήσει το διαρθρωτικό σκέλος (π.χ. απολύσεις στο Δημόσιο)» αναφέρει χαρακτηριστικά στέλεχος του υπουργείου Οικονομικών.
Είναι προφανές επίσης ότι στην κυβέρνηση αναγμωρίζουν ότι από τη μια μεριά υπάρχουν ανάγκες για διορθωτικές κινήσεις και από την άλλη οι μεταρρυθμίσεις πρέπει να γίνουν και αυτό φέρεται να το κατανοεί και η νέα ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών.
Παράλληλα βλέπουν ότι το πράγμα με τους φόρους δεν πάει άλλο, εξ ου και οι διαρροές για την ανάγκη η χώρα να ζητήσει μειώσεις φόρων, αλλά για να το κάνει αυτό θα πρέπει πάει θωρακισμένη στην διαπραγμάτευση του Σεπτεμβρίου.
Και πώς θα γίνει αυτό;
Μονόδρομος λένε στελέχη της κυβέρνησης είναι να μπει φρένο σε πολιτικαντισμούς και φληναφήματα απέναντι σε όσους αντιμετωπίζουν το κράτος ως ιερά αγελάδα, καθώς οι τομές στο κράτος πρέπει να είναι βαθιές, αλλά σε καμία περίπτωση οριζόντιες.
Οι μεταρρυθμίσεις που καλείται να προωθήσει έστω και τώρα η κυβέρνηση πρέπει να είναι ζυγισμένες και τεκμηριωμένες γιατί μόνο έτσι ο κόσμος θα μπορέσει να τις κατανοήσει και να τις στηρίξει.
Η κυβέρνηση Σαμαρά θα κληθεί να δώσει διαπιστευτήρια αξιοπιστίας πέρα από τις μεταρρυθμίσεις στο δημόσιο και στον τομέα των αποκρατικοποιήσεων και οι κινήσεις που θα κάνει στον τομέα αυτό θα πρέπει να ακολουθούν όχι λογική εισπρακτική, αλλά αναπτυξιακή.
Κάθε πώληση κρατικής περιουσίας θα πρέπει να δημιουργεί υπεραξίες, να πυροδοτεί τον ανταγωνισμό, να φέρνει επενδύσεις και βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας. Και το ίδιο φυσικά ισχύει και για τις τράπεζες που εξετάζουν αναδιαρθρώσεις των χαρτοφυλακίων τους.
Άλλωστε σειρά κρίσιμων διαγωνισμών έρχονται μέσα στον Ιούλιο. Μαρίνες Αλίμου, Ύδρας, Ν. Επιδαύρου και Πόρου, αξιοποίηση ακινήτων, μοντέλα προεξόφλησης μελλοντικών εσόδων από ακίνητα, μέσω είτε τιτλοποίησης, ίδρυση επενδυτικής εταιρείας που θα εισαχθεί στο χρηματιστήριο είναι στο μενού των ιδιωτικοποιήσεων με τον πήχη να έχει τεθεί στο φιλόδοξο 1,5 δισ. ευρώ.
Εντός του Ιουλίου, επίσης, προγραμματίζεται η κατάθεση δεσμευτικών προσφορών για τα 14 περιφερειακά αεροδρόμια, για την ΤΡΑΙΝΟΣΕ καθώς και για την εταιρεία διαχείρισης του τροχαίου υλικού του ΟΣΕ (ROSCO). Επίσης αναμένεται και η προκήρυξη για την παραχώρηση της Εγνατίας Οδού, αλλά και του διαγωνισμού για την πώληση του 55% που κατέχει το ελληνικό δημόσιο στην «Αερολιμήν Αθηνών» που διαχειρίζεται το «Ελευθέριος Βενιζέλος».
Επίσης, εντός του επόμενου τριμήνου αναμένονται και οι δεσμευτικές προσφορές από τους πέντε ομίλους που πέρασαν στο τελικό στάδιο για τον ΟΛΠ.
Αντίστοιχα στις τράπεζες οι εκκαθαρίσεις στα δανειακά επιχειρηματικά χαρτοφυλάκια (ξενοδοχείων, ακτοπλοϊκών εταιριών κτλ) ή οι πωλήσεις περιουσιακών στοιχείων όπως η NBGI, θυγατρική συμμετοχών της Εθνικής Τράπεζας στο Λονδίνο (για την πώληση της οποίας διαφαίνεται θόρυβος…) θα πρέπει να αξιολογηθούν και να εκτιμηθεί σωστά αν σε αυτή τη συγκυρία θα πρέπει να πωληθούν, καθώς έρχονται τα νέα stress test.
Ερωτήματα κομβικά για κλάδους στρατηγικούς της οικονομίας πρέπει να απαντηθούν πειστικά, μακριά από σκιές ξεπουλήματος που μπορεί να κάνουν ζημιά στην μεγάλη προσπάθεια που καταβάλει η χώρα, οι επιχειρήσεις, οι εγχώριες τράπεζες και οι πολίτες.
Όλοι πρέπει να καταλάβουν ότι οι αναδιαρθρώσεις, οι ιδιωτικοποιήσεις, ακόμα και οι όποιες τομές στο δημόσιο υπηρετούν ένα και μόνο στόχο. Την εξυγίανση της οικονομίας και την πυροδότηση ενός νέου αναπτυξιακού κύκλου μακριά από λογικές οριζόντιων μέτρων και ξεπουλήματος. Δεν το αντέχουμε άλλωστε άλλο.
