ΟΠΕΚΕΠΕ: Ερωτήματα από την έκθεση Τυχεροπούλου – Τι σημαίνουν για την πλειονότητα των βουλευτών των οποίων ήρθη η ασυλία

Νέα δεδομένα και μια σειρά από ερωτήματα βάζει στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ το εσωτερικό πόρισμα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, γνωστό και ως «Έκθεση Τυχεροπούλου», το οποίο ήρθε στο προσκήνιο αφού πραγματοποιήθηκε στη Βουλή η συζήτηση και ψηφοφορία για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής που είχαν ζητήσει ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά.

Πιο συγκεκριμένα, πρόκειται για το πόρισμα το οποίο βασίζεται στη δικογραφία που οδήγησε στην άρση ασυλίας δεκατριών βουλευτών και που συνέταξε η Παρασκευή Τυχεροπούλου, ειδική επιστήμονας που ορίστηκε από την εντεταλμένη Ευρωπαία Εισαγγελέα Πόπη Παπανδρέου για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Το πόρισμα παραδόθηκε στο γραφείο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στην Αθήνα στις 18 Μαΐου 2026, ενώ η άρση ασυλίας των βουλευτών είχε γίνει ήδη από τις 22 Απριλίου 2026 και η συζήτηση στη Βουλή για την προανακριτική πραγματοποιήθηκε στις 21 Μαΐου 2026.

Οι εμπλεκόμενοι, από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, βουλευτές και οι συνήγοροί τους παρέλαβαν το πόρισμα μέσω της δικογραφίας, και τότε έγινε αντιληπτό πως για την πλειοψηφία των υποθέσεων που εξετάζει, οι τηλεφωνικές επικοινωνίες που έγιναν προς τον ΟΠΕΚΕΠΕ δεν προκάλεσαν καμία ζημία στα ευρωπαϊκά κονδύλια.

ΟΠΕΚΕΠΕ: Εξετάζονται 11 υποθέσεις βουλευτών

Σύμφωνα με πληροφορίες από ανθρώπους που έχουν γνώση του πορίσματος, η Παρασκευή Τυχεροπούλου εξετάζει συνολικά τις υποθέσεις 11 βουλευτών των οποίων ήρθη η ασυλία. Για τις έξι από αυτές στην έκθεση αποκλείεται κατηγορηματικά η οποιαδήποτε ζημιά στα ευρωπαϊκά κονδύλια. Για τις υπόλοιπες πέντε, το πόρισμα σημειώνει πως αν υπήρξε ζημία, αυτή δεν μπορεί να αποδειχθεί.

Το ύψος της ζημίας από την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ

Κατά την πρόταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας η ζημία του Δημοσίου συνολικά υπερβαίνει το 1.200.000 ευρώ. Κατά την έκθεση Τυχεροπούλου, η ζημία, στο σύνολό της, για όλους τους βουλευτές φτάνει σε ένα ποσό 115.000 ευρώ – περίπου το ένα δέκατο. Άρα, συνολικά δεν φτάνει στο όριο του κακουργήματος.

Νομικοί κύκλοι σημειώνουν ότι και στις δύο περιπτώσεις είναι προφανές πως απουσιάζει η προϋπόθεση η οποία καθορίζει για την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, το αν μπορεί να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα που είναι ο «κίνδυνος για τα Ευρωπαϊκά Ταμεία». Όπως αναφέρουν, αν δεν διαπιστώνεται ο σχετικός κίνδυνος ή το αν έχει προκληθεί ζημία στα ευρωπαϊκά ταμεία, τότε η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν μπορεί να ασκήσει δίωξη καθώς η υπόθεση βγαίνει εκτός της αρμοδιότητάς της.

Η εξέλιξη αυτή προκαλεί δύο βασικά ερωτήματα, τα οποία έχουν τεθεί ήδη στο δημόσιο διάλογο από τους συνηγόρους, όπως ο κ. Δημητρακόπουλος ή και από τα ίδια τα πρόσωπα των οποίων έχει αρθεί ήδη η ασυλία.

Τα ερωτήματα που δημιουργούνται

Το πρώτο και βασικό ερώτημα αφορά στη χρονική διάσταση: Γιατί η συγκεκριμένη έκθεση παραγγέλθηκε κατόπιν της διαδικασίας ή της υποβολής αιτήματος της άρσης ασυλίας των 11 βουλευτών;

-Η ασυλία των βουλευτών αίρεται στις 22 Απριλίου 2026, ενώ η έκθεση Τυχεροπούλου ζητήθηκε στις 28 Απριλίου 2026. Γιατί δεν ζητήθηκε η έκθεση Τυχεροπούλου πριν σταλεί η δικογραφία στη Βουλή, δηλαδή στις 30 Μαρτίου 2026;

-Και γιατί η έκθεση, αφού βρισκόταν ήδη στα γραφεία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στις 18 Μαΐου 2026, δεν ελήφθη υπόψη κατά τη συζήτηση στη Βουλή για την προανακριτική στις 21 Μαΐου 2026 για μια υπόθεση που μάλιστα χαρακτηρίστηκε ως κακουργηματικής φύσεως;