«Μακαριώτατε, κατά την εμβληματική αυτή επέτειο της συμπλήρωσης 10 ετών από την εκλογή σας ως αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος, θέλω να σας διαβεβαιώσω, εκφράζοντας όπως πιστεύω το κοινό αίσθημα, ότι έχετε ήδη αποδειχθεί άξιος ιεράρχης και άξιος προκαθήμενος της Εκκλησίας της Ελλάδος», τόνισε ο κ. Παυλόπουλος.
«Και τούτο πρωτίστως διότι, μέσα σε ταραγμένους και χαλεπούς καιρούς, οδηγείτε το Σεπτό Σκάφος της Εκκλησίας της Ελλάδος ως οιακοστρόφος Σύνεσης και Σοφίας, ιδίως δε ως εκφραστής, τόσο για τον Κλήρο όσο και για τον Ορθόδοξο λαό μας, του κορυφαίου Μακαρισμού (Ματθ. 5,9):
“Μακάριοι οι ειρηνοποιοί, ότι αυτοί υιοί Θεού κληθήσονται”. Από το σύνολο των πολλών αρετών σας, ας μου επιτραπεί, υπό την ιδιότητά μου ως Προέδρου της Δημοκρατίας, ν΄αναφερθώ, για λόγους που συνδέονται αυτονοήτως με την ιδιότητά μου αυτή, μόνον στις εξής δύο:
Πρώτον, έχετε συμβάλει τα μέγιστα προς την κατεύθυνση της αρμονικής συμπόρευσης Πολιτείας και Εκκλησίας, σύμφωνα με τα δεδομένα της Ιστορίας μας και του Συντάγματός μας, το οποίο αποτελεί τον θεμέλιο λίθο της έννομης τάξης μας. Και για να γίνω σαφέστερος: Επί των ημερών σας, τηρείται απολύτως ο σεβασμός του ρόλου που επιφυλάσσει το Σύνταγμά μας στην Εκκλησία, και ο οποίος συνίσταται στην εκ μέρους της Εκκλησίας εκπλήρωση της πνευματικής της αποστολής, δίχως ανάμειξη στις κατά τις συνταγματικές ρυθμίσεις αρμοδιότητες της Πολιτείας. Τούτο επιτρέπει στην Πολιτεία να τηρεί, έναντι της Εκκλησίας, την στάση εκείνη, την οποία επιβάλλει η, ιστορικώς πλήρως τεκμηριωμένη, καθοριστική συμβολή της Εκκλησίας, διαχρονικώς, στους μεγάλους αγώνες του λαού μας και του έθνους μας για την υπεράσπιση της πατρίδας μας και της Ιστορίας μας.
Δεύτερον, στην “καρδιά”, κυριολεκτικώς, της βαθιάς κοινωνικής και οικονομικής κρίσης, που έχει πλήξει καιρίως την κοινωνία μας, αναλάβατε πλειάδα ουσιαστικών -και μακράν της περιττής δημοσιότητας- πρωτοβουλιών, για την στήριξη του χειμαζόμενου κοινωνικού συνόλου, ιδίως δε των οικονομικώς ασθενέστερων. Με τον τρόπο αυτόν η Εκκλησία της Ελλάδος κάλυψε πολλά και σημαντικά κενά ως προς την επαρκή λειτουργία του κοινωνικού κράτους, στα οποία η Πολιτεία μόνη δεν θα ήταν σε θέση ν΄ αντεπεξέλθει. Υπό τα δεδομένα αυτά η Εκκλησία της Ελλάδος έσπευσε, εγκαίρως και αποτελεσματικώς, προς την κατεύθυνση της υπεράσπισης του κοινωνικού ιστού και, συνακόλουθα, της αποφυγής της ρήξης του, η οποία θα είχε επιπλέον ανυπολόγιστες συνέπειες για την πορεία προς την οριστική έξοδο του τόπου μας από την πολυετή και επώδυνη κοινωνική και οικονομική κρίση.
Μέσ΄ από αυτήν την πορεία, η Εκκλησία της Ελλάδος εκπληρώνει την αποστολή της, σύμφωνα με την Ορθόδοξη παράδοση του “Αγαπάτε Αλλήλους” και του “Δικαιοσύνην μάθετε οι ενοικούντες επί της Γης”»
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κλείνει την ομιλία του με ευχές προς τον προκαθήμενο της Ελλαδικής Εκκλησίας: «Μακαριώτατε, σας εύχομαι, εκ βάθους καρδίας, υγεία, δύναμη και μακροημέρευση. Η Εκκλησία της Ελλάδος και ο λαός μας, ανεξαρτήτως μάλιστα θρησκευτικών πεποιθήσεων, έχουν ανάγκη των υπηρεσιών σας και της διακονίας σας».
