Η ευθύνη για την κατάσταση που επικρατεί βαρύνει ως επί το πλείστον τον Αλέξη Τσίπρα και την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ καθώς έχουν περάσει 4 και πλέον μήνες από το Συνέδριο…ενιαιοποίησης του κόμματος, ωστόσο εξακολουθεί να είναι ζητούμενο η ενιαία στάση και άποψη για το μέλλον της χώρας και της πολιτικής που θα ακολουθήσει ο ΣΥΡΙΖΑ προς τούτο.
Η πορεία της ελληνικής οικονομίας στο σκληρό πλαίσιο της δημοσιονομικής προσαρμογής και οι συνεργασίες σε πολιτικό επίπεδο ενόψει εκλογικών αναμετρήσεων αποτελούν δύο πεδία στα οποία καθημερινά αναδεικνύονται διαφορετικές προσεγγίσεις με αποτέλεσμα το στίγμα του κόμματος να θολώνει στα μάτια της κοινωνίας.
Είναι προφανές ότι όσο πλησιάζουμε προς τις εκλογές και το πιθανό σενάριο ο ΣΥΡΙΖΑ να είναι πρώτος ή και αυτοδύναμος, το άγχος κυριεύει την Κουμουνδούρου καθώς βλέπει τοις πράγμασι τα περιθώρια ελιγμών και ανατροπών απέναντι στους σκληρούς και ανάλγητους δανειστές να είναι μικρά και με ένα λαό φοβισμένο και κλεισμένο ουσιαστικά στο σπίτι του έχοντας να αντιμετωπίσει τα μύρια όσα.
Η Κουμουνδούρου επιδιώκει να αντιμετωπίσει την τρόικα και την μνημονιακή πολιτική με όρους κινήματος κάτι που είναι και στη φύση του άλλωστε,ωστόσο η συνταγή μέχρι στιγμής δεν αποδίδει ούτε σε δημοσκοπικό επίπεδο.
Ίσως πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ και η ηγεσία του να πρέπει να αναθεωρήσουν την τακτική και τη στρατηγική τους σε πιο ρεαλιστική βάση χωρίς να απεμπολεί τις αρχές τους και υιοθετώντας ένα στοιχειώδη μεταρρυθμιστικό ρόλο και λόγο στα πολιτικά πράγματα. Κάτι όχι εύκολο αλλά επιβεβλημένο αν προσδοκά θετική ψήφο στις εκλογές και όχι ψήφο απλά και μόνο αντίδρασης και διαμαρτυρίας.
