Ο Θεσσαλός πολιτικός στηλίτευσε τη στάση της τρόικας, η οποία παραβλέπει, μεταξύ άλλων, «τα τεράστια βήματα που έχουμε διανύσει» και ότι «μετά από έξι χρόνια οδυνηρές θυσίες του ελληνικού λαού, μετά από επίμονες προσπάθειες της κυβέρνησης Σαμαρά, και νωρίτερα από το αναμενόμενο, το πρόσημο της ανάπτυξης έγινε θετικό».
Ο κ. Χαρακόπουλος αναγνώρισε, βεβαίως, ότι «δεν έπρεπε να αναμένουμε την έξωθεν επιβολή των μεταρρυθμίσεων. Έπρεπε μόνοι μας, από χρόνια, να τις είχαμε εφαρμόσει». Υποστήριξε, όμως ότι «εκείνο που τώρα προέχει, είναι να αντιληφθεί η τρόικα ότι με τον τρόπο διαχείρισης της τελικής διαπραγμάτευσης, που θα κλείσει το δύσκολο κύκλο της εξόδου της χώρας από την κρίση, στέλνει λάθος μηνύματα στο εσωτερικό και στο εξωτερικό».
Σχετικά με τον ΣΥΡΙΖΑ, ο πρώην υπουργός, είπε πως «ενώ θα ανέμενε κανείς να υπάρχει αρραγές μέτωπο στο εσωτερικό για την τελική έξοδο από τα Μνημόνια, εξακολουθεί να πολιτεύεται χωρίς αίσθημα εθνικής ευθύνης, χωρίς αντίληψη του θεσμικού ρόλου που υποχρεούται να παίξει». Αντιθέτως, «επιμένει, με ένα ρεσιτάλ ανευθυνότητας, και με περισσή άγνοια κινδύνου, να υπονομεύει τη σταθερότητα της χώρας και να ενισχύει την αβεβαιότητα».
Κάλεσε δε τα στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης να επιδείξουν τη δέουσα σοβαρότητα, και να σταματήσουν να χρησιμοποιούν την εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας για να προκαλούν αστάθεια. Ενώ συνέχισε, λέγοντας, ότι «αρκετοί πολίτες θεωρούν ότι δεν υπάρχει πλέον ο φόβος της καταστροφής, η σωτηρία της χώρας είναι δεδομένη, οι ίδιοι δεν έχουν να χάσουν τίποτε από μια πιθανή νίκη των δυνάμεων του λαϊκισμού. Οφείλουμε με αίσθημα ευθύνης να δούμε την πραγματικότητα. Ναι, δεν είμαστε στο 2010, ούτε στο ‘11 ή το ‘12. Μια λάθος πολιτική επιλογή, όμως, αρκεί για να μας γυρίσει πίσω, σε εκείνες τις μαύρες ημέρες και σε ακόμη χειρότερες».
Καταλήγοντας ο Μάξιμος Χαρακόπουλος υπογράμμισε ότι «μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν, αλλά απέναντί μας έχουμε δύο μόνο επιλογές: τη λεωφόρο του λαϊκισμού που οδηγεί στην καταστροφή, και τη στενή οδό της ευθύνης αλλά και συνάμα της ελπίδας» γι’ αυτό και υπερψηφίζει τον προϋπολογισμό.
