Η οικονομική κατάσταση των νοικοκυριών αναδεικνύεται σε βασικό άξονα της αντιπολιτευτικής στρατηγικής της ΕΛ.Α.Σ., η οποία επιχειρεί να αντιπαραθέσει στην κυβερνητική εικόνα της ανάπτυξης τα στοιχεία για το πραγματικό βιοτικό επίπεδο των πολιτών.
Το μήνυμα που εκπέμπει η ΕΛ.Α.Σ. είναι ότι οι θετικοί μακροοικονομικοί δείκτες δεν αποτυπώνονται στην καθημερινότητα της κοινωνίας. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα αναφέρεται από το επιτελείο του Αλέξη Τσίπρα ότι ο μέσος ετήσιος ακαθάριστος μισθός στην Ελλάδα διαμορφώνεται, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλέστηκε, στις 18.000 ευρώ, έναντι 40.000 ευρώ στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η διαφορά ανέρχεται σε 22.000 ευρώ ετησίως, με τον ελληνικό μέσο μισθό να αντιστοιχεί μόλις στο 45% του ευρωπαϊκού. Για την ΕΛ.Α.Σ., η συγκεκριμένη απόκλιση εξηγεί γιατί οι αυξήσεις στις τιμές πλήττουν πολύ εντονότερα τα ελληνικά νοικοκυριά, ακόμη και όταν οι πληθωριστικές πιέσεις έχουν διεθνή αφετηρία.
Στην ίδια κατεύθυνση κινήθηκε και η θέση του κόμματος και στην αγορά καυσίμων καθώς τονίζεται με έμφαση ότι η Ελλάδα παραμένει μεταξύ των χωρών με τη μεγαλύτερη επιβάρυνση, εάν οι τιμές της αμόλυβδης και του πετρελαίου συνεκτιμηθούν με το διαθέσιμο εισόδημα και την αγοραστική δύναμη των πολιτών.
Το 87,1% δυσκολεύεται να τα βγάλει πέρα
Ακόμη πιο έντονο είναι το κοινωνικό αποτύπωμα που επιχειρεί να αναδείξει η Συμπαράταξη μέσα από τα στοιχεία για την οικονομική κατάσταση των πολιτών.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά η Θεώνη Κουφονικολάκου, το 87,1% των πολιτών στην Ελλάδα δήλωσε το 2025 ότι δυσκολεύεται να τα βγάλει πέρα, όταν ο αντίστοιχος μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση περιορίζεται στο 42,5%. Η απόσταση μεταξύ Ελλάδας και Ε.Ε. φθάνει, επομένως, τις 44,6 ποσοστιαίες μονάδες, ενώ το ελληνικό ποσοστό είναι υπερδιπλάσιο του ευρωπαϊκού.
Ανάλογη εικόνα προκύπτει και από τον δείκτη της υποκειμενικής φτώχειας. Σύμφωνα με τα δεδομένα που παρουσίασε η εκπρόσωπος Τύπου, το 67,2% των πολιτών στην Ελλάδα δηλώνει ότι αισθάνεται φτωχό, έναντι 17,6% στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η διαφορά φθάνει τις 49,6 ποσοστιαίες μονάδες, ενώ το ελληνικό ποσοστό είναι σχεδόν τετραπλάσιο του ευρωπαϊκού.
Στην ΕΛ.Α.Σ. θεωρούν ότι αυτά τα ευρήματα ακυρώνουν στην πράξη τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς περί αποτελεσματικής προστασίας των νοικοκυριών. Υποστηρίζουν, μάλιστα, ότι η κυβέρνηση εξακολουθεί να ερμηνεύει τη δυσαρέσκεια των πολιτών, αντί να απαντά στις αιτίες που τη δημιουργούν.
Το ερώτημα προς τη Νέα Δημοκρατία
Η ΕΛ.Α.Σ. θέτει ευθέως στη Νέα Δημοκρατία το ερώτημα εάν αμφισβητεί τα στοιχεία της Eurostat, επιδιώκοντας να μεταφέρει στην κυβέρνηση το βάρος της τεκμηρίωσης. Η πολιτική πίεση που ασκεί η Αμαλίας στηρίζεται στο επιχείρημα ότι οι διεθνείς κρίσεις και οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή επηρεάζουν όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, χωρίς όμως να οδηγούν παντού στις ίδιες οικονομικές και κοινωνικές επιδόσεις.
Σύμφωνα με τη Συμπαράταξη, η κυβέρνηση χρησιμοποιεί την «εισαγόμενη ακρίβεια» ως γενική εξήγηση για προβλήματα που συνδέονται και με τις εσωτερικές πολιτικές επιλογές. Στην κατηγορία αυτή εντάσσει τη στεγαστική επιβάρυνση, την ενεργειακή φτώχεια, τον κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού, τις ανικανοποίητες ανάγκες υγείας και τη μείωση του πραγματικού διαθέσιμου εισοδήματος.
Η στόχευση είναι σαφής με την πολιτική συζήτηση να μεταφέρεται από τους γενικούς ρυθμούς ανάπτυξης στο ποσό που απομένει κάθε μήνα στο νοικοκυριό μετά την κάλυψη της στέγης, της ενέργειας, των καυσίμων, των τροφίμων και των υπόλοιπων βασικών αναγκών.
Η δέσμη μέτρων και το επόμενο πολιτικό στοίχημα
Απέναντι στην κυβερνητική πολιτική, η ΕΛ.Α.Σ. προβάλλει δέσμη παρεμβάσεων για την αντιμετώπιση της ακρίβειας σε όλα τα επίπεδα, από το βασικό καλάθι και την ενέργεια έως τη στεγαστική κρίση.
Το κόμμα του πρώην πρωθυπουργού επιδιώκει με αυτόν τον τρόπο να συνδυάσει την επίθεση προς τη Νέα Δημοκρατία με την παρουσίαση μιας εναλλακτικής πρότασης για τη στήριξη των εισοδημάτων. Το επόμενο πολιτικό της στοίχημα είναι να εξειδικεύσει και να κοστολογήσει τις προτάσεις της, ώστε η καταγραφή της κοινωνικής πίεσης να συνοδευτεί από συγκεκριμένες και εφαρμόσιμες λύσεις.
