Όχι μόνο δεν αποκλιμακώνεται, αλλά περνά πλέον σε νέα, ακόμη πιο σκληρή φάση, η σύγκρουση στην «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», με στελέχη του πρώην Γραφείου Τύπου του κόμματος να εξαπολύουν μετωπική επίθεση κατά της Μαρίας Καρυστιανού, της Μαρίας Γρατσία και του Νίκου Γαλανού. Με βαριές εκφράσεις περί «αυλικών», «μυστικοσυμβούλων», «παλαιοκομματικού απολιθώματος» και «μικρού φοβικού αρχηγικού κόμματος», περιγράφουν μια εικόνα βαθιάς εσωστρέφειας και αποδιοργάνωσης στο εσωτερικό του κόμματος.
Τα νέα πυρά έρχονται να προστεθούν σε ένα ντόμινο αποχωρήσεων, διαγραφών και δημόσιων καταγγελιών που έχει μετατρέψει την εσωκομματική κρίση σε ανοιχτή σύγκρουση για τον χαρακτήρα και τον τρόπο λειτουργίας της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία». Μετά τη διαγραφή του Θανάση Αυγερινού, τις αποχωρήσεις στελεχών και την κοινή παρέμβαση 22 πρώην μελών, τώρα άνθρωποι που υπογράφουν ως «πρώην Γραφείο Τύπου» στρέφονται ευθέως κατά του στενού πυρήνα γύρω από τη Μαρία Καρυστιανού.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
«Ένας πολύ στενός κύκλος αυλικών κατάφερε μέσα σε ελάχιστο χρόνο, με παράλογη εμμονή σε αυτοκαταστροφικές επιλογές, να μετατρέψει ένα ευρύ Κίνημα Πολιτών που είχε όλες τις προϋποθέσεις να διεμβολίσει το πολιτικό σύστημα, σε ένα μικρό φοβικό αρχηγικό κόμμα», αναφέρουν. «Δυστυχώς, αυτή είναι η πραγματικότητα και καλό είναι ο καθένας να αναλάβει τις ευθύνες του απέναντί της…» επισημαίνουν.
Στο στόχαστρο Καρυστιανού, Γρατσία και Γαλανός
Η ανακοίνωση στρέφεται πρωτίστως κατά της Μαρίας Γρατσία, την οποία τα πρώην στελέχη του Γραφείου Τύπου κατηγορούν για «πολιτική σπέκουλα και ψεύδη», «δολοφονία χαρακτήρων» και απόπειρα μετάθεσης των ευθυνών για όσα συμβαίνουν στο κόμμα.
«Όταν σε μια προσπάθεια αποφυγής των απαντήσεων στις σαφείς πολιτικές ερωτήσεις, που έχουν καταθέσει δημόσια τα δεκάδες αποχωρήσαντα πρώην στελέχη της “Ελπίδας για τη Δημοκρατία”, μοναδικά εργαλεία είναι η πολιτική σπέκουλα και τα ψεύδη, τότε γίνεται κατανοητό ότι κάποιοι είναι ανεπίδεκτοι μαθήσεως και ξένοι προς τη στοιχειώδη πολιτική αξιοπρέπεια», σημειώνουν.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Αναφερόμενοι προσωπικά στη Μαρία Γρατσία, διερωτώνται δηκτικά εάν είναι «ενδεχομένως νέα ή μόνιμη εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος Καρυστιανού», ενώ σε άλλο σημείο την αποκαλούν «άτυπη αντι-πρόεδρο ή μήπως γενική διαχειρίστρια (;), του κόμματος».
Οι αιχμές, ωστόσο, δεν σταματούν εκεί.
Τα πρώην στελέχη υποστηρίζουν ότι ο τομέας Επικοινωνίας «ουδέποτε αφέθηκε να λειτουργήσει», καθώς, όπως καταγγέλλουν, προσέκρουε «στον αυστηρό έλεγχο της ιδίας της κας Γρατσία και στις συνεχείς παρεμβάσεις του πολύ μικρού κύκλου μυστικοσυμβούλων της κας Καρυστιανού».
«Πήγαν στα σκουπίδια»
Στην ανακοίνωση περιγράφεται ένα Γραφείο Τύπου το οποίο, σύμφωνα με τους συντάκτες της, λειτουργούσε ουσιαστικά με δεμένα χέρια.
Καταγγέλλουν ότι «πλήθος Δελτίων Τύπου ουδέποτε δημοσιεύθηκαν», επειδή δεν είχαν λάβει την έγκριση της στενής ομάδας που λάμβανε τις αποφάσεις, ενώ ανοίγουν και το ζήτημα της επίσημης ιστοσελίδας του κόμματος.
Οπως υποστηρίζουν, η ιστοσελίδα είχε προετοιμαστεί από τον τομέα Επικοινωνίας και ήταν έτοιμη να λειτουργήσει αμέσως μετά την ίδρυση του κόμματος, αλλά «ουδέποτε βγήκε στον αέρα», επειδή αποφασίστηκε την τελευταία στιγμή να αλλάξει το domain και το εγχείρημα να ανατεθεί στον Νίκο Γαλανό και συνεργάτες του.
Κατά τους ίδιους, το Γραφείο Τύπου δεν απέκτησε ποτέ ούτε κωδικούς συντάκτη για την ανανέωση της ιστοσελίδας, με αποτέλεσμα αυτή να παραμείνει για περισσότερο από έναν μήνα «νεκρή» και στη συνέχεια να ενημερώνεται «με τον αραμπά».
Ακόμη πιο αιχμηρή είναι η αποτίμησή τους για τις εισηγήσεις που κατέθεταν: «Οι προτάσεις που έγιναν από τους επαγγελματίες του τομέα, τόσο στο επίπεδο της στρατηγικής επικοινωνίας όσο και στις απλές διαδικασίες προβολής και ενημέρωσης, πήγαν στη συντριπτική τους πλειοψηφία στα σκουπίδια».
«Φαρδιά πλατιά η υπογραφή» Καρυστιανού, Γρατσία και Γαλανού
Η ανακοίνωση κορυφώνεται με ευθεία απόδοση ευθυνών στα τρία πρόσωπα που, σύμφωνα με τους συντάκτες της, βρίσκονται στον πυρήνα των αποφάσεων.
«Η συνεχής εσωστρέφεια, τα τραγικά επικοινωνιακά λάθη, η στασιμότητα, η προχειρότητα στη ροή ενημέρωσης και οι σπασμωδικές δημόσιες αντιδράσεις, φέρουν φαρδιά πλατιά την υπογραφή της ίδιας της Μαρίας Γρατσία, του παλαιοκομματικού απολιθώματος Νίκου Γαλανού και δυστυχώς της ίδιας της Μαρίας Καρυστιανού», αναφέρουν.
Κατηγορούν μάλιστα την ηγεσία ότι «ουδέποτε θέλησε να ακούσει τις συνεχείς επισημάνσεις των σφαλμάτων» και κάνουν λόγο για «παρασκηνιακή υποκατάσταση» του τομέα Επικοινωνίας από ανθρώπους τους οποίους, όπως λένε, δεν γνώρισαν ποτέ και με τους οποίους ουδέποτε τους ζητήθηκε να συνεργαστούν.
Κατά την εκδοχή τους, αυτή ήταν «το επιστέγασμα της απαξίωσης όσων διαφωνούσαμε με τις λανθασμένες επιλογές και ενοχλούσαμε με τη γενικότερη κριτική στάση μας».
«Δημοσιοποιήστε τα πρακτικά, αλλιώς θα το κάνουμε εμείς»
Η σύγκρουση αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον από την ευθεία πρόκληση των πρώην στελεχών προς τη Μαρία Γρατσία να δοθούν στη δημοσιότητα εσωτερικές συνομιλίες και πρακτικά του κόμματος.
Την καλούν συγκεκριμένα «να δημοσιοποιήσει τα πρακτικά των σχετικών συζητήσεων στο Πολιτικό Συμβούλιο και τους σχετικούς διαλόγους στα τσατ συντονισμού της Επικοινωνίας».
Και προειδοποιούν: «Αν συνεχίσει να ζητά γεγονότα και αποδείξεις, μπορούμε να το κάνουμε κι εμείς για να τη διευκολύνουμε».
Η αναφορά αυτή αφήνει ανοιχτό πλέον το ενδεχόμενο η εσωκομματική σύγκρουση να περάσει σε έναν νέο γύρο δημοσιοποίησης εσωτερικών συνομιλιών και αντιπαραθέσεων, την ώρα που το κλίμα στο κόμμα παραμένει ήδη ιδιαίτερα βαρύ.
Από τις αποχωρήσεις στη διαγραφή Αυγερινού
Η νέα επίθεση δεν αποτελεί μεμονωμένο επεισόδιο. Ερχεται στο τέλος μιας αλληλουχίας γεγονότων που μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα έχουν προκαλέσει βαθύ ρήγμα στο νεοσύστατο πολιτικό εγχείρημα της Μαρίας Καρυστιανού.
Είχαν προηγηθεί οι αποχωρήσεις της Κατερίνας Μουτσάτσου, της Μαρίας Ιωαννίδου και του Τάκη Κοτσόργιου από διαφορετικούς τομείς του κόμματος.
Οι δύο πρώτες κινήθηκαν σε χαμηλότερους τόνους, όμως ο Τάκης Κοτσόργιος επέλεξε τη μετωπική σύγκρουση, δηλώνοντας ότι δεν αποχωρεί «από το κόμμα, αλλά από μία αυταπάτη» και καταγγέλλοντας ένα «προσωποπαγές» μοντέλο λειτουργίας και απουσία ουσιαστικών συλλογικών διαδικασιών.
Ακολούθησε η κοινή ανακοίνωση 22 πρώην στελεχών, τα οποία απέρριψαν την εκδοχή ότι οι αποχωρήσεις τους συνδέονταν με προσωπικές επιδιώξεις. Αντιθέτως, έκαναν λόγο για συγκέντρωση εξουσιών, υποκατάσταση των συλλογικών οργάνων και σταδιακή απομάκρυνση από τις ιδρυτικές αρχές του κινήματος.
Η διαγραφή και ο «πόλεμος» με τον Αυγερινό
Κομβικό σημείο στην κλιμάκωση αποτέλεσε η διαγραφή του Θανάση Αυγερινού, μέχρι πρότινος εκπροσώπου Τύπου του κόμματος.
Το Πολιτικό Συμβούλιο της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία» είχε καταγγείλει «δόλια και συντονισμένη προσπάθεια υπονόμευσης και υφαρπαγής της ηγεσίας», περιγράφοντας ουσιαστικά μια οργανωμένη απόπειρα εσωτερικής άλωσης.
Ο Αυγερινός απάντησε με σαρκασμό, γράφοντας ότι «το πραγματικό σχέδιο ήταν η απαγωγή και όχι απλώς η υφαρπαγή της ηγεσίας».
Στη συνέχεια επανήλθε ακόμη πιο επιθετικά, εκτιμώντας ότι το κόμμα «πεθαίνει» και ζητώντας να ανοίξει δημόσια η συζήτηση για τις επιλογές και τα πρόσωπα που, κατά την άποψή του, οδήγησαν την «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» στη σημερινή κατάσταση.
