Η φημολογία για πρόωρη αποχώρηση της Κριστίν Λαγκάρντ από την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας δεν αφορά μόνο τη διαδοχή σε έναν από τους ισχυρότερους θεσμούς της Ευρώπης. Αγγίζει άμεσα το πολιτικό μέλλον της ίδιας – και ενδεχομένως το μέλλον της Γαλλίας, ενόψει των εκλογών του 2027.
Σύμφωνα με τους Financial Times, η πρόεδρος της ΕΚΤ Κριστίν Λαγκάρντ εξετάζει το ενδεχόμενο να μην εξαντλήσει την 8ετή θητεία της, η οποία ολοκληρώνεται τον Οκτώβριο του 2027 – χρονική σύμπτωση που μόνο τυχαία δεν θεωρείται, καθώς προηγούνται λίγους μήνες οι γαλλικές προεδρικές εκλογές του Απριλίου του 2027. Η Λαγκάρντ έσπευσε να διαψεύσει το δημοσίευμα με εκπρόσωπό της να λέει ότι «Δεν έχει λάβει καμιά απόφαση» αλλά η συζήτηση έχει ήδη ανοίξει, νωρίτερα από κάθε άλλη φορά, πυροδοτώντας σενάρια που μέχρι πρόσφατα έμοιαζαν μακρινά.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
«Η πρόεδρος Λαγκάρντ είναι πλήρως επικεντρωμένη στην αποστολή της και δεν έχει λάβει καμιά απόφαση αναφορικά με το τέλος της θητείας της», ανέφερε ο εκπρόσωπος σε μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προς το Γαλλικό Πρακτορείο, διαψεύδοντας κατηγορηματικά τις πληροφορίες της βρετανικής εφημερίδας.
Και μαζί της ανοίγει ένα πολιτικό σενάριο υψηλής έντασης: ένα πιθανό face-to-face με τη Μαρίν Λε Πεν – τις δύο ισχυρότερες γυναίκες που σημάδεψαν τη γαλλική δημόσια ζωή την τελευταία 20ετία. Ένα δίπολο που, αν επιβεβαιωθεί, θα μπορούσε να αναδιαμορφώσει πλήρως τον συσχετισμό δυνάμεων απέναντι στην ακροδεξιά και να μετατρέψει την αναμέτρηση του 2027 σε μια από τις πιο καθοριστικές της σύγχρονης γαλλικής ιστορίας.
Η Λαγκάρντ, υπήρξε το απόλυτο πρόσωπο του ευρωπαϊκού κατεστημένου: υπουργός Οικονομικών, πρώτη γυναίκα επικεφαλής του ΔΝΤ και πρώτη γυναίκα πρόεδρος της ΕΚΤ. Αν τελικά αποφασίσει να κατέβει στην πολιτική, θα μπορούσε να συγκροτήσει τον πιο ισχυρό θεσμικό και φιλοευρωπαϊκό πόλο απέναντι στην ακροδεξιά και να γίνει η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Γαλλίας.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Το νομικό μέτωπο της Λε Πεν που την φρενάρει
Το σενάριο αυτό όμως περιπλέκεται από τις δικαστικές εξελίξεις γύρω από τη Λε Πεν. Η υπόθεση αφορά κατηγορίες υπεξαίρεσης ευρωπαϊκών κονδυλίων την περίοδο που ήταν ευρωβουλευτής, με το βασικό ερώτημα να είναι αν οι κοινοβουλευτικοί της βοηθοί πληρώνονταν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενώ εργάζονταν για κομματικές ανάγκες στη Γαλλία.
Η εισαγγελία του εφετείου ζητά τη διατήρηση της ποινής, ενώ η απόφαση για τη Λε Πεν αναμένεται στις 7 Ιουλίου 2026. Για χρόνια η Μαρίν Λε Πεν παρουσιαζόταν ως η γυναίκα που θα έφερνε την ακροδεξιά στο Μέγαρο των Ηλυσίων, όμως αυτή τη φορά, το όνειρο της προεδρίας φαίνεται πως σβήνει οριστικά.
Αν η δικαστική έκβαση περιορίσει τις πολιτικές της δυνατότητες, το πρόσωπο που θα μπορούσε να αναλάβει τον ρόλο της στον χώρο της ακροδεξιάς είναι η ανιψιά της, Μαριόν Μαρεσάλ – μια πιο νεανική αλλά ιδεολογικά σκληρή εκδοχή του ίδιου πολιτικού ρεύματος -κι όχι το «πουλέν» της Λε Πεν Ζορντάν Μπαρντελά, που θεωρούνταν φαβορί καθώς είναι πολιτικά δεμένος με τη Λε Πεν και κουβαλάει τα βαρίδια του παρελθόντος.
Από την άλλη, η «δόλια ανιψιά», η ευρωβουλευτής της άκρας δεξιάς και ανιψιά της Μαρίν Λε Πεν Μαριόν Μαρεσάλ, αφού αρνήθηκε το επώνυμό της, αποχώρησε από το Εθνικό Μέτωπο και από την πολιτική σκηνή της Γαλλίας, αναδιπλώθηκε και έκανε δυναμικό comeback.
Αν και η ίδια εξέφρασε την ελπίδα ότι υποψήφια για την προεδρία της Γαλλίας θα είναι η θεία της Μαρίν Λε Πεν, άφησε και μια πόρτα ανοιχτή: «Ό,τι κι αν συμβεί, θα κάνουμε την προεκλογική εκστρατεία όλοι μαζί».
Η Λαγκάρντ ως «ανάχωμα»
Η Λαγκάρντ ανέλαβε την προεδρία της ΕΚΤ το 2019, διαδεχόμενη τον Μάριο Ντράγκι. Δεν είναι οικονομολόγος καριέρας, αλλά νομικός με μακρά πολιτική και διεθνή διαδρομή. Το 2005 εγκατέλειψε τον ιδιωτικό τομέα για να περάσει στην πολιτική.
Διορίστηκε υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών (2007–2011), η πρώτη γυναίκα σε θέση G7 υπουργού Οικονομικών, γενική Διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (2011–2019) – η πρώτη γυναίκα που ηγήθηκε τόσο του ΔΝΤ όσο και της ΕΚΤ, γράφοντας ιστορία.
Κατά τη θητεία της διαχειρίστηκε τα προγράμματα διάσωσης για την Ελλάδα, την Πορτογαλία και την Ιρλανδία στη διάρκεια της κρίσης χρέους της ευρωζώνης (2010–2012), αποκτώντας βαθιά γνώση των οικονομιών που επρόκειτο αργότερα να εποπτεύσει από τη θέση της στην κεντρική τραπεζική πολιτική. Λίγα χρόνια αργότερα, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις την επέλεξαν ως πρόεδρο της Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Κύρια αποστολή της: ο έλεγχος του πληθωρισμού και η εφαρμογή της νομισματικής πολιτικής της ευρωζώνης.
Ο τότε πρωθυπουργός της Ολλανδίας Μαρκ Ρούτε είχε δηλώσει ότι τη γνωρίζει ως «σκληρή διαπραγματεύτρια» και ξεκάθαρη στις αποφάσεις της, τονίζοντας πως οι χώρες που χρειάζονται χρηματοδότηση γνωρίζουν πόσο αυστηρή μπορεί να είναι στους όρους.
Υπό την ηγεσία της, τα επιτόκια αυξήθηκαν με ρυθμό-ρεκόρ προκειμένου να ανακοπεί ο πληθωρισμός, ο οποίος το 2022 άγγιξε διψήφια ποσοστά.
Ταυτόχρονα, η ΕΚΤ επιχείρησε να διατηρήσει ισορροπία μεταξύ στήριξης της ανάπτυξης και διατήρησης της αξιοπιστίας της.
Το γαλλικό πολιτικό πεδίο
Η Γαλλία εισέρχεται σε μια περίοδο έντονης πολιτικής ρευστότητας ενόψει 2027. Η άνοδος της ακροδεξιάς και η αναδιάταξη του κεντρώου χώρου δημιουργούν ένα ανοιχτό σκηνικό διαδοχής μετά τον Εμανουέλ Μακρόν. Ο Μακρόν ολοκληρώνει τη δεύτερη θητεία του την επόμενη χρονιά και δεν μπορεί να θέσει εκ νέου υποψηφιότητα για το κορυφαίο αξίωμα στη Γαλλία.
Η Λαγκάρντ έχει στο παρελθόν απορρίψει το ενδεχόμενο προεδρικής υποψηφιότητας, ωστόσο το όνομά της επανέρχεται συστηματικά σε πολιτικές συζητήσεις λόγω του διεθνούς κύρους και της τεχνοκρατικής της εμπειρίας.
Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η Λαγκάρντ θα μπορούσε να εξελιχθεί σε κάτι περισσότερο από απλή υποψήφια: σε σύμβολο σταθερότητας απέναντι στην άνοδο της ακροδεξιάς. Με διεθνές κύρος, εμπειρία διαχείρισης κρίσεων και ισχυρή ευρωπαϊκή ταυτότητα, θα είχε τη δυνατότητα να προσελκύσει ψηφοφόρους από το κέντρο έως τη μετριοπαθή δεξιά.
